Cavia op grootmoeder 's wijze klinkt lekker, maar smaakt eigenlijk naar vogelenstront! Dat zei mijn leerkracht Nederlands uit het tweede middelbaar altijd tegen mij wanneer ik weeral eens mijn tekstboek thuis vergeten was. Waarom deze bewuste zin ter zake deed, blijft voor mij tot op de dag van vandaag een groot raadsel. Het kan natuurlijk ook gelegen hebben aan de ferm uitstekende decolleté van de desbetreffende dame. Diezelfde dame die dat jaar verkozen werd tot miss Gothic én miss Pastinaak in de plaatselijke boerengemeenschap aan de stille waters van een vergeten scheldedorp. 'Cavia op grootmoeder 's wijze klinkt lekker, maar smaakt eigenlijk naar vogelenstront' zei ze altijd tegen mij wanneer ik mijn tekstboek vergeten was. Ook die keer wanneer ik haar met brute kracht tegen de lessenaar stootte om de les biologie van de week ervoor in praktijk uit te testen. Mijn smaak naar Cavia is sinds die dag alleszins niet meer verandert............
