Nas
Legacy Member
Ik kan me nog een paar van deze momenten herinneren. Nu heb ik er geen last meer van, maar als ik dit lees besef ik dat ik dit had toen ik klein was.
Ik weet nog goed dat ik wakker schoot en me niet kon bewegen. Ik zag boven mijn kast die slang uit de tweede Harry Potter-film. Ik wou zo hard schreeuwen, maar het lukte niet.
Toen ik het me toch lukte om uit mijn bed te kruipen merkte ik dat mijn pyjama kletsnat was. En niet alleen dat, ik kon ook gewoon mijn haar uitwringen van het zweet.
Maar ik had niet echt een angstig gevoel dat ik niet kon bewegen. Ik lag daar gewoon en was bang van 'het monster'.
Ik had er echt geen idee van dat dit effectief een stoornis was.
Ik weet nog goed dat ik wakker schoot en me niet kon bewegen. Ik zag boven mijn kast die slang uit de tweede Harry Potter-film. Ik wou zo hard schreeuwen, maar het lukte niet.
Toen ik het me toch lukte om uit mijn bed te kruipen merkte ik dat mijn pyjama kletsnat was. En niet alleen dat, ik kon ook gewoon mijn haar uitwringen van het zweet.
Maar ik had niet echt een angstig gevoel dat ik niet kon bewegen. Ik lag daar gewoon en was bang van 'het monster'.
Ik had er echt geen idee van dat dit effectief een stoornis was.

) en snurk niet. En mijn arm deed alleen 'pijn' omdat ik hem echt wou bewegen richting mijn lichtschakelaar, wat een hele opgave is wrn je vr de rest helemaal verlamd bent. Die 'pijn' kan ik mssn best vergelijken met bvb je voet bewegen terwijl die begint te slapen. Dat geeft ook zeer onaangename tintelingen. 