Archief - Wakker (ge)worden tijdens operatie

Het is de tweede keer dat het me overkwam: ik werd wakker tijdens een operatie, die recent gebeurde.

Het was niet eng, ik was niet in paniek. Ik voelde me wel zeer ongemakkelijk en het was niet aangenaam. Het duurde max. enkele minuten, mogelijk slechts één minuut. Men had direct door dat ik mijn ogen opende, er leek wel lichte paniek of toch op z'n minst nervositeit/agitatie, er kwam een groen geklede persoon (die ik herkende want het was iemand van dezelfde equipe als degene die ik in het begin voor de operatie had gezien) naar me toe die me wat aanporde om te checken of ik echt wakker was of niet, zo leek het toch. Ik kon echter niks zeggen, want ik voelde de buis in mijn keel.
Ik had wel totaal geen pijn. Alles voelde slechts als "een aanraking", meer niet.

Ze hebben me quasi direct terug verdoofd, toen ze doorhadden dat het niet pluis was.

De vorige keer dat ik geopereerd werd overkwam me net hetzelfde. Plots lag ik daar met mijn ogen open op de operatietafel. Opnieuw geen pijn, enkel een onbehaaglijk ongemakkelijk gevoel, en alles voelde als aanrakingen. Ik zag de lampen van de operatietafel schijnen. Mensen waren aan me bezig. En dat was het zo wat ... Ik was direct terug weg.

Heeft er iemand enig idee hoe zoiets kan gebeuren? En of het misschien de bedoeling is? (Is het bv zo dat men wanneer men de verdoving stopzet en de patiënt extubeert het de bedoeling is dat hij wakker wordt?). Hoe dan ook leek dit op dat moment zeker niet de bedoeling, aan de reacties van de verpleegkundigen/arts te zien maar ik heb geen idee. Weet iemand hier het fijne over of kan iemand wat medisch-technische info bezorgen?

Ik heb ooit eens gehoord dat het ook mogelijk is om inslaap te zijn en alles te voelen inbegrepen de pijn, maar dat je nieks kan doen aangezien je lichaam volledig verlamd is. Zelfs niet roepen ..... bestaat er ook een film over.

http://en.wikipedia.org/wiki/Awake_(film)

http://en.wikipedia.org/wiki/Anesthesia_awareness

Anesthesia awareness - Wikipedia, the free encyclopedia


is echter een moeilijk thema. Het kan immers ook dat jij gewoon effectief gedroomd hebt dat je wakker werd! Op zich ook een probleem, aangezien anesthesie idealiter zonder ongemakken moet gepaard gaan voor de patient.

Heb dit ook voorgehad tijdens een operatie, maar gelukkig ook maar kort en niets gevoeld. Daarna terug in slaap gevallen. En ben er ook wel zeker van dat dat geen droom was.

Soekie zei:

Het is de tweede keer dat het me overkwam: ik werd wakker tijdens een operatie, die recent gebeurde.

Het was niet eng, ik was niet in paniek. Ik voelde me wel zeer ongemakkelijk en het was niet aangenaam. Het duurde max. enkele minuten, mogelijk slechts één minuut. Men had direct door dat ik mijn ogen opende, er leek wel lichte paniek of toch op z'n minst nervositeit/agitatie, er kwam een groen geklede persoon (die ik herkende want het was iemand van dezelfde equipe als degene die ik in het begin voor de operatie had gezien) naar me toe die me wat aanporde om te checken of ik echt wakker was of niet, zo leek het toch. Ik kon echter niks zeggen, want ik voelde de buis in mijn keel.
Ik had wel totaal geen pijn. Alles voelde slechts als "een aanraking", meer niet.

Ze hebben me quasi direct terug verdoofd, toen ze doorhadden dat het niet pluis was.

De vorige keer dat ik geopereerd werd overkwam me net hetzelfde. Plots lag ik daar met mijn ogen open op de operatietafel. Opnieuw geen pijn, enkel een onbehaaglijk ongemakkelijk gevoel, en alles voelde als aanrakingen. Ik zag de lampen van de operatietafel schijnen. Mensen waren aan me bezig. En dat was het zo wat ... Ik was direct terug weg.

Heeft er iemand enig idee hoe zoiets kan gebeuren? En of het misschien de bedoeling is? (Is het bv zo dat men wanneer men de verdoving stopzet en de patiënt extubeert het de bedoeling is dat hij wakker wordt?). Hoe dan ook leek dit op dat moment zeker niet de bedoeling, aan de reacties van de verpleegkundigen/arts te zien maar ik heb geen idee. Weet iemand hier het fijne over of kan iemand wat medisch-technische info bezorgen?

Klik om te vergroten...

Van welk artikel heb je dat? bron.

Dat is geen artikel. Maar een eigen ervaring. :-S
Een week geleden zich afgespeeld.

Het was absoluut geen droom. Ik denk overigens niet dat dromen onder narcose kan.
De artsen hebben me er niet over ingelicht, maar ik hoorde de briefing van recovery naar de afdeling waarbij men een complicatie die ik had doorgaf, en ook vermeldde ze niet zo ver van mijn bed dat ik ook was wakkergeworden tijdens de operatie dus.

Het was dus absoluut geen droom.

Ik voelde inderdaad absoluut geen pijn.
Als ik dat wel had gevoeld, dat zou een hel zijn geweest, ik mag er niet aan denken!! Ik had echter wel gevoel, maar bewegen kon ik me ook niet.
Op de één of andere manier heb ik een geluid uitgestoten ofzo en zo kon ik hun laten merken dat mijn ogen niet gewoon waren opengevallen zonder dat er bewustzijn was ofzo (moesten ze daaraan hebben getwijfeld).

Ook een geluk dat ze mijn ogen niet dichtgeplakt hadden... ik mag er niet aan denken. :-S


Overigens ik heb ook last van slaapparalyse: heel soms heb ik het voor dat ik wakker word, bij bewustzijn ben maar me niet kan bewegen. Dat was wel enorm schrikken de eerste keren. Meestal voel ik het aankomen en geraak ik er weer terug uit, door ontzettend veel moeite te doen opdat ik beweeg.

Maar kan iemand me aub de medisch-technische aspecten uitleggen? Ik wil weten waarom het mij al twee keer overkomen is, terwijl ik het nauwelijks elders hoor.
Of hoe zo'n anesthesie precies in zijn werk gaat?

Volgens mij kan het wel dat ze de anesthesie bv op een bepaald moment afbouwen (na of op einde operatie) omdat ze de patiënt willen extuberen waarbij sommige patiënten dan per ongeluk al wakker worden?

Toch lijkt het naar mijn gevoel dat er heel wat tijd tussen dat moment was, en het moment waarop ik in de recovery voor het eerst weer bewustzijn had (al bibberend - heb ik altijd voor - en met een hartslag van 140 en een monitor die alarm sloeg maar goed).


Artsen, medici, verpleegkundigen, apothekers, ... meer info aub.

when the patient has not been given enough of the general anesthetic or analgesic

Klik om te vergroten...

Maar dit wordt toch berekend adhv je gewicht?

Het was een UZ, lijkt me niet dat ze daar een fout tegen hebben gemaakt. Ik heb wel een extreem lage bmi, dus ook een extreem laag gewicht.

Ik denk niet dat dit iets uitzonderlijks is hoor. Lijkt me toch ook logisch dat men de anesthesie zo fel mogelijk beperkt zodat je maar net in slaap bent. Ook al wordt je dan wakker, in de zin van ogen open en even bewust zijn van wat er rond je aan het gebeuren is, echt wakker ben je dan niet he.

Soekie zei:

Overigens ik heb ook last van slaapparalyse:

Klik om te vergroten...

Da ziet der maar eng uit, juist wa over opgezocht... Zeker me die hallucinatietoestanden en al.

slaapparalyse is een dagelijks natuurlijk proces kan geen kwaad.
Wanneer je zich bewust word van js SP gewoon proberen je tenen/vingers te wiebelen, je komt er dan gauw uit. Geen reden voor paniek.
Als je meer bewust bent van je sp dan moet je wat proberen je slaap te verbeteren

Chilliewillie88 zei:

Ik denk niet dat dit iets uitzonderlijks is hoor. Lijkt me toch ook logisch dat men de anesthesie zo fel mogelijk beperkt zodat je maar net in slaap bent. Ook al wordt je dan wakker, in de zin van ogen open en even bewust zijn van wat er rond je aan het gebeuren is, echt wakker ben je dan niet he.

Klik om te vergroten...

Ah ja, is een antwoord waarin ik me kan vinden.

Ten eerste is mijn gewicht allicht te laag om me te ver weg te sturen. Ten tweede ... na de narcose had ik integenstelling tot vroeger soms, amper last van de narcose. Geen misselijkheid (goed men had me daar ook wel middeltjes tegen gegeven), geen problemen met ademhaling (althans niet bewust), zelfs amper slaperig maar direct terug goed bij bewustzijn van zodra er bewustzijn was.
De vorige operatie waarbij me hetzelfde overkwam, moet ik zeggen, was echter wel een serieuzere operatie, ook een operatie van langere duur (de laatste van vorige week heeft hoop en al twee uur geduurd?). Maar daar was het echt slechts enkele seconden dat ik de lampen zag van de operatietafel, wat handen voelden, en hupsakee weer weg.

Nja zolang je geen pijn voelt en je er zo niet ongemerkt bij ligt, maakt het me niet zo veel uit. Ergens vond ik het zelfs een geruststelling, ik had wat stress voor de operatie (voor als in "in de periode daarvoor" en niet als in "door de operatie" ) en had wat gezondheidsproblemen dus was wel wat bang. Je weet nooit of je plots komt te overlijden. Dat wakker worden daar was dus ergens wel een geruststelling "ah oké, ik leef nog".


Toch wil ik graag het fijne ervan weten.

Volgens mij gebeurt dit veel vaker dan het voorkomt?

Ik moet wel zeggen dat ik enkele periodes in mijn leven gebruik heb gemaakt van slaapmiddelen (benzodiazepines) ... zou dit een invloed kunnen hebben op bv de snelheid waarmee je benzodiazepines afbreekt of bv via habituatie aan benzodiazepines?
Normaal gezien ben ik er niet aan verslaafd... Al nam ik ze vroeger wel zeer regelmatig. (Nu enkel nog in tijden van stress, maar op ongeveer een dikke week voor de operatie nam ik ze bv wel een tijdje weer dagelijks, door de hevige stress toen dus).

Of zou de snelheid van je metabolisme een invloed kunnen hebben?

Benzodiazepines wissen normaal gezien je geheugen ook vrij goed, doch bij mij blijkt dat maar niet te lukken . Misschien dat patiënten toch regelmatig wakker worden of even bewustzijn hebben, maar deze ervaring gewoon weer vergeten? Mij hebben ze het niet rechtstreeks verteld, ik gok dat men erop hoopte dat ik me dit niet meer zou herinneren nadat de operatie voorbij was?

WaterRatj zei:

slaapparalyse is een dagelijks natuurlijk proces kan geen kwaad.
Wanneer je zich bewust word van js SP gewoon proberen je tenen/vingers te wiebelen, je komt er dan gauw uit. Geen reden voor paniek.
Als je meer bewust bent van je sp dan moet je wat proberen je slaap te verbeteren

Klik om te vergroten...

Mja, is wel heel moeilijk op dat moment hoor ...
Vreemd genoeg heb ik dat overigens vooral als enkele factoren samenkomen: ... een bepaalde maandelijkse periode (ik ben vrouwelijk), het zeer warm hebben, veel stress/slecht slapen.
Ik voel het dan aankomen, maar ik kan me niet verweren... Ik ben dan er namelijk al te fel in aan het zakken.
Vaak gaat dat overigens gepaard met een hart dat volledig op hol slaat in mijn geval.

Eruit komen is zeer zwaar en vergt zeer veel inspanning.
Ik heb het daar ooit overigens met een psychiater over gehad. In een ziekenhuis werd hij eens op me af gestuurd omdat ik verdacht werd van een eetstoornis (door mijn ondergewicht) en daar hij vroeg of ik psychische problemen had... Hij zei dat hij dit zelf ook eens ervaren had... (hij vond het precies zelfs grappig en leuk om erover te spreken met iemand die dat ook eens had voorgehad). Hij zei dat dit op zich niet abnormaal was. Maar dat als het vaker voorkwam, ik het best toch eens verder kon laten uitdiepen.

Tuurlijk er zal wel iets meer achter zitten.
Best altijd best dokter raadplegen als je er last van hebt.

Nuja er kunnen zoveel factoren meespelen je zal wel te horen krijgen wat het kan zijn.
Nog veel geluk verder

Hoop dat ik dat nooit meemaak :

dennisjansen zei:

Hoop dat ik dat nooit meemaak :

Klik om te vergroten...

Ja plezant lijkt het me ook niet. Heb dit jaar ook nog een deftige operatie gepland, ne mens zou al schrik krijgen

Ben je bij een operatie niet verbonden met een adrenaline meter? In het geval dat je wakker wordt en pijn voelt , maar niks kan doen wegens verlamming?

Soekie zei:

Het was absoluut geen droom. Ik denk overigens niet dat dromen onder narcose kan.
De artsen hebben me er niet over ingelicht, maar ik hoorde de briefing van recovery naar de afdeling waarbij men een complicatie die ik had doorgaf, en ook vermeldde ze niet zo ver van mijn bed dat ik ook was wakkergeworden tijdens de operatie dus.

Het was dus absoluut geen droom.

Klik om te vergroten...

Kunt ge niet gewoon aan uw dokter vragen of wat ge ervaren hebt echt gebeurd is? Ge lijkt er erg zeker van dat uw ervaring klopte, maar dat lijkt mij nu niet zo realistisch. Ge baseert u eigenlijk gewoon op: 1) een korte ervaring in verdoofde toestand (lijkt me helemaal niet betrouwbaar) en 2) een aantal flarden van gesprekken die ge afgeluisterd hebt.

Dat tweede is misschien al iets betrouwbaarder, maar ge gaat ervan uit dat uw ervaring juist is. Dus gaat ge op zoek naar bronnen die uw ervaring bevestigen. Hebt ge die gesprekken wel goed geïnterpreteerd? Ging het niet over iemand anders? Bedoelen ze met 'hij is wakker geworden' hetzelfde als jij denkt dat ze bedoelen? Misschien was de verdoving heel erg licht, maar opende je je ogen niet?

Uw dokter lijkt mij geen reden te hebben om hier oneerlijk op te antwoorden.

Waarom zou dat niet kunnen? Toen ik 7 jaar oud was ben ik geopereerd aan m'n appendix, toen ben ik ook wakker geworden, ik zag allemaal tubekes en de persoon die de schaar, naald, etc aangaf, die persoon zag me recht in de ogen en zei iets tegen de chirurg, wat weet ik niet omdat je verdoofd en suf bent, dan hebben ze bij gespoten en ik was terug weg.
Heeft toen bij mij maar 10sec ofzo geduurd denk ik, allez zo voelt 't toch. Ik had toen ook niks pijn, gewoon zo suf als iets.

Soekie zei:

Eruit komen is zeer zwaar en vergt zeer veel inspanning.

Klik om te vergroten...

Je adem inhouden. Bijna gegarandeerd maximaal resultaat met minimale inspanning.

ook al eens voorgehad.

Soekie zei:

Maar dit wordt toch berekend adhv je gewicht?

Het was een UZ, lijkt me niet dat ze daar een fout tegen hebben gemaakt. Ik heb wel een extreem lage bmi, dus ook een extreem laag gewicht.

Klik om te vergroten...

Moet zijn dat je systeem het net iets buiten de gemiddelde marges verwerkte ofzo?