Archief - Wat is het pijnlijkste dat je ooit hebt meegemaakt?

klaplong -> hiermee te voet naar ziekenhuis gegaan, de spoedarts zei dat ik hyperventileerde, gaf me een puffer en stuurde mij terug naar huis... Onderweg naar huis viel ik om de 2 meter op de grond, ik kon niet meer staan en kreeg geen lucht meer. De volgende dag naar een ander ziekenhuis gegaan (weeral tevoet, had geen auto op dat moment). Daar hebben ze mij meteen op de Intensive Care gelegd voor 5 dagen. Mijn longen hadden dankzij die puffer ook nog eens een infectie opgelopen... het was toen bijna gedaan met BoGy ...

Een ander pijnlijk geval is iets waar ik nu elke dag mee zit en voor de rest van mijn leven van mag afzien; ik heb op 28-jarige leeftijd namelijk Artrose vastgesteld gehad in mijn rug. Mijn rug is dus gans versleten en de pijnen hiervan zijn zo hevig dat ik zonder morfine 16 tot 20 uur per dag in bed lig van de pijn...

Ondanks dit alles ga ik toch verder met het leven.. ik heb een eigen zaak waarin ik computers herstel aan huis en op bedrijven, de voldoening die ik krijg wanneer ik mensen geholpen heb weegt veel zwaarder door dan de pijn die ik heb wanneer ik aan het werken ben...

Als je geen pijn kent, weet je niet dat je leeft ... Al zou een beetje minder pijn wel welkom zijn... Gelukkig heb ik een schat van een vriendin die mij door dik en dun steunt, die begrijpt dat ik écht elke dag afzie en die mij goed verzorgt als dat nodig is. Ook dat verzacht de pijn enorm... Mijn vriendin is dan al zo'n klein meisje, maar vaak werkt ze voor twee... Zij heeft een vaste job + het huishouden (ik kan niet eens stofzuigen met mijne rug) en heeft eigenlijk recht om te klagen dat het teveel wordt, maar ze staat er elke dag met veel liefde voor mij... Da's iets wa ik nooit zal kunnen kopen, maar een geschenk dat mijn grootste appreciatie kent.

Voila, nu weten jullie weer iets meer over BoGy

KizZamP- zei:

ik weet niet meer waarom, maar een verpleegster moest ongeveer 6 jaar geleden een spuitje geven in mijn bovenbeen en opeens kwam een collega binnen en verschoot ze.

En ja, die naald, in mijn penis.

Klik om te vergroten...

i Lolled

Oor in twee. Van een paard gevallen op het lint van mijn camera dat ik rond mijn nek had en ja oor in 2. Daar heb ik niet zoveel van gevoeld was buiten bewustzijn en pas uren later wakker gekomen op spoed. Maar ze hebben zo nietjes in mijn oor geschoten om dat aan elkaar te hangen en paar dagen later mocht dat er weer uit. Was zonder verdoving en dat was echt pijnlijk, stapte uit dat lokaal en viel terug van mijn eigen

dacuba zei:

Ahnee ik dacht een park vlakbij da rondpunt. Kdacht dat er ne frituur tegenover ligt.. tis iig een zeer bekend park (met bomen op de speelgrond) en daar is ook zo'n speeltuig wat aan uw beschrijving voldoet

Klik om te vergroten...

Da is hier bij mij in de buurt, ook eens lelijk gevallen daar

Vinger gebroken en nooit laten verzorgen, is zelfs geen dokter in de buurt geweest. Vandaag de dag, jaren later, nog steeds last van als ik inspanningen moet leveren met dat hand.
Maar op zich was dat nu ook niet zo pijnlijk, daar ik er toch zonder problemen altijd heb mee rondgelopen. Thank god, tot nu toe nog niets serieus meegemaakt

Over t laatst eens zware last gekregen 's avonds om te ademen en erge pijn in de omgeving hart - linker schouderblad. Heb een 10-tal minuten (?) afgezien, waarbij ik recht moest blijven staan want ik kon mij gewoon niet meer leerleggin in bed van de pijn. Daarna is het wat geminderd en kon ik eindelijk terug ongemakkelijk in slaap vallen. Een paar dagen erna naar de dokter gegaan (ik moest sowieso eens passeren), volgens hem zal het waarschijnlijk een rib geweest zijn die verschoven was bij mijn laatste epilepsie-aanval, en zich terug goed heeft gezet nadat ik in slaap gevallen was.

Mz, verder kan ik mij niet direct pijnlijke dingen herinneren. Die epilepsie-aanvallen doen nauwelijks pijn doordat ik toch nooit bij bewustzijn ben. Ik ben ooit wel eens bijna verdronken, en toen stonden mijn longen in brand van het water, maar das alweer zo lang geleden ... En ook een gebroken voet gehad, maar dat deed bijna geen pijn, ik was zelfs overtuigd dat het gewoon verzwikt was totdat de huisdokter mij toch voor alle veiligheid naar het ziekenhuis doorverwees ... twee dagen nadat ik mijn voet gebroken had. Al die tijd ben ik daar gewoon verder op blijven lopen.

op vakantie kweeni hoe oud ik was maar tzal rond de 7 jaar geweest zijn. in turkije peisk maar twas een warm land. Ja als klein kind natuurlijk altijd rap wille zijn om uit en in het zwembad te willen. nu kwam ik dus al lopend uit op een trap en zo op een pad dat naast het zwembad ging, maar daar stonden aan de kant rotsen (1 meter hoog) van een hogerliggend zwembad. een soort van versiering om da verhoogd zwembad te verschuilen maar twaren echte rotsen met veel scherpe punten aan. dus kmoest draaien en kschoof daar op de een of andere manier in met mijn rug en ja vlam daar recht in. direct naar ehbo natuurlijk. er staat wel een litteken maar tis al zeer goed genezen kben nu 16 dus ja ik herinner er mij niet veel meer van

't voorbije jaar...

bogy zei:

klaplong -> hiermee te voet naar ziekenhuis gegaan, de spoedarts zei dat ik hyperventileerde, gaf me een puffer en stuurde mij terug naar huis... Onderweg naar huis viel ik om de 2 meter op de grond, ik kon niet meer staan en kreeg geen lucht meer. De volgende dag naar een ander ziekenhuis gegaan (weeral tevoet, had geen auto op dat moment). Daar hebben ze mij meteen op de Intensive Care gelegd voor 5 dagen. Mijn longen hadden dankzij die puffer ook nog eens een infectie opgelopen... het was toen bijna gedaan met BoGy ...

Een ander pijnlijk geval is iets waar ik nu elke dag mee zit en voor de rest van mijn leven van mag afzien; ik heb op 28-jarige leeftijd namelijk Artrose vastgesteld gehad in mijn rug. Mijn rug is dus gans versleten en de pijnen hiervan zijn zo hevig dat ik zonder morfine 16 tot 20 uur per dag in bed lig van de pijn...

Ondanks dit alles ga ik toch verder met het leven.. ik heb een eigen zaak waarin ik computers herstel aan huis en op bedrijven, de voldoening die ik krijg wanneer ik mensen geholpen heb weegt veel zwaarder door dan de pijn die ik heb wanneer ik aan het werken ben...

Als je geen pijn kent, weet je niet dat je leeft ... Al zou een beetje minder pijn wel welkom zijn... Gelukkig heb ik een schat van een vriendin die mij door dik en dun steunt, die begrijpt dat ik écht elke dag afzie en die mij goed verzorgt als dat nodig is. Ook dat verzacht de pijn enorm... Mijn vriendin is dan al zo'n klein meisje, maar vaak werkt ze voor twee... Zij heeft een vaste job + het huishouden (ik kan niet eens stofzuigen met mijne rug) en heeft eigenlijk recht om te klagen dat het teveel wordt, maar ze staat er elke dag met veel liefde voor mij... Da's iets wa ik nooit zal kunnen kopen, maar een geschenk dat mijn grootste appreciatie kent.

Voila, nu weten jullie weer iets meer over BoGy

Klik om te vergroten...

je hebt dat eerste ziekenhuis toch aangeklaagd voor een extra spaarcentje ?

Bijna heel men schoolcarriere op de middelbare school gepest geweest en geen vrienden gehad. Heel pijnlijk en eenzaam.

Lichamelijk kan ik zo direct maar twee dingen bedenken.

Eerste en meest recente was operatie aan mijn oor, veel meer last van gehad dan ik dacht.

Tweede was ongeveer het eerste jaar dak mijn regels had, man 3 dagen lang elke maand bijna sterven was echt niet plezant. Zo blij als ik aan de pil mocht (wat overigens niet extreem veel hielp maar toch genoeg)

Het pijnlijkste wat mij is overkomen is ongetwijfeld een dunne puntige stok die zich 5 centimer in mijn been boorde in den tijd van soldaatje spelen in u kamp in het bos!

ben aan 't snowboarden in Zwitserland (herinner mij de naam van het gebied niet meer, is ondertussen al 6-7 jaar geleden, maar ik zat bij de Club Med in Pontresina) en de allerlaatste dag op het eind wil ik nog eens naar de top van een berg gaan met zo'n gigantische kabines-lift. mijn vrienden waren doodop, en gingen niet mee, dus ik zat daar alleen.
soit, ik kom boven, vrij veel volk nog, en ik zie dat alles beetje ijzig is en de enige piste is zwart. op zich niet zoveel problemen, maar toch wilde ik effe afwachten dat de meesten naar beneden waren. op 't gemak mijn bindingen dicht doen enzo. soit, ik vertrek, geen probleem, chil naar beneden en ik neem wat snelheid op het laatste stuk steil zodat ik genoeg heb om deftig over het plat stuk te komen dat mij opwachtte. plots komt van naast de piste iemand de piste op geskied die ik niet had gezien (zij moet mij zien, niet omgekeerd), en in plaats van verder te skieën, stopt die uit paniek recht op mijn route.

en om mij af te stoppen steekt die haar fucking skistok omhoog.

*flets*

jaak zijn wenkbrauw gans open, heel die piste vol bloed. kon het bot van mijn schedel zien enal. heb énorm veel geluk gehad dat die niet 1mm lager zat, of de jacques had een skistok in zijn oog zitten. soit, ben effe gefaint blijkbaar, want plots werd alles zwart en ik herinner mij wakker te worden met een zestal mensen rondom mij, waarvan één skimonitor (denk école de ski français zelfs, in Zwitserland?). dan naar een EHBO-chalet gebracht wat verderop, en daar werd ik zonder verdoving genaaid. ;-x

wel effe pijnlijk.

Begin mij weer wat dingen te herinneren..

Was ooit eens met klompen zand aan 't smijten met ne maat, naar elkaar ( we waren 10 jaar ofzo ). Plots gooide die per ongeluk een steen naar mij die tussen de aarde lag, een steen zo groot als een ei ongeveer... Die was boven mijn oog beland, toch even buiten westen geweest daarvan Deed ferm pijn...

Overlaatst was ik gras aan 't afrijden, ik moest de zak gaan legen. Ik ga vanachter in de tuin, keer die zak om, schud er paar keer mee. Toen kreeg ik iets in mijn oog, ik knipper maar dat was zo scherp, en dat ging helemaal achter mijn oog… Plots begon dat megaveel pijn te doen. Maar echt een zotte pijn, ik kan veel pijn verdragen en kom regelmatig met wat wondjes naar huis van ’t skaten ofzo, maar dat had ik echt nog nooit eerder gehad. Het was alsof ze met een mes in mijn oog zaten ofzo, maar dan constant… Ik liep dan vlug naar binnen om dat daar uit te halen, ik kon amper zien want ik was aan het tranen en volenté. Ik kijk in spiegel en ik zie niets zitten :-( Dan wat zitten draaien met mijn oog en knipperen, en dan zag ik iets zwarts zitten, maar ik kreeg dat daar natuurlijk niet uit met mijn vingers. Dan om een tandenstoker gelopen, en er zo kunnen uitpeuteren. Het zat niet op mijn oog zelf maar op dat “rood vel” achter uw oogbal. Pijnlijk ze

Maar als ik hier sommige dingen lees vraag ik mij af wat ik al pijnlijk vind

met nen tandenstoker wtf

LessThanJake zei:

met nen tandenstoker wtf

Klik om te vergroten...

Maar ja... Dat was superklein, met een wattenstaafje wou ik het niet doen omdat er dan mss wat haartjes van die watte zouden achterblijven ofzo, en met een pincet ging het niet. Dan maar tandenstoker afgebroken, stomp gemaakt en nat gemaakt zodat 't niet ging prikken ofzo... En kwas redelijk opgefokt toen dus heel klaar nadenken ging niet

klinkt pijnlijker om met nen tandenstoker aan uw oogbal te peuteren dan gewoon te wachten dat uw lichaam dat uitduwt ofzo

Bah, hoe de fuck raakt ge achter uw oog?

LessThanJake zei:

klinkt pijnlijker om met nen tandenstoker aan uw oogbal te peuteren dan gewoon te wachten dat uw lichaam dat uitduwt ofzo

Klik om te vergroten...

Zijde zot Dat deed echt pijn ze ik kon dat niet laten zitten, en van die tandenstoker zelf voelde ik ampers iets... Moest dat gewoon voorzichtig er uit "strelen" éh.

GMotha zei:

Bah, hoe de fuck raakt ge achter uw oog?

Klik om te vergroten...

Was niet helemaal achter mijn oog ofzo éh, moest da vel da over mijn oog hangt (ooglid? ) helemaal omhoog trekken, en zelfs goor met mijn vingers mijn oogbal naar beneden duwen Fuck da klinkt weer vuil als ik da moet uittypen 't was minder extreem dat het klinkt alvast, maar de pijn was enorm

tynoesj zei:

't was minder extreem dat het klinkt alvast, maar de pijn was enorm

Klik om te vergroten...

Wat mij betreft is alles aan't oog extreem goor. De laatste plek waar ik zelfs maar iets wil hebben (zelfs liever iets aan de nads).