We all have to go right? Je vecht bewust niet tegen, je sluit je ogen, en aanvaard wat je te wachten staat...langzaam verlies je het bewustzijn, terwijl de lucht zich uit je longen verwijdert...
Je voelt de druk van het water steeds groter en groter worden,
Nog net voor je je ogen sluit, zie je de zon vervagen, door de diepte van het water, waarin je stilaan wegzinkt...
Dan.. zwart.. niets.. stilte, rust, leegte...
Van achter je gesloten oogleden bemerk je licht, een fel licht...
Je opent zachtjes je ogen..., je ligt op je rug,..languit, benen en armen naast je gestrekt...
Te draait je hoofd links, vervolgens weer rechts...wit, alleen maar wit...
Moeizaam zet je je recht... je bemerkt dat je droog bent.. geen teken van water of wonde whats-o-ever...
Je kijkt rond, tot zover je ogen reiken kunnen, zie je alleen maar wit, je bemerkt zelf je eigen schaduw niet onder je, enkel wit...geen object, geen decor, geen ... niets... wit...
Je staat zowaar in het ijle... je wil roepen, je opent je mond, en haalt diep adem, hoe vreemd het ook voelt, lijkt dit niets uit te halen, want je krijgt geen klank uit je mond...
Je probeert nogmaals, harder, dieper ! Aders op je voorhoofd worden zichtbaar, en jhe begint lichtjes te zweten van de inspanning...
In paniek stamp je met je voeten, en klap je met je handen... maar ook deze brengen niets voort...
Plots voel je iets op je schouder vallen, opgeschrikt kijk je op je linker schouder...
Een klein druppeltje bloed bevind zich roerloos op je schouder...
Vervolgens valt er een druppel net voor je voeten, je kijtk snel oomhoog, maar bemerkt niets... alleen dat eeuwige, eindeloos wit...
Enkele meters verderop weer een druppel, en daarweer even van, weer 1...
Het gedruppel verwijdert zich steeds verder en verder van je...
In je rug, voel je een ijskoude, stevige wind, die je in de richting van het gedruppel duwen wil...
A : Go with the wind...je volgt het bloedgedruppel, hopend op het beste...
B : Tegen de wind in, en in overgestelde richting van het bloed...
C : je legt je weer op je rug, identiek hoe je wakker was geworden, en sluit je ogen weer, en negeert wat je zag, en doet alsof je van niets weet, uit angst-reflex