Wow.
Toreador heeft zich hier enorm moedig getoond.
Ik ben zelfs ergens blij dat hij moe was en alle politieke correctheid heeft laten varen. En eindelijk eens gewoon gezegd heeft op een intuïtieve manier wat velen voelen. Ik kan hier wel respect voor opbrengen.
Ik vindt zelfs dat, ondanks alles, hij er een redelijk samenhangend geheel van heeft gemaakt.
En daarom zal ik in plaats van op zijn xenofobie en gebrek aan respect voor anderen en de onwil om mensen als mensen te zien dit laten varen en ook open zijn.
Geen sarcasme, zoveel eerlijkheid als ik maar kan tonen. En ik zal dan proberen om ook eens mijn "gevoelens" op papier te zetten. Misschien op een even onduidelijke manier.
Je vertelt hoe je trots voelt elke als je de klokken in Brugge hoort luiden.
Ik voel hetzelfde. Ik ken de
Kathedraal van Antwerpen al heel mijn leven. En toch heb ik elke keer als ik haar zie een "wow" gevoel. Ik vindt het een prachtig ding, en ik vind Antwerpen een prachtige stad, ondanks dat ik haar zo goed ken en er toch wel aan gewend moet zijn.
Maar ik zal je zeggen waar ik nog veel meer een gevoel voor had, nog niet zo lang geleden.
Enkele maanden terug (kort voor de verkiezingen) ben ik naar Brussel geweest. Was weeral enkele jaren geleden. Maar er was toch iets veranderd.
Terwijl ik door Brussel liep hoorde ik veel meer talen dan ik er de vorige keer had gehoord. Duits, Frans (duh), Hollands, veel Engels, een enkele keer Australisch, Amerikaans (ja, ik weet dat het Engels is, maar ik bedoel het accent he), enkele Scandinavische talen, Iers of Schots (kherken nooit het verschil) enkele Oostblok talen, ik denk Russisch (zal wel Pools zijn geweest), ...
Het viel me genoeg op in contrast met de vorige keer dat ik er was om een kanttekening in mijn hoofd te maken.
Ter informatie, ik was niet eens in de Europese wijk.
En toen had ik nog meer dan in Antwerpen een soort besef van "grootsheid" (irrationaliteit alom! :applause: ). Ik trok meteen de lijn naar het oude Romeinse Rijk waar tijdens haar groei en op haar hoogtepunt ook vele talen gesproken werden. Ik weet dat er een enorm verschil is tussen het Romeinse Rijk en het Europese project. De tijden zijn (gelukkig) veranderd. Maar ik besef ook dat het enorm moeilijk is om de tijd waarin je leeft objectief te bekijken. En mensen beseffen misschien niet de relevantie van het Europese idee. De redenen voor het ontstaan van de EU zijn irrelevant.
Ik zal het even trachten te expliceren met een voorbeeld. Gisteren keek ik naar National Geographic en was er een docu over warplanes. Het viel me op dat het uitwisselen van technologie (en de totaal verschillende filosofieën die aan die technologie ten grondslag lagen) tussen de VS en de UK een enorm voordeel was voor beide landen. Samenwerking tussen verschillende ideologieën was een snellere weg naar succes. Beide landen hadden elk hun manier om een probleem op te lossen, maar gebruikten de manier van de andere als die efficiënter was. Natuurlijke selectie, so to speak. Eén van de redenen van het succes van de geallieerden, ongetwijfeld. Vandaar dat Europa als concept een grote kans (ik zeg een kans, geen garantie) heeft op succes. Door gezonde uitwisseling, al zal de competitie (gelukkig) nooit verdwijnen. Natuurlijk selectie maakt sterker. Zeker en vast. Evolutie maakt sterker. En dit is de reden van het succes van Europa in de geschiedenis. Kijk naar het aantal oorlogen gevoerd in Europa. Waanzinnig veel. Elk jaar in de geschiedenis van het werelddeel was er een gevecht om schaarse grondstoffen, mankracht, handelsroutes, ... Elke dag moesten stammen, naties en rijken zichzelf pushen voor de ontwikkeling van nieuwe wapens, nieuwe manieren om handel te voeren, nieuwe ideeën, groter, beter, sneller, ...... De succesvolste landen in Europa hebben het hardste geknokt, of hebben zich verenigd met anderen (Groot-Brittannië. Competitie maakt sterk. En later zie je de VS. Immigratiegolf na immigratiegolf. Een influx van nieuwe ideeën om de zoveel jaar. We kennen het resultaat. The American Way Of Life. Kapitalisme. Een manier van denken en een set idealen die de wereld hebben veroverd. Mensen maken zich zorgen over een nakende Chinese overheersing, maar ik glimlach als ik zie dat Chinese meisjes plastische chirurgie ter hand nemen om meer op westerse meisjes te lijken. Op het eerste zicht lijkt de culturele clash tussen Oost en West door het Westen gewonnen te zijn. China is niet meer zo communistisch he? Maar dat proces van Westerse idealen die een maatstaf voor de rest van de wereld worden is al bezig sinds de verlichting.
In de clash tussen culturele elementen zien we een andere winnaar, de VS met Hollywood. Of luister eens naar de radio. Hoeveel hoor je Nederlandstalige songs? Engelstalige muziek is veelal beter. Een grotere afzetmarkt in de Engelstalige muziek. Meer concurrentie. Beter muziek. En ziedaar, we hebben een deel van onze cultuur opgegeven voor iets dat gewoon beter is. Meer divers. Meer in vraag gesteld. Meer ontwikkeld.
Die concurrentie, die moet er zijn. Die maakt de deelnemers sterker. Is een voorbeeld voor anderen. En is de reden waarom we als soort de planeet overheersen.
Daarom verwelkom ik immigranten. Liefst zo veel mogelijk nieuwe ideeën, talen, godsdiensten en vooral veel innovatiedrang. Kijk naar de VS, en haar recente xenofobie. Kijk naar alle wetenschappers die zich van de VS afkeren door haar nieuwe conservatieve kijk op stamcelonderzoek en dergelijke. Een gebrek aan influx, aan nieuwe ideeën.
Enkele van de Europese idealen daarentegen zijn sterker dan ooit, maar moeten weer in vraag worden gesteld. Misschien verliezen we ze. Maar ik betwijfel het. In the end, they'll survive. Kijk naar de kalvarietocht die dingen als stemrecht voor vrouwen en homohuwelijk hebben afgelegd. Ondanks de enorme tegenkanting in eigen land zijn ze er. Omdat het betere, sterkere en meer ontwikkelde ideeën zijn. Laat anderen die maar op de proef stellen. We zullen wel zie op de lange termijn wat mensen gelukkiger maakt.
Ik zie zelfs al een evolutie. Allochtone jongeren die nederlands (allez, Antwerps) onder elkaar spreken, klagen dat ze in hun "thuisland" als vreemd worden aanzien, Turkse bakkersketens die de Belgische verdringen, ...
Allemaal welkom. Allemaal deel van een proces dat al meer dan 4 miljard jaar bezig is. Evolutie. Het recht van de sterkste. Maar ook dat is geëvolueerd. De mens heeft geleerd te vechten zonder doden, zich te beteren zonder onherstelbaar verlies. En uiteindelijk worden we er beter van.
Dat is wat ik denk als ik in Antwerpen aan een schoolpoort autochtone en allochtone ouders met elkaar zie praten. Dat zie ik als ik een autochtone kleine van 8 jaar "Woejooo!" Hoor zeggen. Dat zie ik als ik een allochtone moslima zonder hoofddoek (en zonder veel andere kleren aan...) door de straat zie paraderen.
Een strijd. Eén die gevoerd kan worden zonder bloedvergieten. Met offers. Maar een strijd waar we allen beter van worden.
Die evolutie, die kan niemand tegenhouden. Die zit in elke cel van ons lichaam. En ik kan daarom de toekomst van België, Vlaanderen, whatever, met vertrouwen tegemoet zien.
We gaan steeds voorwaarts. We kunnen niet anders.
Wat we ook doen.
We gaan voorwaarts. We gaan de strijd aan. We offeren dingen op. We veranderen onszelf. We evolueren.
Of we gaan ten onder. Dat is de rechtvaardigheid van het leven.