Archief - En dan nu, tijd voor poezie

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Hmgrwngd

Legacy Member
poëzie is geen wedstrijd. :p

Eindelijk al die gedichten overgeschreven in mijn bundeltje.
Wat een werk zeg... :sad:

Dit is geen gedicht.

GenesisX

Legacy Member
Mensen als jij en ik
steken hun eigen niet in de fik.
Mensen als ons
kijken naar plons.
De almachtige kikker
niet zoals nu, een doordeweekse *******.
Ik spring over de meet
en laat plots een dikke scheet.
Mijn broek scheurt
en ik wordt afgekeurd.
Mede door fraude
nee, kben echt geen oude.

:unsure:

Xavier Breath

Legacy Member
Ik ben mezelf
Ik ben ik
Ik ben niet volmaakt
Maar zo ben ik
Ik weet wie ik ben
Ik weet wat ik wil
Soms ben ik een prater
Soms ben ik heel stil
Om mij te leren kennen,
moet je dit kunnen leren
Ik ben wie ik zijn wil,
zo moet je mij accepteren
________________________

Take this kiss upon the brow!
And, in parting from you now,
Thus much let me avow-
You are not wrong, who deem
That my days have been a dream;
Yet if hope has flown away
In a night, or in a day,
In a vision, or in none,
Is it therefore the less gone?
All that we see or seem
Is but a dream within a dream.

I stand amid the roar
Of a surf-tormented shore,
And I hold within my hand
Grains of the golden sand-
How few! yet how they creep
Through my fingers to the deep,
While I weep- while I weep!
O God! can I not grasp
Them with a tighter clasp?
O God! can I not save
One from the pitiless wave?
Is all that we see or seem
But a dream within a dream?

Hmgrwngd

Legacy Member
Schoonheid,
ik ken jou niet

dierlijk bruine ogen
oncontroleerbare lust

Waarom ben ik de enigste
die voelt hoe mooi je bent?

Ik kan je door een foto heen ruiken
Een zachte, uitnodigende geur

Obsessieve actie en reactie
Onverklaarbare aantrekking

Ik vind eeuwige rust in je blik
en positieve energie door je glimlach

Het is mogelijk dat je het meemaakt:
magie in je hart.

marklar

Legacy Member
Diepe shit, die van hmgrwngd, moest ik tijd hebben ik zou er eens bij nadenken.
Ikzelf heb niets van poëtisch talent, en ook heb ik het moeilijk om gevoelens te uiten, daarom ben ik altijd wel wat jaloers geweest op mensen die het wel kunnen. Hmgrwngd zijn poëzie is wel geflipt, proficiat met je gave.

TheFuckingDutchman

Legacy Member
Het heerlijke gevoel van stilte
Ja dat ligt mij wel
liever niks zeggen
en anders iets zinnigs
liever niet praten
maar in diepe gedachte verzonken zijn.
stilte, een mooi gevoel
waar de een van geniet
en de ander het maar
als een contactprobleem ziet.

Hmgrwngd

Legacy Member
Nuytuh zei:
Het heerlijke gevoel van stilte
Ja dat ligt mij wel
liever niks zeggen
en anders iets zinnigs
liever niet praten
maar in diepe gedachte verzonken zijn.
stilte, een mooi gevoel
waar de een van geniet
en de ander het maar
als een contactprobleem ziet.

Dit is een heel mooi gedichtje.

Kvind dat "The sound of silence" van Simon and Garfunkel er iets verder in gaat en het meer uitwerkt; maar het is zeer mooi in z'n simpelheid. :)

Hmgrwngd

Legacy Member
Ik ben de Hegeliaanse synthese.
Mijn nek doet pijn als ik m'n hoofd naar links onder buig.

Internetcommunicatie is een veilige intimiteit.
belangrijke discussies zonder gevolgen.

Wat schrijf ik toch kutpoëzie.
Zelfmoordneigingen door falen in het leven.

Aan de andere kant heb ik ook leefneigingen door falen in het doodgaan.
Het is maar een kwestie welke papier je gebruikt.
Papier is alles.
Het Egyptisch perkament, petruskisch houtgeschilferte tot het harmonisch 4dimensionaal ruimte-gebladerte.
Het vult mijn gedachten met z'n kleurige hologrammen. Ze tonen me beelden die ik niet wil zien bij emoties die ik niet wil voelen in een leven dat ik niet wou in de eerste plaats.

Roken veroorzaakt dodelijke longkanker.
Is dat even geluk hebben.
Hoe minder tijd tussen het volk, hoe beter.

STERF .
STERF .
STERF .
...

Hmgrwngd

Legacy Member
Een wind van stilte .
De oneindigheid vlucht weg in de veilige boezem van moeder natuur.

Beschavingen stormen in de tijd. Wervelwinden aan bestaan. Nooit zichzelf begrijpend, altijd voortbouwend, sterven en evolueren.

Toekomst, lot en willekeurigheid zijn allen synoniemen.
De dood verenigt alles. Goed en Kwaad.

Je demonen zullen uiteindelijk de liefde bedrijven met je goeie geesten.
Strijdige liefde, als een bloem die niet mag bloeien in de duisternis maar het toch probeert.
Uiteindelijk zijn we allemaal zo'n bloemen.

Let niet op de ellende, je kunt het immers in elk hoekje vinden.
Voedselketens zijn geen liefdevolle verbanden.

Vergeet in alle vredesboodschappen, liefdesverklaringen en ordehandhavers niet dat we getrainde moordmachines zijn...

Hmgrwngd

Legacy Member
Vormen ruimen we normen maren.
Samen wormen die malen ruilen.

koper
beker

koffie trofee tof die foef
fuif of roffel in de koffer

barbaarse zeebaars
toon neer hoon maal

heel de weelde heelde meerdere keren de regensperen.
What the fuck?

TheFuckingDutchman

Legacy Member
Hmgrwngd zei:
Dit is een heel mooi gedichtje.

Kvind dat "The sound of silence" van Simon and Garfunkel er iets verder in gaat en het meer uitwerkt; maar het is zeer mooi in z'n simpelheid. :)

Dank u he :p Hoopte al op positieve commentaar van u :p

Hmgrwngd

Legacy Member
Darkness zei:
wtf inderdaad kerel :p

Een mens moet leren experimenteren é.


Dit terzijde vind ik het altijd grappig als pubers gedichten schrijven waarin ze scheldwoorden met elkaar rijmen, en dan denken dat ze alle regels gebroken hebben. :D
(dat komt echt heel veel voor :) Heb het niet op deze thread int bijzonder. )

Kurobu

Legacy Member
je ging weg, je keek nooit om.
je zette me op de wereld,
waarom?
om voor mij te zorgen.
te trosten en te steunen.
de inerlijke rust die ik had, is totaal verstoord.
ooit komt hij terug, na een lange zoek tocht.
waarom moest je gaan, ik heb je toch nieks misdaan.
je weet hoe belangerijk een moeder is.
maar toch, toch voel ik geen gemis.
op een dag kom je tot besef,
dat al wat je lief hebt gehad er niet meer is.
en dan komt spijt. spijt dat je alles achter je liet.
alles achterliet dat je benijd.

ik moet verder zonder jou.
met andere mensen waar ik meer van hou.
de vrouw waarmee ik samen mij leven deel,
en die ook kinderen zal baren.
zij laat ze nooit achter,
want dit is niet de taak van een moeder.


( geschreven na scheiding van ouders. )
nieks te maken met een gedichtje willen schrijven maar kon gewoon nergens mijn gevoelens kwijt. en dit is een van de resultaten ervan.

kickass88

Legacy Member
JIJ
jij bent
jij bent van
jij bent van mij
nee,
IK
ik ben
ik ben van
ik ben van jou
nee,
wij
wij zijn
wij zijn van
wij zijn van ons
ja


(op twee minuten verzonnen :applause: ben ik nu geen groot licht??)

TheFuckingDutchman

Legacy Member
meer een ork-ork-ork-soep-eet-je-met-een-vork-dichter. :p
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan