Fliblit
Legacy Member
Sinds een paar jaar kan ik niet meer plassen in een openbaar toilet of gewoon met mensen rond me. Dit is een 'plasfobia' oftewel paruresi. De oorzaak is mentaal maar heeft dus ook fysieke gevolgen. Nu als je probeert te plassen komen er onvermijdelijk gedachten dat degene naast je je in het oog houdt en zich afvraagt waarom je niet plast e.d. en dan kan je niet meer plassen. Je wil wel, maar het gaat gewoon fysiek niet.
Nu wat denken jullie die wel goed kunnen plassen (zowat iedereen hier wss, slechts 7% vd bevolking heeft hier last van) van mensen die naast jullie staan en niet plassen?
Oplossingen van anderen zijn zelf kathesen (hoe spel je dat?) inbrengen in de blaas (wat ik niet ga doen) of is je adem inhouden tot je bijna flauwvalt waardoor je automatisch plast. Niet meteen de ideale methoden dus probeer ik mentaal van die gedachtes af te raken dat ik in de gaten gehouden wordt. Dit heeft een impact op heel je leven (wil hier geen medelijden opwekken, maar 't is wel een serieus probleem) en kan je levenslang hebben, dsja :/
Wat denken jullie als er naast jullie iemand staat die niet plast?
PS Dit is een 'gevoelig' onderwerp en niemand van m'n vrienden weet hiervan (angst voor slechte reacties)
Nu wat denken jullie die wel goed kunnen plassen (zowat iedereen hier wss, slechts 7% vd bevolking heeft hier last van) van mensen die naast jullie staan en niet plassen?
Oplossingen van anderen zijn zelf kathesen (hoe spel je dat?) inbrengen in de blaas (wat ik niet ga doen) of is je adem inhouden tot je bijna flauwvalt waardoor je automatisch plast. Niet meteen de ideale methoden dus probeer ik mentaal van die gedachtes af te raken dat ik in de gaten gehouden wordt. Dit heeft een impact op heel je leven (wil hier geen medelijden opwekken, maar 't is wel een serieus probleem) en kan je levenslang hebben, dsja :/
Wat denken jullie als er naast jullie iemand staat die niet plast?
PS Dit is een 'gevoelig' onderwerp en niemand van m'n vrienden weet hiervan (angst voor slechte reacties)
Alleen thuis gaat het nog redelijk goed, maar op openbare toiletten moet ik effe ogen dichtdoen, keer goed in -en uitademen voordat het komt. En ja, dan denk ik ook wel eens 'wat moet dieje naast mij nu denken', maar daar probeer ik me dan voor de rest niks van aan te trekken. Helaas lukt dit soms niet, en doe ik mijn rits gewoon terug dicht en vertrek ik.
Op een fuif of dergelijke gaat dat echt niet é, dan staat ge daar zo te wachten terwijl dat het loopt van u maat 
