D@SîR0
Legacy Member
ge wilt ni weten hoeveel mensen ik op een week tegenkom die goeiendag zeggen en allerlei details over mij weten, waarvan ik geen flauw benul heb hoe ze mij kennen. d'r zijn mensen van lans, klanten, forumgangers, newssite-lezers, basketters en mensen waar ik ooit eens ergens mee gesproken heb. probleem is dat ik door die hoeveelheid gezichten meestal iedereen vergeet, tenzij er iet speciaals is gebeurd. Zo ben ik ooit eens het gezicht van een meiske vergeten, waar ik den avond tevoren mee heb zitten frutselen op nen bonten avond. Gevolg: ik pak de verkeerde vast de volgende morgend voor het ontbijtJune zei:Kmoet kik just nieks doen !
Haha, vond gij het dan ni raar dat ik vroeg of ge nog in de mediamarkt werkte ?
Alsof ne wildvreemde da gaat weten ;D

zo ken ik bijvoorbeeld zelfs den helft van de mensen waarmee we in de pokerfinale aan tafel zaten ook al nimeer, amper 1 dag later, maar wel nen idioot die ik in de vorige ronde op een ander tafel heb laten kapotspelen omda'k hem ni kon uitstaan.
ik laat het nooit zien als ik mensen ni ken en probeer eerst uit te vissen wie ze weeral zijn
wa in dees geval ni echt is gebeurd, aangezien m'n klanten op't werk mij het minst van al interesseren of mensen die weten dat ik daar werk. Ik heb er dagelijks tientallen. Voor die mensen ben ik uniek en makkelijk te herkennen (bvb: dieje lange die alles van pc's afweet), maar voor mij is dat gewoon een grijze massa volk, waar ik niet de minste binding mee heb.
