Wederkerende beschamende momenten, hierzo. In het 1ste lager gaf een vriendinnetje een verjaardagsfeestje met pannenkoeken, en ik wou er twee in plaats van één (goed etertje) en dat vriendinnetje moest van haar ouders bij mij blijven zitten tot ik mijn pannenkoek op had terwijl ze eigenlijk heel graag wou spelen.. De jaren die volgde zei de papa altijd "en, moet ik pannenkoeken bakken?" en "gij lust graag pannenkoeken he". De laatste jaren ben ik er gewoon bewust niet meer langsgegaan, de contacten zijn verwaterd en dat is één grote reden er van. Vooral omdat ik al vrij mollig ben en het zo typisch is om dat te zeggen over een dik meisje. Als ik uit ga, dan ga ik vaak uit met de broer van dat vriendinnetje en die krijgt het net als zijn vader. Pannenkoeken.
Ik was vroeger vrij gothic en hardcore tegelijk (oh, die mooie tijd), en ik ging naar een plaatselijk festivalletje met mijn pa. Ik liet mijn pa achter en ging van voor staan. Daar begonnen ze een mosh pit, waar ik midden in zat. In het begin dacht ik aan mijn vader, dan dacht ik aan mijn eigen plezier en dan... aan mijn voet - in gothicboots - die vrij veel zeer deed. Ik moést naar huis en 's nachts konden ze nog met mij naar de spoed. Daar zijn de dingen niet echt goed opgelost, waardoor ik na die zes jaar nog steeds last heb. Ik heb mijn vader nooit durven zeggen dat ik mee in die mosh pit zat, maar ik vertelde altijd een verhaal dat ik eruit wou en er niet uit geraakte...
Enkele jaren later was ik weer op dat festival, maar met vrienden. Een kerel vond dat ik vrij leuk danste. Ik vond dat charmant, hij had het een week voordien ook gezegd - al was hij toen heel dronken. Hij wou me kussen en ik liet hem begaan. Al mijn vrienden stonden er van "whut the fuckkk, waarom kust ze nu die kerel". Ik kende hem niet, dan pas vertelden ze wat over hem en dan kwam de schaamte. Ik zie die kerel heel vaak, onlangs nog op mijn vakantiejob, en dat is vrij pijnlijk.
Ook zijn mijn vrienden er nog continu over bezig, hoewel dat vier jaar geleden is ofzo en ik al twee jaar een vast lief heb.
Ik ben vaak de pispaal rond die kleine dingen.
