Archief - Meningen over dit verhaal over moord, oorlog, geweld, essentialisme etc

Het is niet mijn verhaal dus wie het herkent don't spoil it


Het is eind jaren '30. We bevinden ons in Spanje. Tijdens de burgeroorlog. Een soldaat van de ene kant wordt gevangen genomen, tezamen met een hoop andere soldaten. De troepen van Franco martelen en ondervragen de gevangenen. Velen worden doodgeschoten. Onze protagonist, zit in zijn cel. Zijn dood afwachtend. Elke dag verdwijnen er meer van zijn vrienden. Ze worden extreem gemarteld tot ze dood gaan door Franco, de amigo van Hitler.
Ze willen immers weten waar de leider van de "nois bons" is. De gevangen besluit zichzelf te offeren en de leider niet te op te geven.
Op een dag is het echter aan hem. Ze komen hem halen, ze bedreigen hem met marteling en executie als hij zijn niet opgeeft, maar ze beloven hem de vrijheid als hij meewerkt.
Onze protagonist had vrede genomen met de dood. Hij vervloekt zijn ondervrager die hem gaan doden en reeds velen van zijn vrienden vermoord hebben.
In zijn cel neemt hij vrede met de dood. Hij besluit te liegen. Als hij dan toch moet sterven, dan maar beter de leider extra tijd geven door de vijand op het verkeerde spoor te zetten. Hij besluit zijn leven op te geven. Te liegen om de leider te beschermen.

Volgende dag wordt hij opgehaald. Hij wordt ondervraagd door de falangisten (een soort fascisme, google it. Belangrijk om te weten) en hij liegt en zegt dat de leider in Zaragoza zit. Een dikke leugen. Want hij weet dat de leider in Oviedo zit.

Hij zit in zijn cel, beseft dat het slechts een kwestie van tijd is vooraleer hem een gruwelijke dood wacht.
Een week later komen ze hem halen. Hij denkt, dit is het. Ik wordt kapot geschoten.

Tot zijn verbazing wordt hij vrijgelaten met een schouderklopje. "Bedankt, je hebt ons zeer goed geholpen. We hebben de leider gevonden in Oviedo. We hadden het nooit kunnen doen zonder jou. Je bent een held voor ons, falangisten".

Verbaasd staat onze protagonist op de markt in Madrid. Niet snappend wat voor viel. Tot hij beseft dat de leider eenmaal wist dat zijn trouwe lieutenant gevangen was, hij voor alle zekerheid maar best van locatie kon veranderen.

De leider bevond zich elders; De gevangene had hem niet verraden. Die had een willekeurige stad opgegeven. Hij wist waar de leider was. Hij zei iets anders, wetende dat zijn leugen zijn dood betekende.

Echter buiten zijn weten, wist de leider dat zijn luitenant gevangen was. Vresend dat hij onder marteling zijn positie zou opgeven, verhuisde hij naar de stad die de gevangene had gezegd. Denkend dat het een leugen was.

Hij had vrede genomen met zijn dood. Hij was bereid om te sterven. Zijn dood 100% aanvaard. Onbedoeld, onwetend, verraadde hij echter toch de leider en kreeg hij zijn vrijheid. Dit door, onbedoeld, datgene dat het meest heilig, belangrijk, was om voor te leven te verraden (onwillend, onbewust en onbedoeld; hij was volledig klaar te sterven om zijn leider te beschermen. Hij wou het liever zo)

De leider wordt gedood en je oorlog is hopeloos verloren.

Mijn vraag is nu. Stel dat jij de gevangene bent? Hoe kan je verder leven? Heeft leven nog meaning? Hoe voel je je als vrij man wetend wat je vrijheid heeft gekost.


(Niet zeggen zonder spoiler tags als je gelezen hebt van waar het komt aub)

PS

Heb dit verplaatst omdat het onder filosofie valt en dus best hier past

Bedoel je niet dat ze hem gevonden hebben in Zaragoza? regel 14 ofzo

Naar mijn bescheiden mening had hij gewoon beter gezwegen gelijk de rest. Hij weet niet waar zijn leider zit (al enkele dagen gevangen), alsook brengt hij onschuldige mensen in gevaar.

Hij heeft de loterij gewonnen. Is geen verrader en heeft zijn leven terug.

moest ik die gevangene zijn, dan zou ik die gevangene niet zijn, want ik zou nooit deelnemen aan een oorlog.

Dat zou traumatisch zijn, maar je wéét dat je niet met kwaad opzet de plaats hebt opgegeven waar de leider zit. De vraag is hoe je bij terugkeer naar de Republikeinen, aangezien je je vrijheid krijgt en toch een poging zal willen doen om alsnog tegen de vijand te vechten, dit gaat uitleggen. Je bent gevangen genomen met een hele groep anderen en je bent de enige overlevende zonder een schrammetje op te open ...

Het verhaal komt me niet bekend voor.

Ik heb dit precies al eens ergens gelezen, op zich vind ik het maar een onnozel verhaal, tenzij er een clue ofzo achter zit.

De vraag voor mij is vooral, hij was zo devoted naar zijn leider toe, ik neem dus aan dat hij 110% achter de waarden van die leider stond (en de invloed daarvan op de samenleving). Hij wou nog liever dood dan dat hij die waarden zou moeten opgeven.

Nu leeft hij nog maar de vijand is wel gewonnen, dus hij is de waarden kwijt maar toch leeft hij nog. Nochtans had hij voor zichzelf uitgemaakt dat hij dan liever dood zou gaan. Dus ja, dan moetem zelfmoord plegen (of verhuizen )?

Er zit een fout in je tekst. Hij zei dat de leider in Zaragoza zat en jij zegt in je tekst dat ze hem gevonden hebben in Oviedo.

Soit, iedereen komt een beetje gek uit een oorlog. Ik zou die kerel nooit vrijlaten maar toch gewoon neerschieten.
Als je dan toch vrijkomt is er maar één ding dat rest en dat is wraak nemen. Desnoods jaren later als de oorlog al voorbij is.

De man opsluiten in de dierentuin, zijn vrouw kaalscheren en verkrachten.

Je weet wel, echte justitie.

yaris zei:

Er zit een fout in je tekst. Hij zei dat de leider in Zaragoza zat en jij zegt in je tekst dat ze hem gevonden hebben in Oviedo.

Soit, iedereen komt een beetje gek uit een oorlog. Ik zou die kerel nooit vrijlaten maar toch gewoon neerschieten.
Als je dan toch vrijkomt is er maar één ding dat rest en dat is wraak nemen. Desnoods jaren later als de oorlog al voorbij is.

Klik om te vergroten...

Je gaat er als gevangene sowieso aan,inderdaad... Vrijheid beloven is een trukske om gevangenen eventueel te doen spreken. Zeer zelden zullen gijzelnemers, zeker in oorlogssituaties, gevangenen zomaar vrijlaten wanneer ze al dan niet juiste belangrijke informatie lossen. Als gevangene moet je je erbij neerleggen dat je eraan gaat in zo'n situatie, zelfs al geef je eender welke informatie.
Probeer gewoon te ontsnappen.