Loser zei:
Maar dat is dus niet juist, hè. Dat er in die tijd alleen maar centrumpartijen bestonden. De Zwarte Zondag was twee jaar daarvoor al een feit. Het Cordon bestond al 5 jaar. De VU steunde de hervorming mee. En dat is het punt net. Dat is gekomen door De Dialoog. Niet door Het Ruziemaken. Spreken over "5 minuten politieke moed" is precies wat het dus tegenwerkt, hè. 5 minuten politieke moed staat gelijk aan de dingen forceren ook al wil de ander niet. En dat is net niet wat je wilt voor een grondwettelijke staatshervorming.
Ik denk dat we hetzelfde bedoelen hoor. Met 5 minuten politieke moed bedoel ik: even verder kijken dan je eigen aantal voorkeursstemmen bij de volgende verkiezing en doen wat nodig is. Iets wat bv PS en NVA nu niét durven, omdat een deel van hun kiesvee hun daarop zou afrekenen. Dus: rond tafel gaan zitten, écht luisteren, écht praten en met een écht werkbaar en gezond compromis naar buiten komen, ongeacht wat je eigen achterban daarvan denkt.
Loser zei:
Wat wél juist is, is dat het toen nog niet zo op de spits was gedreven. En dan kun je je afvragen of de verschillen echt groter zijn geworden tussen de twee, of dat misschien de partijen die daar belang bij hebben, dat zo hebben kunnen voorstellen. Zoals in dat vorige topic ook was gezegd: De vorige keer is er al een regering gevormd door bepaalde dingen in de koelkast te stoppen. Dat we toen 5 jaar daar niks van gemerkt hebben, betekent misschien deels ook wel dat het niet zooo onoverkomelijk is, dat communautaire. Niet alleen, natuurlijk. Maar toch deels.
Het grootste verschil zit em vooral in de economie denk ik. Opnieuw: kijk naar de voorstellen van Magnette. Dat werkt niet, dat zijn dingen die economisch al jaaarenlang hopeloos achterhaald zijn maar die ze in Wallonië nog doen. En we gaan de economie in Wallonië niet als doelstelling nemen mag ik hopen
En nu lijkt het dat het daar een opbodspelletje is van wie die strategie nog feller durft door te duwen tussen sommige partijen. Dat is absoluut niet gezond voor die regio maar de mensen die daar wonen, die horen en zien al tientallen jaren niets anders, tuurlijk dat die daar een beetje in mee gaan. Net zoals "de vlaming" hier ook al jarenlang dezelfde dingen verteld hoort worden en sommigen daarvan als waarheid gaat beschouwen.
Dat is een oude en beproefde taktiek he: als je iets maar hard genoeg en lang genoeg roept, wordt het vanzelf als waarheid beschouwd.
Ik denk niet dat het onoverkomelijk is, maar de mentaliteit van de politiekers moet wijzigen, zowel aan vlaamse als aan waalse kant. En dat zie ik op dit moment vrij somber in, wat mij terug bij het volgende punt brengt
Loser zei:
Ik vind niet dat we op dit moment geen staatsmannen of -vrouwen zouden hebben. Maar de grootste namen zijn inderdaad de politico-strategen. En dat vind ik vreselijk, dat is niet politiek als gemeenschapsdienst, maar politiek voor eigengewin. Bekeken als bedrijf of prooi, in plaats van middel om te dienen.
Vergelijk de kopstukken van nu met die van in de jaren '90, da's toch om te huilen ? De grootste staatsman die ik nog zie is eigenlijk Di Rupo. In die optiek vond ik het héél jammer dat hij niet federaal ging voor de PS, dat zou beter gegaan hebben dan Magnette. En Di Rupo is eigenlijk de laatste die nog "overblijft van de vorige lichting."
Met het risico te klinken als een VB'er of PVDA'er: tegenwoordig zijn de kopstukken fils a papakes, mensen die hun ziel zouden verkopen voor 3 stemmen meer, mensen die vooral denken hoe ze ASAP naar europa kunnen of mensen die zo extreem denken en handelen dat je er geen deftig gesprek mee kan voeren. Tuurlijk dat VB en PVDA groeien: op deze generatie politiekers van de overige partijen moet je niet schieten, ze schieten op zichzelf. Zie de farces van Francken op sociale media, zie Rutten haar bochtengewring over federale deelname, zie hoe dat Calvo faalde om het momentum te cashen bij de verkiezingen, hoe dat SP-A en CD&V wegzonken toch schandalige dieptes,...
Het aantal écht bekwame politiekers aan beide zijdes: ik zie er 3. Di Rupo als staatsman, BDW als strateeg en Jambon omdat dat zo ongeveer de enige die die eender welk partij-hoofdkwartier kan binnenwandelen (aan beide taalgrenzen) en daar oprecht hartelijk onthaald zal worden (al zal dat sinds zijn laatste folieke ook verminderd zijn).
Ok da's een beetje scherp gesteld, maar ook maar een béétje.
Loser zei:
Zeker als je ziet dat VB en N-VA nog groeimarge hebben, en tegelijk er weinig mensen voor een splitsing zijn. Dat betekent dat veel van die stemmen weinig te maken hebben met het communautaire. Dus wat ik al zei, hoe groter het VB en N-VA, hoe moeilijker een staatshervorming wordt. Maar ook: Het communautaire is dan wel hun core business, maar niet die van hun kiezers.
Akkoord. Ik denk dat veel thema's voor eender welke belg belangrijker zijn dan hoe het land op zich nu precies werkt. Terwijl dat ironisch genoeg wel een van de belangrijkere thema's is.
.