Donderdag stond ik aan de bushalte te wachten op een bus en het regende een beetje. Dus kwam er een meisje naast mij staan ook onder da dak van die bushalte. Ik had zo precies de indruk dat die zo regelmatig naar mij aan het kijken was. En ik keek toen ene keer terug recht in haar ogen en zij lachte, ik lachte terug. Maarja ik durfde mijne mond ni opendoen.
Toen kwam de bus aan, we stappen allebei op. Er waren geen 2 zitjes meer vrij anders was ik langs haar gaan zitten.
Ik dacht eerst, misschien beeld ik het mij allemaal maar in dat die mij ziet zitten ofzo.
Dan toen ze afstapte, draaide ze haar nog speciaal om en lachte nog eens naar mij, en ik woof (wuifde?) naar haar.
Maar stom kalf da ik ben ga daar niet achterna, maar blijf op de bus zitten tot ik aan mijn halte van de school was. Ik weet nu wel waar ze afstapte, dus ik hoop echt super hard dat ik haar volgende week terug zie op dezelfde bus.
Ik voel me nu al een paar dagen slecht daardoor. Ik blijf maar steeds aan haar denken, precies alsof ik gewoon door haar lach en haar ogen verliefd op ben geworden.
En alstublief ik hoop echt dat ik haar terug zie volgende week.
smile and wave boys smile and wave
. Kuttige was, dat'k die nooit meer derna gezien heb
, al hoop ik natuurlijk voor u het tegendeel, want ik voelde me toch wel kak.
Hopelijk zie ik haar dus echt wel terug ja.
tkomt wel goe
