Thuis hebben we hier dus
zo een zaklamp ( gekocht in den Aldi, belangrijk detail
). Ne maat had dat ding hier eens zien liggen en zo voor de grap gezegd: als *andere persoon* hier nog eens afkomt, moeten we hem eens wijsmaken dat dat nen taser is.
De week daarna is dien anderen erbij. Ineens ziet mijne maat daar die zaklamp liggen, en pakt dat ding met een gemene grijns op zijn gezicht vast. Ik denk meteen aan wat hij de week daarvoor gezegd heeft, roep iets als "Aaaah" en sprint verschrikt de kamer uit. Ons slachtoffer schoot meteen mee in paniek en vlucht met mij mee de kamer uit. Hij vraagt nogal benepen "Wa heeft dien vast?" Ik zeg meteen "Nen taser". Hij vraagt nog even of dat echt zo is, maar blijkbaar is hij wel overtuigd.
We lopen zo wat toertjes door het huis hier, op vlucht voor de vermeende taser, en sluiten ons op in de woonkamer. (Lees: we houden de twee deuren met de hand toe.)
De volgende dialoog speelt zich toen af:
hij: "Is da echt nen taser ofwa?"
ik: "Ja"
hij: "Van waar hebde die?"
ik: "Kweeni. Van den Aldi."
hij: "Ah." (inwendig lag ik hiermee zo kreupel, want hij was er volledig mee weg :') )
hij: "Zeg, is da nie gevaarlijk met die metalen klinken?"
ik: "Neenee ze, da metaal geleidt nie." ( en weer was hij der volledig mee weg
)
Op dat moment zie ik dat den andere met de taser naar de serre wil gaan, want daarlangs is er nog een groot raam dat toegang geeft tot de living waar wij zitten. Ik besluit een poging te doen hem daar op te sluiten en kom uit de living. Hij ziet het, komt terug en "elektrocuteert" mij. Ik maak wat spastische bewegingen en roep wederom "Aaaah!" en laat mij vallen. Dan wil hij terug via de serre proberen, maar deze keer sluit ik hem wel degelijk op.
Na twee minuten heeft hij eindelijk door dat hij via de buitendeur naar buiten kan en over het terras naar de achterdeur kan. Hij spurt over het terras (door een hoop geitenkeutels trouwens) naar de achterdeur, die ik echter net voor zijn neus op slot doe, en hij knalt met zijn gezicht tegen de ruit ervan
Na hem even buiten te laten staan doe ik toch maar de deur open (het regent namelijk) en loop weer weg. Eindelijk geraakt hij met zijn taser in de buurt van ons slachtoffer. Die slaagt half in paniek en roept iets als "Jeroen, durf nie é!" Die trekt zich er natuurlijk niets van aan en "elektrocuteert" ons slachtoffer. Die roept meteen "AAAAAH MIJN OOG!" voor hij door heeft dat hij eigelijk helemaal niks voelt
Tegen die tijd lagen wij natuurlijk al op de grond van het lachen ^^
Helaas is het tevens totaal niet grappig als ge het typt
ad:
