Men verwijt mij ervan onzinnig te spreken, mijn zinnen te doorspekken met lege woorden en gefaalde metaforen, me beschuldigt mijn ervan minderbegaafd te zijn en te lijden onder een algemeen gebrek aan verstand.
Jij, echter, bent erger dan wat men mij ooit al verweten heeft, jij lijdt onder het onvermogen om zinnige taal te produceren, samenhang ken jij enkel als de zak die je ballen bij elkaar houdt.
GOD, GOD, GOD
Nog een zielig man, een alleenstaand fenomeen in een poel van gelijkgestemden die ten prooi valt aan een Wernicke-afasie. Dit paradigmatisch effect, deze op het eerste zicht vloeiende zinnen en niet onzinnige woorden worden tot een arbitraire brei herleid zonder dat je het beseft. Dit deficit moet worden behandeld, jij hoort thuis bij God, niet hier.
