Archief - Belgische politici zien corruptie bij deel van hun collega’s

Volgens een onderzoek door de Amerikaanse Universiteit van Delaware zou bijna 90 procent van de Belgische politici meerdere van hun collega"s van corrupte praktijken verdenken. Bijna de helft (46%) heeft het zelfs over "een (aanzienlijk?) deel" van hun collega's.

Afgezien van het feit dat wij Belgen het soms moeilijk hebben om de grens te trekken tussen 'dienstbetoon' en corruptie, wil het toch wat zeggen dat zelfs de gekozenen hun politieke bedrijf associëren met grijze vaagheid en duistere praktijken. Na de 'man in de straat' schijnt dat negatieve ‘aanvoelen’ dus ook het politieke milieu zelf te beïnvloeden.

Algemeen wordt aangenomen dat corruptie een politiek, sociaal of economisch verschijnsel is waarbij iemand in een machtspositie ongeoorloofde gunsten verleent in ruil voor wederdiensten of als vriendendienst. Probleem is dat de meningen nogal uiteenlopen, over wat al dan niet 'geoorloofd' is.

Feit is echter dat het meer voorkomt in tijden van economische of politieke crisissen en het enerzijds steeds ten koste gaat van de arme en eerlijke mensen, terwijl anderzijds de rijken en criminelen er voordeel bij halen. Het gaat dus rechtstreeks in tegen de fundamentele democratische waarden die aan iedereen gelijkwaardige rechten toebedeelt.

Corrupte politici en ambtenaren zijn dus een kanker welke onvoorwaardelijk uit het politieke en openbare lichaam moeten worden weggesneden.

Waar wachten de zogenaamde 'integere' gekozenen op om hun van corruptie verdachte collega's onder de 'scanner' te leggen voor nader onderzoek?

Ik denk niet dat nieuw nieuws is ?

Zo'n onderzoek kan toch moeilijk meer zijn dan stemmingmakerij?

Ik dacht dat meer cijfergebaseerde onderzoeken uitwezen dat het nog heel goed meevalt qua corruptie.
Favoritisme daarentegen, dat zal wel alomtegenwoordig zijn. (aka vriendjespolitiek) Niet dat dat wel schoon is, maar het is nog wat anders dan corruptie, dat eigenlijk echt gaat om omkoperij.

De vraag blijft of corruptie dan zo veel slechter en doortrapter is dan vriendjespolitiek? Ik denk het niet. Een politicus is een vertegenwoordiger en dienaar, van het volk. Niet van z'n beste maten.

Een politicus is een vertenwoordiger van de bedrijven wil je bedoelen met het volk als voetveeg.

Macht maakt corrupt ldo.

Zeikstraal zei:

Een politicus is een vertenwoordiger van de bedrijven wil je bedoelen met het volk als voetveeg.

Klik om te vergroten...

Of van vakbonden, of van een of andere actiegroep of van vrienden of van partijgenoten.
(of eerder: en)

een politicus is nog altijd een mens en zorgt dus in de eerste plaats voor zichzelf. het gaat politici enkel en alleen om de macht en het daarbij horende geld, en die kunnen alleen hun vriendjes hen geven, niet het volk.

Het volk ook, door hen te verkiezen..

Kan je eens een link plaatsen naar je bron?

Zeikstraal zei:

Het volk ook, door hen te verkiezen..

Klik om te vergroten...

kijk eens hoeveel van onze ministers en staatssecretarissen er door het volk verkozen zijn.

Kweet niet, volg de belgische klucht al lang niet meer

Zeikstraal zei:

Kweet niet, volg de belgische klucht al lang niet meer

Klik om te vergroten...

Je bedoelt overduidelijk dat je het nooit gedaan hebt?

Kan het hem niet kwalijk nemen

ik noem het eender jaloersheid

den-kimi zei:

kijk eens hoeveel van onze ministers en staatssecretarissen er door het volk verkozen zijn.

Klik om te vergroten...

Het volk kiest dan ook geen regeringen, maar een parlement.
Ofc zijn niet verkozenen niet echt wenselijk, omdat de invloed op wie die regering samenstelt eigenlijk erg beperkt is.

Presidentsverkiezingen (die dan dus expliciet gelegitimeerd zijn door het volk om een regering samen te stellen) zouden geen kwaad kunnen.

Genious zei:

Presidentsverkiezingen (die dan dus expliciet gelegitimeerd zijn door het volk om een regering samen te stellen) zouden geen kwaad kunnen.

Klik om te vergroten...

Ik ben niet echt een voorstander van het samensmijten van de functie van staatshoofd en regeringsleider. Iets wat ook in Europa nauwelijks voorkomt behalve bij de Fransen met hun césarisme.

Maar wat je zegt: het verkiezen van iemand die dan de regering gaat samenstellen is wel wat grotendeels gebeurt. De grootste partij neemt het voortouw en meestal is het dan de persoon die als boegbeeld naar voren was geschoven die dan het voortouw neemt in de onderhandelingen als formateur. Natuurlijk kan het soms ook fout lopen, maar ja

Conradus zei:

Ik ben niet echt een voorstander van het samensmijten van de functie van staatshoofd en regeringsleider. Iets wat ook in Europa nauwelijks voorkomt behalve bij de Fransen met hun césarisme.

Maar wat je zegt: het verkiezen van iemand die dan de regering gaat samenstellen is wel wat grotendeels gebeurt. De grootste partij neemt het voortouw en meestal is het dan de persoon die als boegbeeld naar voren was geschoven die dan het voortouw neemt in de onderhandelingen als formateur. Natuurlijk kan het soms ook fout lopen, maar ja

Klik om te vergroten...

Ons huidig systeem maakt wel een parlement vrij waardeloos, gezien ze de stemmachine is van de regering.
Als de samenstelling van 1 persoon zou afhangen, die daarvoor specifiek verkozen wordt, is dat niet meer het geval.
Deze persoon zou hoogst waarschijnlijk - zo goed als - zeker zijn van de stemmen van eigen partij, maar niet meer van andere partijen en dus niet meer een zo vrije hand hebben in wetten doordrukken etc.
Voor ieder voorstel zouden fracties standpunt kunnen innemen, want door tegen te stemmen, blokkeren ze geen eigen partijleden in de regering. Zelfs tegen partijlijn instemmen op sommige zaken zou voor hen minder nefast zijn, want het is nog steeds niet rechtstreeks tegen eigen mannetjes dat ze dan stemmen.

Het zou de rollen nog verder scherp stellen omdat de regeringsleden zelf dan geen parlementsleden meer zijn en dus legislatief werk voor hen meteen een pak minder vanzelfsprekend wordt.

Tot slot zou het ook een stukje van de particratie afbreken. Zoals je zelf zei: nu is het de grootste partij. De grootste partij zijn is veel belangrijker dan verkozen raken, want het geeft de grootste kans in de meerderheid te zitten, wat de kansen op uw voorstellen er doorkrijgen enorm vergroot, ze kunnen immers meerderheid (regeringspartijen) tegen oppositie gestemd worden. In de oppositie krijg je ze er bijna enkel door als je die meerderheidspartijen meekrijgt.
Het wegvallen van die scherpe aflijning tussen meerderheidspartijen en oppositie zou veel meer wisselmeerderheden bieden, dus meer mogelijkheden, dus meer combinaties die je kan overtuigen om het er door te krijgen, dus meer debat, dus wederom betere werking van het parlement.


Tot slot spelen de partijen het al officieus zo, met kandidaat-minister-presidenten. Zowel afgelopen verkiezingen als vorige federale. Maar nu is dat gewoon om 1 stemmentrekker extra in de verf te zetten. En de garanties voor het volk zijn wederom 0 (het zit nog allemaal bij de partijen qua macht), cfr Vandenbroucke. (die prolly zowat de meest wijdverspreid aanvaardbare figuur is in de Vlaamse politiek)

Juist ja , amerikanen die hier de corruptie komen onderzoeken...

Het is niet zomaar een studie, louter een ondervraging van politici.

'Nederlandse politici relatief minder corrupt'
re.Public 'Nederlandse politici relatief minder corrupt'