mac-bc zei:
Ik snap uw goedpraten en minimalisering echt langs geen kanten hoor.
In de communicatiewetenschappen zou je nu net éxtra moeten letten op neutraliteit, aangezien de richting er effectief mee te maken heeft. Ik zou het veel minder schadelijk vinden mocht er een prof in een ingenieursrichting zijn politieke voorkeur uitspreken dan een prof in de communicatiewetenschappen waar de journalisten van morgen opgeleid worden. Hoewel ik het in de ingenieursrichtingen uiteraard ook al ontoelaatbaar zou vinden. Laat staan dat er een prof "Sieg Heil" zou roepen, wat 10 keer verder gaat dan een gewone politieke voorkeur. Laat staan naar de politie, wat nog 10 keer verder gaat dan naar een student door openlijk dat gezag te proberen ondermijnen in zijn voorbeeldfunctie. Laat staan in de richting communicatiewetenschappen waar dit allemaal nog 10 keer gevoeliger zou moeten liggen.
Dit is gewoon zo ongelofelijk fout op zoveel verschillende niveau's dat je dit onmogelijk nog kan vergoeilijken met "haha, die zatte nonkels toch. Wat een deugnieten." Echt een bizarre reactie van jou.
Het is niet goedpraten het is de realiteit.
In een richting waar kritisch denken een must is, en waar het extra ontplooien aangemoedigd wordt is dit toch een logisch gevolg? Je creëert je eigen visie op de zaken, en komt daar uiteraard ook voor uit.
Laat ons wel wezen, deze man geeft een vak waar politiek weinig ter sprake zal komen. Ik herhaal het is een vak dat zijn peilers heeft op statistische modellen en data-analyse.
Een vak waar er weinig politieke insteek aanwezig is, om niet te zeggen geen.
Ik denk dat het ook geen geheim is dat journalisten politiek gekleurd zijn, en dat ze moeten passen bij de huisstijl van het medium waarvoor ze schrijven. Mijn zus kreeg bij haar intakegesprek voor haar stage enkele vragen om te toetsen of haar insteek en haar overtuiging wel paste bij de huisstijl van het medium waarvoor ze solliciteerde. Dit was bij een merk van DPG media (welke exact doet weinig ter zake). Het is gewoon de realiteit dat je neutraal moet schrijven, maar wel de "juiste" persoonlijke achtergrond moet hebben.
M°°nblade zei:
Waarom zit je die man zo irrationeel te verdedigen? Waarschijnlijk gewoon omdat je er ooit zelf les van gehad hebt.
Irrationeel dan nog.
Ik zie niet in wat er irrationeel zou zijn aan heel het gegeven toch eens langs de andere kant te bekijken. Laat ons duidelijk zijn die uitlatingen tegen de politie kunnen niet, en daar moet op gesanctioneerd worden. Maar er worden heel veel zaken nu bijgetrokken die zwaar aan de haren zijn getrokken.
Ik heb hier al allerlei zaken zijn voorbijkomen.
Zo heb ik hier al zaken gehoord als "makkelijke richting, ik schrik er niet van", "niet competent", "duidelijk alfarichting, een betarichting is slimmer dan dat". Zaken die er echt niet toedoen en enkel maar onnodig schofferen.
En ik vind het wel grappig dat je mij verdenkt er ooit les van gehad te hebben. Ik ben zelfs nog nooit op de campus aula geweest. Ik ken ook geen van beide personen, voor mocht je dat dan denken. Noch ben ik een alfawetenschapper. Zo direct die verwijten beginnen spuien, dat is toch nergens voor nodig?
mac-bc zei:
Deze wil ik toch ook eventjes nuanceren hoor.
- Communicatiewetenschappen staat sowieso al niet gekend als de moeilijkste richting. Zonder het nut van deze opleiding te willen in twijfel trekken.
- "Niet jan en alleman kan doctoreren in richting x"... I beg to differ. 20 à 30 jaar geleden klopte uw uitspraak misschien nog enigszins. Vandaag de dag zijn het echt niet meer de primussen van de klas die doctoreren hoor. Naar mijn ervaring zitten tussen de doctoraatsstudenten tegenwoordig ook veel mensen die:
1) nog niet goed weten welke richting ze uit willen met hun carrière, dus dan maar kiezen voor de laagste drempel: doctoreren. Dit terwijl ze al een zeer mooi startloon krijgen in België.
2) mensen die gewoon goed gedijen binnen een academische wereld: boekenwurmen, boekenkennis, ... Veel academische intelligentie, weinig "gezond verstand"-intelligentie.
3) mensen die het wat ontbreken aan sociale skills of EQ en daardoor nooit zouden kunnen functioneren in een professionele omgeving
4) Slechts één van categorieën zijn inderdaad de super-intelligente personen wiens honger naar kennis en uitdagingen niet te stillen is.
5) Enzovoort, met een gans spectrum daartussen.
Nu kun je veel zeggen, maar ik denk niet dat die prof en zijn assistentje van hierboven onder die laatste categorie vallen. Deze lijken mij eerder een mix te zijn tussen type 1 en type 3.
Ik ken persoonlijk doctoraatsstudenten met zeer wisselvallige parcours, die uiteindelijk toch nog doctoreren.
Onlangs nog met een andere doctoraatsstudente gesproken in de bio-ingenieurswetenschappen die bijna haar doctoraat behaalt. We zagen een vliegtuig in de verte en ze vroeg zich af hoe ver dat vliegtuig momenteel van ons verwijderd was. Ze kon maar niet begrijpen dat we dit simpel konden achterhalen door gewoon de hoek te meten tussen het vliegtuig en de horizon, wetende dat de meeste lijnvliegtuigen op ongeveer 10 km hoogte vliegen. Gewoon simpele driehoeksmeetkunde, maar omdat het even uit de context van een handboek/cursus werd gehaald , begon ze totaal te flippen. Typisch voorbeeldje van type 2 hierboven.
Toch weet ik zeker: Geef haar morgen een cursus gevorderde algebra, en ze zal overmorgen slagen voor het examen. Academische intelligentie versus "gezond verstand"-intelligentie. Het is soms een wereld van verschil hoor.
(En ik zal volgens sommigen vast wel weer veralgemenen, maar ik zal het toch zeggen: ik heb de indruk dat dit type (type 2 dus) heel vaak voorkomt bij vrouwelijke ingenieursstudenten. *schuilt voor shitstorm*)
Definieer moeilijk. Ik herhaal nog maar eens dat hij ook nog houder is van een Ma-na-Ma Statistical Data Analysis. Een master uitgereikt door een faculteit die wel gekend staat voor het organiseren van "moeilijke" opleidingen.
Ik denk dat je ook niet goed weet hoe het juist zit, of dat je de situatie van bij de ingenieurs doortrekt naar alle faculteiten. Bij andere faculteiten is het niet zo dat er veel plaatsen zijn om te kunnen doctoren, laat staan te promoveren naar prof. Het is dus weldegelijk zo dat je u moet onderscheiden voor je een kans maakt.
Uw opsomming daar ga ik ook niet mee akkoord.
1) Dat is allesbehalve de laagste drempel. Het is niet zo dat doctoreren een keuze is die je zomaar kan maken. Je moet om te beginnen al een goed parcours rijden en geselecteerd worden om te MOGEN doctoreren. Men legt uw kandidatuur voor en men oordeelt of je MAG doctoreren of niet. Doctor en zeker professor wordt je niet omdat je niet weet wat je wilt doen, je wordt dat omdat wetenschappelijk onderzoek u boeit en intrigeert. Je wilt uw kennis verder verdiepen in een specialisme. En wilt deze kennis daarna delen met andere, zijnde studenten en de wereld.
2) Dat is inderdaad de correcte beschrijving ja. Je moet inderdaad kunnen gedijen in een academische omgeving, aangezien dit ook de plaats is waar je werkt... Men verwacht van u net dat je veel academische intelligentie en expertise hebt. En dat je inderdaad graag bijleert. Gezond verstand-intelligentie, wat moet ik mij daar zelfs bij voorstellen?
3) Daar kan ik u in volgen. Daarom dat we ook spreken over IQ en EQ natuurlijk. Maar deze zijn breder bezaaid binnen de betawetenschappen, om het met die termen uit te drukken.
4) Ik weet niet of je weet wat doctoreren is, maar bijleren en uitdaging is daar echt wel aan verbonden. Waarop je doelt met super-intelligenten dat weet ik niet.
Dat is een leuke anekdote. Maar ik zeg het anekdote. Je kan daar eens mee lachen, maar wat voor jou "evident" is is dat niet automatisch voor iedereen. Zaken die zij als evident acht zijn voor u misschien ook chinees. Pas op als doctor in de bio-wetenschappen zou die opgave een evidentie moeten zijn, maar bon ik durf daar niet zo snel mijn conclusies uit trekken. Je geeft ook zo een typisch voorbeeld van iemand uit exacte wetenschappen "geef haar een cursus gevorderde algebra", dat is natuurlijk heel simplistisch om iemand enkel op deze manier te toetsen. Dat terwijl er nog zoveel andere vormen zijn, lees het overvloed van examens die afgenomen worden van zaken die niet exact zijn.
Ik onthoud mij ook om die veralgemening te ondersteunen. Uit ervaring voel ik eerder aan dat de vakidioten en de diploma maar geen kennis eerder bij de mannelijke ingenieurs te vinden zijn. Of het zou moeten zijn dat mijn vrouwelijke vrienden, kennissen en collega's bovengemiddeld zijn. Maar ik ben zeker van niet.
Wat de twee dames scoorde is me niet bekend, maar niet erdoor.
