Wow, 44 pagina's

cool
kga eens me nieuwste "'tis uit verhaal zeggen"
Nu, al vanaf het begin dat ze me leerde kennen(ik leerde ze kennen tijdens het uitgaan, na 1ste date was het al in roos), was ik volgens haar moeder, broer & zus een junkie.. "via-via-roddels). wa da azo nie is

Bij haar broer sta ik nog slechter, want ik heb die jongen eens een paar jaar geleden een computer verkocht voor eigenlijk te veel geld.. . Jaren later leer ik dus zijn zus kennen...
Dus.. ik heb die moeder en zus nog nooit gezien, maar toch haten ze mij. Wss door invloed van die broer.
Terwijl dat heel de familie niet van me moest hebben, heb ik een heel goeie band gekregen met mijn meisje, ze voelt echt aan als mijn ideale meisje.. we hebben zoveel gemeen, denken over dingen hetzelfde... vinden de zelfde dingen leuk, en we zijn gewoon op the same level..
Nu was ze woensdagavond hier bij me thuis, het was rond 22U. Plotseling beginnen die ma/broer/zus om de 5 minuten te bellen/sms'n dat ze naar huis moest komen, omdat het morgen school was. Maar gezien ze het zo leuk vond bij mij, wou ze wat later pas naar huis gaan (ze is tenslotte oud genoeg). Tussen al de romance door, blijft die gsm maar piepen en bellen. Uiteindelijk gaat ze naar huis, waar haar een preek staat te wachten van haar hele familie dat ze "sinds ze met mij is, ook een junkie aan het worden is?" "dat ik mijn meisjes in verloop van relatie mishandel WTF" "en dat ze beter kan vinden". Ze zegt ook dat het is alsof haar ouders zeggen "die jongen of ons".
Dan spraken we de volgende dag af, plots zegt ze dat ze t wil uitmaken omdat ze die situatie thuis beu is.. Ik kan mijn oren niet geloven, want het is de 1ste keer dat het uitgeraakt zonder problemen tussen wij2, maar door buitenaf Ik vroeg wat ik kan doen, maar ze zegt niks, dusja.. We geven nog tal van kusjes, zoenen, knuffels door, en gaan alletwee overstuur weg
Ondertussen blijft ze sms'n zenden, met "ik mis je", kmis je zo, wat ze aan het doen of, of wat ik aan het doen ben, en dat ze me nog graag ziet, dat ze morgen (vnvnd) zal komen, en dat ze blij ga zijn om me terug te zien? Terwijl ik eigenlijk van mijn kant niet zoveel zin heb om nog contact op te nemen, want kweet uit vroegere relaties dat ge best ff contact lamlegt, wa rust geven, zodat ge der sneller over zijt , elk z'n leven (ma aan de andere kant wilk zo graag mijn leven delen met haar.. pffttt en kan ik 't niet laten om terug te zenden
Wat kan ik nu in godsnaam doen? Moet ik gewoon daar aanbellen(ik heb dit in het verleden al eens gedaan, en it sucks bigtime met die ouders, maar 't heeft geholpen (ik mocht weer binnen bij mijn ex), maar volgens haar zal dit niet werken) en tegen die ouders zeggen dat ze het volledig verkeerd zien??? Want ik zie ze echt graag, en ik zie het echt niet zitten om alleen verder te doen