themummy123
Legacy Member
Nogal wat prognoses over de vergrijzing en de betaalbaarheid ervan liggen aan diggelen omdat de demografen zich vergist hebben. De vergrijzing treft Vlaanderen zwaarder dan ze voorspelden, bleek gisteren op het colloquium van het Consortium Vergrijzing in Vlaanderen (CoViVe).
De demografen maakten drie fouten. Ten eerste hadden ze verwacht dat de stijging van de levensduur zou afvlakken. Dat is niet gebeurd. Het Federaal Planbureau raamde dat maar 10 procent van de bevolking ouder zou worden dan 87 jaar. De waarheid is dat al 10 procent ouder wordt dan 93 jaar. De demografen spreken nu van ,,een democratisering van de zeer hoge leeftijd''.
Ten tweede hadden de demografen verwacht dat het geboortecijfer afgelopen decennia opnieuw wat zou stijgen. Ook dat is niet gebeurd. Het bleef schommelen rond 1,5 kinderen per vrouw, en niet rond 2,1, zoals demografen hoopten. Alleen de jongste jaren is het wat geklommen, maar slechts tot 1,69.
Inzake immigratie misrekenden ze zich ook. Die lag uiteindelijk hoger. Hoewel de immigratiestop van 1974 nooit is opgeheven, is de immigratie vanaf 1984 gaan stijgen. De emigratie steeg ook, maar de immigratie overstijgt die met vijf- tot tienduizend per jaar. Bovendien is er binnenlandse migratie: vanuit Brussel komen jonge gezinnen naar Vlaanderen, meer dan er Vlaamse gezinnen naar Wallonië verhuizen. De immigratie compenseert maar een beetje de twee andere misrekeningen.
De voorzieningen voor ouderen werden afgelopen decennia gepland op grond van die prognoses en voldoen dus niet.
Bovendien, zo blijkt uit onderzoek, is de uitbouw van de thuiszorg beneden de verwachtingen gebleven. De wachttijden voor thuiszorg en poetshulp zijn hier driemaal langer dan in Wallonië.
Dat zou niet zo erg zijn als de mantelzorg overeind bleef. Maar dat is ook niet zo, melden onderzoekers. De ouderen van vandaag hebben minder kinderen op wie ze kunnen terugvallen dan vorige generaties. Ze zijn zelf vaker alleenstaand. Inwonen van bejaarden bij hun kinderen is veel minder populair dan tien jaar geleden, zowel bij de ouderen als bij hun kinderen. Kinderen wonen ook vaak verder van hun ouders. Vrouwen - die vooral voor de mantelzorg instaan - moeten langer werken en zijn minder beschikbaar. En de plicht om voor ouderen te zorgen is weg. Vroeger ,,hoorde het'' dat een kind zorgde voor zijn ouder. Nu niet meer. Ze doen het nog wel vaak, maar uit vrije wil, en niet altijd. De zekerheid is weg.
www.covive.be
Laten we het nu eens hebben over een écht serieus probleem. Wat is jullie mening en hoe kunnen we dit oplossen?

, hoeveel miljoenen euro's dat dat niet op een jaar opbracht
