squalleke123 zei:
In de belgische politiek komen wetsvoorstellen wel van verkozen volksvertegenwoordigers. Dat alleen al maakt het democratischer.
Maar je hebt gelijk dat een unitaire kieskring nog democratischer zou zijn. Op Europees niveau lijkt me dat echter niet haalbaar omdat de afstand tussen de politici en de burger (die nu al veel te groot is) dan nog groter wordt. Vandaar dat de EU IMHO zou moeten evolueren naar een systeem waarin de wetsvoorstellen gemaakt worden door het europees parlement zelf, waarna ze goed- of afgekeurd worden per referendum (soit, more or less zoals zwitserland)
In Europa moeten de voorstellen ook door het parlement gaan anders worden ze niet aangenomen. En daar komen de voorstellen toch ook van verkozen vertegenwoordigers? Marianne Thyssen is dat voor ons en die werd verkozen bij verkiezingen in ons land georganiseerd.
Europese commissie = verzameling ministers
Europese meerderheid = Belgische meerderheid
Europees parlement = Europees parlement
Eerst wordt dat laatste verkozen. Met regionale afgevaardigden. In Europa zal België haar deel hebben. In België heeft pakweg Limburg haar deel.
Dan wordt die meerderheid gevormd. Die beslissen samen om een beleid uit te voeren. Dat is op basis van de stemmen behaald in het parlement en dus een democratisch overwicht.
Die meerderheid duidt dan afgevaardigden uit die het uitvoerende werk doen. Belgische ministers en Europese commissarissen. Bij de ministers probeert men altijd een beetje alle provincies te paaien. In Europa krijgt elk land haar commissaris.
Wetten worden voorbereid naar analogie met het beleid dat de meerderheid afsprak door de commissaris, en nadien altijd in het parlement gestemd en erover gedebatteerd. Als daar geen meerderheid komt gaat het feestje niet door. En dat gebeurt wel eens. Nadien moet er - op Europees niveau - ook nog eens een ratificering komen op lokaal niveau en dat blijkt vaak nog een stok achter de deur. Het gebeurt wel vaker dat een Europese wet nadien vertraagd of zelfs tegengehouden wordt op lokaal niveau. Dus Europa heeft op dat moment nog een extra slotje op de deur. Dat gebeurt in België niet. Stel je voor dat elke wet in het parlement nadien nog per provincie of zelfs gemeente goedgekeurd moet worden voor het kan doorgaan.
Dat laatste maakt Europa logger, maar de macht van de landen zelf nog altijd groter.
Dat ik geen zeggenschap heb in welke Italiaanse of Poolse parlementsleden erin zetelen is waar. Maar een Antwerpenaar heeft ook geen zeggenschap over welke Oost-Vlamingen verkozen raken. Dat is nu eenmaal zo met politiek en regionale kantons.