kisthechef
Legacy Member
Ik was een jaar of 16-17. Mijn ma had mij naar de slagerij gestuurd om vlees voor die avond. Op het moment dat ik daar aankwam was er niet al te veel volk, maar toen dat het mijn beurt was stond de winkel al meer dan aardig vol.
Mijn beurt komt, ik neem mijn boodschappenlijstje, loop alles af, reken af en ben klaar om te vertrekken. Net op het moment dat ik me wil omdraaien om weg te stappen, zie ik de vrouw van de slager een bakje met snoepjes over de toog heffen. 'Moet ge een snoepke hebben?'
Ik, dolenhousiast aangezien ik best wel zin had in snoep en het al jaren geleden was dat ze dat nog had gevraagd, zeg: "oh, ja!", en grijp een snoepje.
Maar op het moment dat ik grijp zie ik haar heel bedenkelijk kijken. Ik voel ook de priemende blikken van de mensen achter mij.
Totaal niet bewust van wat ik zou kunnen verkeerd gedaan hebben, kijk ik rondom mij. Plots merk ik, vlak achter mij maar ongeveer een meter lager, een ventje van een jaar of 5 op, met de meest zielige, ongelukkige blik ooit. De vrouw van de slager werkt haar zin af: ", Thomaske" (de juiste naam weet ik niet meer, maar het was alvast de mijne niet).
Ik word door een man of 15 compleet neergebliksemd. Nog nooit ben ik ergens zo snel buiten gestoven...
Nog elke keer ik naar die slagerij ga, voel ik de schaamte van die dag opborrelen. Man, dat was genant...
Mijn beurt komt, ik neem mijn boodschappenlijstje, loop alles af, reken af en ben klaar om te vertrekken. Net op het moment dat ik me wil omdraaien om weg te stappen, zie ik de vrouw van de slager een bakje met snoepjes over de toog heffen. 'Moet ge een snoepke hebben?'
Ik, dolenhousiast aangezien ik best wel zin had in snoep en het al jaren geleden was dat ze dat nog had gevraagd, zeg: "oh, ja!", en grijp een snoepje.
Maar op het moment dat ik grijp zie ik haar heel bedenkelijk kijken. Ik voel ook de priemende blikken van de mensen achter mij.
Totaal niet bewust van wat ik zou kunnen verkeerd gedaan hebben, kijk ik rondom mij. Plots merk ik, vlak achter mij maar ongeveer een meter lager, een ventje van een jaar of 5 op, met de meest zielige, ongelukkige blik ooit. De vrouw van de slager werkt haar zin af: ", Thomaske" (de juiste naam weet ik niet meer, maar het was alvast de mijne niet).
Ik word door een man of 15 compleet neergebliksemd. Nog nooit ben ik ergens zo snel buiten gestoven...
Nog elke keer ik naar die slagerij ga, voel ik de schaamte van die dag opborrelen. Man, dat was genant...
of zijn 't echt "voorsteden" en is 't nauwelijks te onderscheiden van uw hoofdgemeente?
... dude ...