Archief - Sociale Fobie

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Stabby

Legacy Member
Voor de mensen met sociale problemen: ik heb iets ontdekt dat uw leven kan veranderen. Ik had een maand geleden nog ook het probleem dat ik weinig zeg en nooit overtuigend en te stil spreek, maar sinds ik een bepaald medicijn neem is daar allemaal verandering in gekomen. Mijn broer heeft het mij gegeven en hij gebruikt het zelf ook. Het is een wereld van verschil voor ons beiden. Hij studeert psychologie, dus hij weet maar al te goed van het placebo effect en vreesde daar in het begin ook voor, maar dat is het dus niet. Ik ben er vandaag één vergeten te nemen zonder daarbij stil te staan en ik merkte wel dat ik een stuk meer verlegen werd.

Wat het dus doet is je wat kalmeren dat je minder zenuwachtig bent en minder denkt. Een normaal persoon denkt bij zichzelf niet zoveel als ons en begint gewoon wat te zeggen. Je bent ook een stuk stabieler en je kan veel meer verdragen. Je stem klinkt een stuk luider en zelfzekerder. En het belangrijkste van al, je kan beter zeveren en je hoeft niet meer zoveel na te denken van wat je gaat zeggen (tenzij je over zinnige dingen wil praten en je hebt maar één of geen hobbies).

Ik weet de naam niet meer, dat moet ik eens aan men broer vragen, maar de apotheker vervaardigt het zelf en je hebt een voorschrift nodig. Het is dan de bedoeling dat je het levenslang neemt.

Starrk

Legacy Member
Stabby zei:
Voor de mensen met sociale problemen: ik heb iets ontdekt dat uw leven kan veranderen. Ik had een maand geleden nog ook het probleem dat ik weinig zeg en nooit overtuigend en te stil spreek, maar sinds ik een bepaald medicijn neem is daar allemaal verandering in gekomen. Mijn broer heeft het mij gegeven en hij gebruikt het zelf ook. Het is een wereld van verschil voor ons beiden. Hij studeert psychologie, dus hij weet maar al te goed van het placebo effect en vreesde daar in het begin ook voor, maar dat is het dus niet. Ik ben er vandaag één vergeten te nemen zonder daarbij stil te staan en ik merkte wel dat ik een stuk meer verlegen werd.

Dit is dus hét grootste probleem binnenin de psychiatrie: Voor het minste begint men psychofarmacons te geven, ook voor zaken waar het onmogelijk kan werken.

Als er een medicijn bestaat tegen uw verlegenheid: Vertel mij dan op welke systemen dit inwerkt? Neurotransmitters die garant staan voor verlegenheid? Welke dan?

Pure kwakzalverij hoor, het spijt me. Wat jij neemt lijkt mij eerder een verdovend middel te zijn, geen wondermiddel tegen verlegenheid. Ik durf het zelfs een drug noemen: Voor je het weet durf je je huis niet meer uit zonder jouw grote wondermiddel.

Stabby

Legacy Member
DekadeZ zei:
Dit is dus hét grootste probleem binnenin de psychiatrie: Voor het minste begint men psychofarmacons te geven, ook voor zaken waar het onmogelijk kan werken.

Als er een medicijn bestaat tegen uw verlegenheid: Vertel mij dan op welke systemen dit inwerkt? Neurotransmitters die garant staan voor verlegenheid? Welke dan?

Pure kwakzalverij hoor, het spijt me. Wat jij neemt lijkt mij eerder een verdovend middel te zijn, geen wondermiddel tegen verlegenheid. Ik durf het zelfs een drug noemen: Voor je het weet durf je je huis niet meer uit zonder jouw grote wondermiddel.

Ik ben vandaag nog het huis uitgegaan zonder mijn grote wondermiddel :)

Ik weet niet waar het op inwerkt, maar ik zal het eens aan mijn broer vragen (zit in zijn 2de jaar psychologie op unief, dus zo naïef is hij nie).

Het is trouwens geen bekend middel, mijn broer en ik hebben al heel ons leven problemen en we hebben het nu pas ontdekt (ik ben 18, hij 21). Het maakt je gewoon wat rustiger dat je je bijna hetzelfde voelt in een sociale situatie als alleen.

Starrk

Legacy Member
Stabby zei:
Ik ben vandaag nog het huis uitgegaan zonder mijn grote wondermiddel :)

Ik weet niet waar het op inwerkt, maar ik zal het eens aan mijn broer vragen (zit in zijn 2de jaar psychologie op unief, dus zo naïef is hij nie).

Het is trouwens geen bekend middel, mijn broer en ik hebben al heel ons leven problemen en we hebben het nu pas ontdekt (ik ben 18, hij 21). Het maakt je gewoon wat rustiger dat je je bijna hetzelfde voelt in een sociale situatie als alleen.

Niet dat dat een argument is...Geef alvast eens de naam van uw medicijn mee.

Boris Barowski

Legacy Member
2e jaar psychologie weet ge eigelijk nog niks.

en dan nog, psychologen worden niet opgeleid voor medicatie te geven, dat zijn psychiaters

de benaming klinkt een beetje hetzelfde, maar de psychiater is een dokter met bijkomende training, speciaal voor die geneesmiddelen etc.

WAARSCHUWING: NEEM NIET ZOMAAR MEDICIJNEN VAN IEMAND ANDERS
WIL JE EEN BEPAALDE BEHANDELING MET KALMEER OF GEDRAGSVERANDERENDE MEDICIJNEN:


GA LANGS BIJ U DOKTER

Stabby

Legacy Member
Boris Barowski zei:
2e jaar psychologie weet ge eigelijk nog niks.

Het gaat er niet om dat hij iets over het medicijn weet, maar dat hij niet zo dom gaat zijn om in het placebo effect te trappen. Hij heeft het ook maar op aanraden van vrienden die er zelf even positief over waren.

Hij weet wat het geneesmiddel doet, maar baseert zijn besluit enkel op eigen ervaring met inname van het medicijn. En na het een maand geprobeerd te hebben volg ik zijn besluit.

en dan nog, psychologen worden niet opgeleid voor medicatie te geven, dat zijn psychiaters

Er is op de unief geen richting psychiatrie... psychiaters studeren gewoon psychologie voor zover ik weet.


WAARSCHUWING: NEEM NIET ZOMAAR MEDICIJNEN VAN IEMAND ANDERS
WIL JE EEN BEPAALDE BEHANDELING MET KALMEER OF GEDRAGSVERANDERENDE MEDICIJNEN:


GA LANGS BIJ U DOKTER

NEEM TENMINSTE DE MOEITE OM MIJN POST TE LEZEN

Ik heb duidelijk gezegd: de apotheker vervaardigt het zelf en je hebt een voorschrift nodig. Mijn broer is naar de dokter geweest, maar die hoeft helemaal niets te diagnoseren om het voor te schrijven. Je vertelt gewoon over je sociale problemen en dan is de dokter overtuigd. Het is niet onverantwoordelijk, want het is geen zwaar middel. Die indruk heb je echter wel.

Reageer anders nog eens kwaad, maar ik ben nu niet in de stemming voor zinloze discussies. Morgen zal ik de naam vragen en dan zie je maar.

Boris Barowski

Legacy Member
Vaak wordt de vraag gesteld wat het verschil is tussen een psychiater en een psycholoog.
Een psychiater is iemand met een medische achtergrond. Hij of zij heeft geneeskunde gestudeerd en koos daarna voor een specialisatie in de psychiatrie. Omdat een psychiater een arts is kan hij of zij medicatie voorschrijven en wordt een psychiatrisch consult gedeeltelijk terugbetaald.
http://www.bfp-fbp.be/index.php?hid=12&sid=25

psychiaters hebben dus geen opleiding als psycholoog gehad, en een psycholoog kan ook niet zomaar psychiater worden wegens gebrek aan een opleiding geneeskunde (van 7 jaar dacht ik?)




verder heb ik dat niet echt op u, maar ik weet uit eerste hand dat zelfmedicatie mss niet gevaarlijk over komt, maar het echt wel is... daarom wou ik mensen in het algemeen die deze thread aan het lezen waren waarschuwen dat dit gedrag tot problemen kan leiden, daarom niet in uw geval, maar in sommige gevallen zeker wel, en met gedragsveranderende medicijnen kan dat soms raar uitdraaien, trust me.

verder kan je op de hoogte zijn van een effect, maar er toch intrappen, zie je in de economie EN psychologie veel (kleine kansen overschatten, grote kansen onderschatten bv)




Verder schat ik de kans ongeveer op 50% dat u medicijn op de GABA receptor inwerkt

zarathustra

Legacy Member
Ja kan natuurlijk ook gewoon stoppen met het als een probleem te zien. Behalve als het natuurlijk zover komt dat je geen eten en drinken meer durft kopen ofzo.

GenesisX

Legacy Member
zarathustra zei:
Ja kan natuurlijk ook gewoon stoppen met het als een probleem te zien. Behalve als het natuurlijk zover komt dat je geen eten en drinken meer durft kopen ofzo.
Het is blijkbaar niet zo simpel om gewoon te gaan of proberen denken dat er helemaal niets aan de hand is. Na al die tijd zit dat als het ware ingeburgerd in je manier van doen, je gedrag en een stuk van je karakter. Om dit te verstaan terwijl je het zelf niet hebt, is erg moeilijk. Het lijkt wel makkelijk om te doen, maar dat is het dus niet. Het besef is er van mijn kant dat dit niet eens een probleem mag vormen, maar ik kan het niet echt van me afschuiven.

democracy02

Legacy Member
SMa zei:
omdat het voor 3/4de van de mensen op een normale manier opgelost kan worden ;)
ik vind het nogal kortzichtig om meteen al met middeltjes, waar je een heel leven aan vasthangt, te beginnen vooraleer een alternatieve oplossing geprobeerd te hebben
secunded!

zarathustra

Legacy Member
GenesisX zei:
Het is blijkbaar niet zo simpel om gewoon te gaan of proberen denken dat er helemaal niets aan de hand is. Na al die tijd zit dat als het ware ingeburgerd in je manier van doen, je gedrag en een stuk van je karakter. Om dit te verstaan terwijl je het zelf niet hebt, is erg moeilijk. Het lijkt wel makkelijk om te doen, maar dat is het dus niet. Het besef is er van mijn kant dat dit niet eens een probleem mag vormen, maar ik kan het niet echt van me afschuiven.

ja ik bedoel niet dat je moet 'doen alsof er helemaal geen probleem is en gewoon doen in die situaties' maar vermijdt gewoon die situaties.

Natuurlijk spreken voor en in de klas kan je moeilijk ontwijken aangezien het verplicht is, maar niskzegt dat je vreemden moet aanspreken enzo eh

kenaney

Legacy Member
KieKsKe zei:
ik heb ook zo een halve fobie gekrege ergens in mijn laatste jaar middelbaar, daarvoor was ik diene die totaal geen problemen had om efkes voor de klas te staan of gelijk wa. In het 6de heb ik eens een 'bijna' paniekaanval gehad tijdens het lezen van een franse tekst (had iets verkeerd gelezen, diene leraar was al zo nen complete zot en kbleef da dus verkeerd lezen). Dusja, was men eerste keer dat ik zo een hoge hartslag had, trillende stem tot en met en angstig. Pff da vergeet ge nie rap ze, die ervaring nestelt hem zowa in uw hoofd.
ik had dus hetzelfde symptoon als da bij u, ook nog te kort hebben aan adem achteraf...

democracy02

Legacy Member
GenesisX[/quote zei:
Het is blijkbaar niet zo simpel om gewoon te gaan of proberen denken dat er helemaal niets aan de hand is. Na al die tijd zit dat als het ware ingeburgerd in je manier van doen, je gedrag en een stuk van je karakter. Om dit te verstaan terwijl je het zelf niet hebt, is erg moeilijk. Het lijkt wel makkelijk om te doen, maar dat is het dus niet. Het besef is er van mijn kant dat dit niet eens een probleem mag vormen, maar ik kan het niet echt van me afschuiven.
yep,

gewoon tegen jezelf zeggen "ik moet dit niet denken" dat helpt niet.
je moet op't moment van de angst stilstaan... en de angst voelen.

in plaats van ervan weglopen, en de gedachten geloven die gekoppeld zijn met die angst.
moet je leren die angst voelen en vertrouwen hebben... en dan stroomt de angst gewoon door je hart
en blijft het niet meer hangen... en zo voel je je terug op u gemak.

als je de angst nie voelt blijft ze je overal achtervolgen. en je kan wel gedachten denken en proberen te verdringen...
ma zolang ge de kern van't probleem nie oplost zal ge er nooit vanaf raken.
pillen enzo da helpt wel een beetje maar, tis iets waar ge aanvast hangt voor 't leven...


leren uzelf accepteren, het leven accepteren & angst genezen enzo... dat is meditatie infeite.
je moet inuzelf dat vinden waar je altijd kan op vertrouwen en als je dan nog van die sociale
angst momentjes hebt dan kan je gewoon stilstaan en naar je center terugkeren.


meditatie of medicatie, 't is t'één of 't ander peizek.
je kan natuurlijk ook de psychologische toer op gaan.
mss dat de psycholoogjes je wel kunnen helpen maar ik vrees ervoor
(al moet ik toegeven dat ik niet veel over hun methoden weet)

GenesisX

Legacy Member
zarathustra zei:
ja ik bedoel niet dat je moet 'doen alsof er helemaal geen probleem is en gewoon doen in die situaties' maar vermijdt gewoon die situaties.

Natuurlijk spreken voor en in de klas kan je moeilijk ontwijken aangezien het verplicht is, maar niskzegt dat je vreemden moet aanspreken enzo eh
Waarom vermijden? Als ik zo ga beginnen zal ik niets meer durven, want ik ga dan elke keer van het probleem of de situatie weglopen, terwijl ik het moet aanvaarden en moet doorbreken.

En het is niet alleen vreemden aanspreken, maar de alledaagse situaties zoals goeiedag zeggen of omgaan met kenissen. Zo blijf je telkens bij je oude vrienden zitten en kun je nooit geen nieuwe maken. Ook als ik volgend schooljaar naar de hoge school ga, vraag ik mij af of ik wel direct sociaal zal zijn.

democracy02 zei:
je moet op't moment van de angst stilstaan... en de angst voelen.

in plaats van ervan weglopen, en de gedachten geloven die gekoppeld zijn met die angst.
moet je leren die angst voelen en vertrouwen hebben... en dan stroomt de angst gewoon door je hart
en blijft het niet meer hangen... en zo voel je je terug op u gemak.
En dan is mijn vraag: hoe doe je dat? Die momenten gaan altijd zo vlug en dan komt nog eens die angst erbij dat je op het moment zelf niet weet wat je doet of moet doen. En nadien beklaag je dat dan natuurlijk. Is er een bepaald iets dat je voordien of tijdens moet doen om die angst te kunnen controleren of toch in beperkte mate te kunnen analyseren om zo later te weten wat je bij de volgende keer moet doen?

SMa

Legacy Member
GenesisX zei:
En dan is mijn vraag: hoe doe je dat? Die momenten gaan altijd zo vlug en dan komt nog eens die angst erbij dat je op het moment zelf niet weet wat je doet of moet doen. En nadien beklaag je dat dan natuurlijk. Is er een bepaald iets dat je voordien of tijdens moet doen om die angst te kunnen controleren of toch in beperkte mate te kunnen analyseren om zo later te weten wat je bij de volgende keer moet doen?
stop met nadenken
stop met analyseren
leef van seconde tot seconde

en het zal al veel beter gaan ;)
waarom nadenken over dingen die al in het verleden liggen?

democracy02

Legacy Member
GenesisX zei:
En dan is mijn vraag: hoe doe je dat? Die momenten gaan altijd zo vlug en dan komt nog eens die angst erbij dat je op het moment zelf niet weet wat je doet of moet doen. En nadien beklaag je dat dan natuurlijk. Is er een bepaald iets dat je voordien of tijdens moet doen om die angst te kunnen controleren of toch in beperkte mate te kunnen analyseren om zo later te weten wat je bij de volgende keer moet doen?
wel t'is nie iets intellectueels, want zoals je weet als je gewoon in u zelf u eraan herinnert met gedachten "ik moet er nie mee inzitten wa ze denken"
dan werkt dat niet.

toen da je jonger was heb je op een bepaald moment iets gehad waardoor je "hart" gesloten werd. mss da da langzaam gegaan is, herhalende sociale situaties die je niet als aangenaam ervaarde en je stillekes aan een fobie voor ontwikkelde. vanaf da moment ist precies alsof het kind in u doodging, en stopte je met vertrouwen in het leven. (jezelf, andere mensen, situaties)

wel wa je moet kunnen doen is terug uw "hart" openen, zoda je kunt terug in het leven vertrouwen. als er angst passeert kan je dan uw hart openhouden, en vermijden dat het weer inéénklampt.

als het toe is dan kan je niet anders dan gedomineerd worden door angst, want je hebt geen anker waar je kan op rekenen.
als het open is dan kan je langzaam aan dat telkens herhalend scenario van angst dat diep in jezelf zit gebrand "overriden".

je gedachten en je gevoel gaan je nog altijd een tijdje zeggen dat je moet inéénkrimpen, maar naarmate je beter wordt zal je zien dat het echt nie onmogelijk is....

om dit te kunnen moet je wel leren mediteren. meditatie is uw hart volledig openzetten en alles aanvaarden dat zich afspeelt in jou & buiten jou met als doel dat je dat punt bereikt in uzelf dat je u zalig voelt zonder ook maar iets te hebben of te moeten doen. het enige wat je moet doen is leren niets-doen.

meditatie is niet stoppen met denken, meditatie is niets-doen en zo zal je tot de ontdekking komen dat uw gedachten eindeloos constructies vormen.
je bent gewend om altijd te participeren in deze gedachten en te geloven dat er waarheid in schuilt...

maar wanneer je mediteert dan is het doel om deze gedachten los te laten... de gedachten zien voor wat ze echt zijn...
de eindeloze praatjes van iemand die denkt dat hij slim is maar eigelijk niets weet. (jouw ego)

zoals je mss al doorhad, is dit wat je zal helpen tijdens het overkomen van je sociale fobie.
in dat moment van angst, zal je wanneer je meditatie onder de knie hebt beseffen dat er een andere manier is dan de gedachten te volgen.
je kan gewoon alles loslaten en je overgeven aan je omgeving. je bent wie je bent en alles is wat het is... dus er is niets om te vrezen.



in het begin is het belangrijk dat je het probeert elke dag te doen (meditatie), mss dat het je na een keer of 6 maar een beetje zal lukken. en ik vermoed na een keer of 10 een goeie meditatie te hebben gedaan, da je al een beetje zal snappen wat je hart is en waar het zich bevind.

vanaf dan kan je in sociale situaties de meditatietechniek (acceptatie van alles) toepassen, en zorgen dat je niet meer gedomineerd wordt door die angst.
maar om volledige sociale angstloos te worden zal je er waarschijnlijk wel een paar maanden over doen,
als je een natuurtalent bent mss iets minder.

wanneer je er goed in bent geworden dan gebeurd meditatie spontaan. je hoeft er geen inspanning meer voor te doen. op dat moment is het ook niet meer zo belangrijk dat je nog elke dag "mediteert", omdat je tegen dan begint door te hebben dat meditatie niet iets is die je kan beginnen en stoppen.

meditatie is iets die altijd is ook wanneer je niet mediteert. je kan het elk moment voelen eigelijk.
het is wel een kleine aanpassing aan je levenswijze natuurlijk, en niet iedereen ziet zoiets zitten.

What is meditation?

Yoga means union

Your state of peace & joy is the quality of your life

je kan deze mp3 file gebruiken de eerste keren je mediteert.
het zal je helpen leren niets doen. het ego is zodanig geconditioneerd dat het niet weet hoe je moet niets-doen.
het denk dat niets-doen iets is dat je ego kan doen... het enige dat het ego kan doen is zichzelf doodlaten gaan. loslaten.

als je die mp3 file gebruikt in je mp3 speler, of in je stereo op je kamer dan zal het je ongetwijfeld helpen wat voeling ermee te krijgen.
wanneer je het niet meer nodig hebt (zal je zelf wel voelen), dan kan je gewoon mediteren in stilte (das nog altijd het best)

het is beter dat je het doet al zittend met je gat op een verhoogd kussen en je benen in kleermakerszit steunend op de grond of op een deken.
als je rug het nie gewend is om recht te zitten is het iets dat je zult moeten leren ook. in de rug zit er een soort zitbeentje waar je op kan steunen... zo hoeven niet al je spieren het werk doen.

een meditatie sessie duurt minimum tussen de 20 & 50minuten. hoe langer hoe beter natuurlijk maar als je merkt dat je echt nie langer kan is het beter om het niet te forceren en dezelfde dag nog eens te proberen, of de volgende dag. naar gelang je er meer ervaring mee hebt zal je het wel langer uithouden dan in het begin.

mss dat het lezen van dit ebook je wat meer inzicht geeft in "het probleem". als je niet graag ebooks leest kun je het ook in koopversie vinden op amazon.
grtz & succes.. welke remedie je ook probeert

Spineless

Legacy Member
GenesisX zei:
Hoeveel kost nu een psycholoog? Laten we daarmee beginnen...

bij mij (klinisch psychologe) kostte het 50 euro per keer, wat imo vrij veel is MAAR de eerste 6 keer krijg je de helft van de prijs terugbetaald. dus de eerste 6 keer is het maar 25 euro ;) ik ben daar trouwens ook heen gegaan voor iets dergelijks maar 't was niet helemaal hetzelfde, ik was onzeker over mezelf en had faalangst. dus in hoeverre je een sociale fobie kan oplossen met psychologische hulp, weet ik niet maar nu weet je toch in ieder geval al hoeveel 't kost! ;)

Huasheng

Legacy Member
Ik heb het niet. Bij mij is 't enkel (wat) verlegenheid.
Maar 'k herken toch enkele zaken waarmee ik ook zit.

Tha_nOn zei:
- ik durf niet bellen naar mensen waar ik nog niet gebeld heb, als ik wel al nekeer gebeld heb dan heb ike cht ongelooflijk veel schrik wie de telefoon gaat opnemen, dan moet ik mij altijd voorbereiden van wat ga ik zeggen (da heb ik ni echt met gsms want dan weet ik wie gaat opnemen eh:p)
Dit heb ik ook. Maar dat komt hoogstwaarschijnlijk omdat ik nooit in mijn leven ook maar eens de telefoon heb leren opnemen. Toen 'k een jaar of 11 was, wou m'n pa mijn zus en mij leren de telefoon op te nemen :p Mijn zus en ik wouden gewoon niet. We vreesden de telefoon. Als de telefoon dan ging (en we zaten alleen in de living, terwijl m'n pa niet in de buurt was), dan renden we weg, meestal richting WC :D Omtereerst naar de WC om dan de illusie te kunnen wekken dat we de telefoon niet konden opnemen omdat we op het toilet zaten.
M'n pa heeft dat dan al gauw opgegeven, en nu nemen m'n zus en ik nog steeds de telefoon niet op (Het wordt totaal niet meer van ons verlangd). We hebben nu wel zo'n apparaatje dat het telefoonnummer afroept van diegene die belt. Als ik een nummer herken, neem ik op.
Ik bel ook amper tot nooit naar mensen die ik niet ken. Er gaat daar steeds een kleine voorbereiding aan vooraf: op een papiertje schrijven wat ik ga zeggen en/of vragen. Maar 't is niet dat ik het uitstel.
Eens ik m'n eigen stekje zal hebben, zal dit natuurlijk niet blijven duren. Dan neem ik uiteraard wél de telefoon op.

Time^- zei:
verlegenheid bij meiskes kan éél schattig zijn, bij gasten is da bijna een handicap:)
Ik vind mijn verlegenheid eerder een handicap dan een schattigheid.

Tha_nOn

Legacy Member
GenesisX zei:
Mijn klasgenoten proberen mij ook wat in de sociale gang van zaken te steken door me mee uit te vragen enzo, maar telkens ik hierop inga met het volle enthousiasme, beklaag ik het me enorm achteraf. Dan heb ik nog minder zelfvertrouwen.


das dan toch gewoon een teken dat dat niets voor jou is, kheb ook al vaak genoeg toch maar enthousiast ja gezegd als vrienden mij is meevroegen naar een fuif ofzo, en op een zeldzame keer na voelde ik mij daar rotslecht
dus uiteindelijk is gaan dansen met nen hoop \o/ niets voor mij, en ik wil da gevoel niet meer hebben ook niet:p dus dan doe ik dat niet meer (hoewel ik mij soms nog laat verleiden:/)
daarentegen wat gaan zitten zeveren met een aantal vrienden (tzijn der een paar waarbij dat echt goed zit:p) op café, daar voel ik mij wel goed bij

anyway uitendelijk ga ik ook niet zoveel weg ze, maar kheb niet het gevoel datk bijster veel mis, ge moet niet sociaal zijn met jan en alleman als u dat niet ligt
ik kàn niet sociaal zijn met jan en alleman, mensen die mij kennen vinden mij heel sociaal, maar das omdat ik daar wel gewoon kan tegen doen, bij vreemden ben ik in de eerste instantie gewoon stil (omdat ik niet wil opvallen en weer de rare zijn:p ik choqueer nogal makkelijk:p)
tuurlijk heb ik niet echt een sociale fobie, maar sociaal zijn is overrated, zolang er maar een paar mensen zijn waartegen ge wel gewoon kunt doen


@huasheng, zo erg is dat bij mij niet:p kheb altijd telefoons opgenomen:p en zo een voorbereiding hebk niet nodig:p al ene geluk
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan