Archief - Member van de Week: Lorim

Welkom in het Member van de Week-topic (vroeger bekend als "het Vragenvuur"). In dit topic krijgt de community de kans om de Member van de Week diverse vragen te stellen, zowel Politiek&Actualiteit-gerelateerd als andere algemene vragen. Dit moet altijd respectvol gebeuren en de "ondervraagde" heeft het recht om niet te antwoorden. Ook respecteren we graag de privacy van anderen. Het kader waarin we vragen stellen:

• Geen geflame, getrol of provocatie.
• Het is de bedoeling om een persoon te leren kennen, niet om hem of haar uit te lachen of dergelijke en zijn/haar opinie in het belachelijke te trekken.
• Laten we onze vragen richten tot één persoon, niet dus off topic gaan door te reageren op andere mensen hun vragen of wederantwoord.
• De persoon kan niet verplicht worden om privé-gegevens door te geven.

Vorige Members van de week:

1. Epyon
2. JPV
3. Conradus
4. nite
5. tr1ploid
6. Karre
7. Silmarunya
8. Hiapoe
9. ng
10. dacuba
11. glashelder
12. n9ne

Gelieve niet meer in de voorgaande topics te reageren maar een PM te sturen. Zo krijgt iedereen een eerlijke week.

_________________________________________

Deze week is

Lorim aan het woord.

Wie ben je en wat zijn je interesses?
Ik ben Lorim, 25 jaar, (klassiek) pianist/pianoleraar van beroep. Ofja, dat probeer ik toch, ik ben in principe quasi werkloos omdat ik van de ene interim naar de andere zit te gaan en nog altijd geen vast werk heb.
Mijn grootste interesse is dus logischerwijs muziek, ik luister constant naar muziek (niet enkel klassiek) en ben er dan ook de hele dag mee bezig. Interesse is misschien zelfs een te klein woord, muziek is echt mijn leven . Daarnaast kijk ik veel films, speel ik games (voornamelijk PS3), sinds kort ben ik meer beginnen lezen en beginnen sporten omdat ik terug nood had aan beweging (heb jarenlang breakdance gedaan voor ik serieus met piano begon). Niet dat ik voor alles tijd heb, maar ik probeer toch voor alles tijd te maken.
Ik postte vroeger onder de nickname Uio, vooral in het PS3 forum en B&S en sinds een jaar of 2 post ik ook in Algemeen. Ik kwam dus eigenlijk nooit echt in dit deel van het forum, maar sinds Dacuba zijn topic ben ik toch mvdw beginnen volgen.


Wat heb je gestudeerd / wat is je achtergrond?
In het middelbaar ben ik flink begonnen met Latijn, in het 2[SUP]e [/SUP] jaar daar buiten gesmeten (B-attest, vooral uit luiheid), verder gedaan met economie, in het 4[SUP]e[/SUP] hetzelfde verhaal en dan maar mijn middelbaar afgemaakt in menswetenschappen. Ik wist heel lang niet wat ik wou verder studeren, maar door menswetenschappen te doen, kreeg ik wel een grote interesse in sociologie en psychologie. Ik deed ook al heel mijn leven muziekschool, maar dat interesseerde mij nu eens echt geen hol. Tot ik rond mijn 16[SUP]e[/SUP] plots zo’n ingeving kreeg en niemand mij nog van mijn piano weg kreeg. Uiteindelijk dan beseft dat ik geen leven zonder muziek/piano kon hebben en ben dat dan gaan verder studeren.


Op welke persoonlijke verwezelijking ben je het meest fier?
Geen idee, hier heb ik even over moeten nadenken en er is nog niet echt iets waar ik fier op ben. Ik weet wel dat ik blij ben met dat ik nu kan doen wat ik graag doe, dat ik zo’n beetje mijn dromen volg, met alle moeilijkheden die erbij horen. Als ik dat zou kunnen volhouden en er uiteindelijk een zelfstandig leven van kan leiden, dan zou ik daar misschien wel fier op zijn.
Ik ben wel tevreden van de persoonlijke evolutie die ik heb kunnen maken in het voorbije jaar/voorbije maanden. Ik was een heel verlegen, wat onzeker iemand. Ik zou bijvoorbeeld nooit hebben gedacht member van de week te zijn omdat ik het haat om over mezelf te praten en zoveel aandacht op te eisen, maar ik heb dat allemaal toch wat beter leren plaatsen de laatste tijd.


Wat zijn je ambities voor de volgende jaren?
Vooral vast werk krijgen zodat ik terug het huis uit kan (ik woon sinds een jaar terug bij mijn ouders). Daarnaast nog meer reizen/cultuur opsnuiven/nieuwe ervaringen opdoen, een auto kopen, mijn algemene kennis bijschaven, wat meer proberen te begrijpen van politiek (vooral nationaal maar ook internationaal, ik snap/weet er echt niks van, en zo dek ik mij ineens ook al in voor mogelijke vragen omtrent dit onderwerp ), gitaar leren spelen, meer over geschiedenis leren (dat is iets dat zo saai was in het middelbaar, maar mij nu enorm hard boeit), meer leren over schilderkunst ...


Hoe kijk je naar het leven en wat verwacht je ervan?
In het algemeen heel positief. Ik “leef graag” en probeer zoveel mogelijk te doen om er van te kunnen genieten. Ik verwacht er eigenlijk niet echt iets van omdat ik in principe tevreden ben met hoe alles is en in welke richting ik aan het gaan ben. Ik heb enorm goede vrienden waar ik echt alles aan heb, kom goed overeen met mijn familie, etc... Natuurlijk is er veel tegenslag, maar ik heb gelukkig een goed relativeringsvermogen en door mijn algemene positieve ingesteldheid zit ik nooit echt in de put zit of heb ik het gevoel dat ik stilsta of achteruit ga. Tenzij mijn vrienden zouden wegvallen of ik geen piano meer zou kunnen spelen, dan zou ik echt compleet gek worden. Letterlijk.


Zijn er personen waar je enorm naar opkijkt?
Uiteraard bepaalde muzikanten (maar vreemd genoeg enkel dode muzikanten, misschien omdat ik hen niet persoonlijk kan kennen), maar in feite vind ik ‘opkijken’ al een groot woord. Ik verheerlijk niet graag mensen, omdat dit niet echt overeenkomt met het idee dat ik heb dat ik niet graag mensen boven of onder andere mensen plaats. Ik heb wel respect voor zij die gewoon goed zijn in wat ze doen, maar ik ga ze nooit op een voetstuk plaatsen of iets dergelijks. Hierdoor heb ik soms wel problemen met hiërarchieën binnen professionele structuren en ik kan moeilijk om met zaken als protocol, maar ik kan er wel mee om omdat dat ‘moet’ binnen die context.


Wereldprobleem nummer 1?
Hier ben ik ook niet echt mee bezig, maar als er iets is dat mij in het algemeen stoort bij mensen is het een gebrek aan empathie en solidariteit. Er heerst naar mijn gevoel veel te veel egoïsme, wat vaak aan de oorzaak ligt bij zoveel problemen. Daarnaast ben ik ook wel bezig met de aarde en al die shit en hoe het daar slecht mee gaat en blabla, maar (nog) niet bewust genoeg om daar echt iets zinnigs over te kunnen typen hier.

Leuk, een muzikant.
Ik heb zelf getwijfeld of ik informatica of muziek ging verderstuderen op mijn 18e (ik had 2 passies: muziek en computers). Ik heb voor informatica gekozen. maar muziek blijft uiteraard een grote passie van mij. Mijn twee ouders zijn ook muziekleerkracht, vandaar waarschijnlijk

Soit, enkele vraagjes:
- Welke vind je de 'beste' pianisten uit de geschiedenis? (jouw opinie uiteraard)
- Welke klassieke muziek vind je het mooist (welke periode?)
- Welke moderne muziekstijl(en) spreken je het meest aan en waarom?

Ik meen ooit eens ergens gelezen te hebben dat je een Aziatische achtergrond zou hebben. Kan je daar wat over vertellen?
Als ik mis geïnformeerd blijk te zijn, is dit meteen de stomste mvdw-vraag ooit .

Beschrijf je ideale eerste date. Waar, wat, met wie?

Ambitie om in een band/ensemble/hoejehetooknoemt te spelen?

Welk stuk voor piano is nu echt jouw all time favorite om zelf te spelen?

Hoe zou je iemand zonder muzikale kennis aanraden om pianospelen te leren?

Speel je liefst/meest klassieke piano, jazz of iets anders?

Ben je zo'n 'go vleugel or go home'-purist of kan je een gewone buffet ook wel appreciëren? En op wat voor piano speel je/zou je graag willen spelen?

Allemaal pianovragen Dus ik doe mee!

Je schrijft dat je op je 16de pas plots die passie voelde om piano te spelen. Waarom zo laat, denk je? En waarom ineens die verandering?

Kan je je voorstellen dat je nog iets anders doet van werk? Wil je dit altijd blijven doen? Of zou je een andere job (in combinatie met piano als hobby) ook nog wel leuk vinden? Ik weet dat je veel moet studeren, dus misschien wil je op een bepaald moment wel een meer 'relaxte' job waarbij je na je werkuren gewoon klaar bent?

Je schrijft dat je op je 16de pas plots die passie voelde om piano te spelen. Waarom zo laat, denk je? En waarom ineens die verandering?

Klik om te vergroten...

Dat is toch dikwijls zo? Kinderen zijn te lui om ergens moeite voor te doen. En een instrument leren kost veel moeite.


Favoriete muziek is al geweest, dus: wat zijn je 3 favoriete films en boeken?

Je vindt een geest in een fles die je drie wensen voor jezelf én drie wensen voor de hele wereld laat doen. Welke?

Hiapoe zei:

Leuk, een muzikant.
Ik heb zelf getwijfeld of ik informatica of muziek ging verderstuderen op mijn 18e (ik had 2 passies: muziek en computers). Ik heb voor informatica gekozen. maar muziek blijft uiteraard een grote passie van mij. Mijn twee ouders zijn ook muziekleerkracht, vandaar waarschijnlijk

Soit, enkele vraagjes:
- Welke vind je de 'beste' pianisten uit de geschiedenis? (jouw opinie uiteraard)
- Welke klassieke muziek vind je het mooist (welke periode?)
- Welke moderne muziekstijl(en) spreken je het meest aan en waarom?

Klik om te vergroten...

Mijn pa is ook muzikant/muziekleerkracht . Hij was echter de eerste die me compleet afraadde om muziek te gaan doen .

-Vladimir Horowitz, György Cziffra, Glenn Gould (en niet alleen voor Bach) en Arturo Benedetti Michelangeli zijn zowat mijn grote helden. Van de levende pianisten vooral Grigory Sokolov en Nelson Freire. Vooral pianisten met een echt uitgesproken persoonlijkheid in hun interpretaties. Pianisten waarvan je je afvraagt "hoe zou hij die of die passage spelen", en waar je bij het horen van hun toon, manier van spelen, articulaties, ... hen gewoon herkent omdat ze zo speciaal, bijna magisch zijn, op hun eigen manier. Dat is iets wat ik nu enorm mis bij hedendaagse muzikanten (zeker met heel die "zo-authentiek-mogelijk" rage van tegenwoordig), maar wat ik wel heb bij oa Sokolov.

-Alles vanaf hoogromantiek ongeveer, met een voorkeur voor de laat/neo-romantische periode en impressionisme/expressionisme. Scriabin is zowat mijn muzikale god, naast Ravel en Prokofiev. Sinds kort ben ik ook enorme fan van Brahms, hoewel ik zijn muziek tot pak een jaar terug absoluut niet kon uitstaan. Ook groot liefhebber van hedendaags, vooral de muziek Valentin Silvestrov en Sofia Gubaidulina spreekt mij aan.

-Ik ben totaal niet meer mee met de genres tegenwoordig, maar ik luister wel enorm veel verschillende dingen. Grote fan van Radiohead bv, daarnaast vooral electro en jazz. Grote fan van Autechre, Boards of Canada, Aphex Twin, ... (vroeger luisterde ik zowat naar alles dat uitkwam op het Warp label). Wat hier de laatste tijd veel opstaat: Holy Other, Jon Hopkins, Moderat, James Blake, Shlohmo, ... Zou eigenlijk echt een gigantische lijst namen kunnen neertypen maar daar zijn we niet veel mee .

SinDweller zei:

Ik meen ooit eens ergens gelezen te hebben dat je een Aziatische achtergrond zou hebben. Kan je daar wat over vertellen?
Als ik mis geïnformeerd blijk te zijn, is dit meteen de stomste mvdw-vraag ooit .

Beschrijf je ideale eerste date. Waar, wat, met wie?

Ambitie om in een band/ensemble/hoejehetooknoemt te spelen?

Klik om te vergroten...

- Yep, half Filipijns. Ja das euh, wel leuk zeker? . Ik vind persoonlijk wel niet dat je het echt aan mij ziet, ik heb gewoon zwart haar en mss zijn mijn ogen wat anders (Filipijns, geen ********** dus), maar voor de rest. Er zijn mensen die het echt hard aan mij zien, en mensen die compleet verbaasd zijn als ik hen zeg dat ik half Aziatisch ben. Voor de rest heel veel nadelen, lichamelijk dan. Ik merk enorm hard aan mezelf dat mijn lichaam niet helemaal 'gemaakt' is om hier te leven, om het stom te zeggen. Allergieën bedoel ik dan enzo, ik kan heel veel Westers voedsel niet verteren en ik heb niet de beste huid omdat ik veel meer zon nodig heb dan de gemiddelde Belg. Als ik in een warm land met veel zon zit, voel ik mij echt veel beter. Voor de rest kan ik geen woord Filipijns (enkel de scheldwoorden en "jij bent" ), wat ik ergens wel jammer vind, maar ik weet niet of ik al het geroddel en gezaag van mijn ma en tantes altijd zou willen verstaan. En dit jaar ga ik mijn Filipijnse familie bezoeken die ik niet meer heb gezien sinds 1995.

-Wel, ik ben technisch gezien nog nooit echt op date geweest . Dus ik zou het niet weten eigenlijk. Wat ik wel leuk vond om te doen was gewoon rondhangen in een stad. Daar wat rondlopen, improviserend random dingen doen daar terwijl je chill wat met elkaar zit te praten en dan uiteindelijk u ergens zetten buiten de stad en de zon zien ondergaan achter het silhouet van de gebouwen afgetekend op de rode lucht enzo. Met wie? Geen idee. Iemand die ik leuk vind, hopelijk .

-Ambitie altijd, maar ik speel al in een band, heb enkele vaste ensembles en speel best vaak in en met orkesten. De ambitie om dat nog vaker te doen is er dus, omdat dat echt leuk en leerrijk is om te doen. Momenteel heb ik meer ambitie om wat meer solorecitals te spelen, omdat dat iets minder vaak voorkomt en ik dat echt wel graag doe. Maarja, das ook moeilijker om vast te krijgen natuurlijk.

Bongobong zei:

Welk stuk voor piano is nu echt jouw all time favorite om zelf te spelen?

Klik om te vergroten...

Momenteel de 4e Ballade van Brahms, omdat dat mij emotioneel momenteel het meeste aanspreekt. Daarnaast programmeer ik altijd de 2 Poèmes opus 32 van Scriabin en Jeux d'eau van Ravel. Maar dat verandert altijd om de zoveel maanden .

Inco zei:

Hoe zou je iemand zonder muzikale kennis aanraden om pianospelen te leren?

Klik om te vergroten...

Op YouTube zijn er tegenwoordig wel genoeg van die tutorials dacht ik, en best goede eigenlijk, de laatste keer dat ik checkte . Ik zou wel aanraden om te beginnen met een paar lessen (privé, of in een jeugdmuziekschool (JMA of muziekatelier) bv als je niet naar de muziekschool zou willen gaan) omdat het heel gevaarlijk is om in het begin slechte gewoontes aan te leren die later kunnen leiden tot kwetsuren (vooral in de pols, schouders, en rug), en dan heb je wel even iemand nodig die je erop wijst. Voor de rest is het ook perfect mogelijk om piano te leren spelen zonder nog maar 1 noot te kunnen lezen, maar dat hangt ook af van wat je precies zou willen kunnen spelen natuurlijk.

POLSEN RECHT GODVERDOMME

Silmarunya zei:

Speel je liefst/meest klassieke piano, jazz of iets anders?

Ben je zo'n 'go vleugel or go home'-purist of kan je een gewone buffet ook wel appreciëren? En op wat voor piano speel je/zou je graag willen spelen?

Klik om te vergroten...

- Enkel klassiek. Ik zou wel heel graag eens jazz willen leren, maar ik ben echt het type pianist dat enkel van een partituur kan spelen. Ik speel ook heel graag jazz-geïnspireerde klassieke muziek, zoals Kapustin bv. Ergens een gemis misschien dat ik niet kan spelen zonder partituur, maar ik heb daar ook nooit echt zo'n interesse in gehad omdat de muziek die ik zelf verzon of improviseerde toch nooit zo goed was al de muziek die al neergeschreven was, dus had ik daar niet genoeg plezier aan .

- Vleugelpurist hier . Maar dat is elke pianist uiteindelijk wel, denk ik. Een buffetpiano kan iedereen natuurlijk appreciëren, maar die aanslag, mechaniek, klank, ... is helemaal anders dan een vleugelpiano uiteindelijk. Ik heb al wel concerten gespeeld op buffetpiano's natuurlijk, maar een vleugelpiano is zowat altijd een minimum vereiste. Echt grote pianoliteratuur spelen op een buffetpiano is een beetje als bv Crysis spelen op een low end laptop met alles op low details en uw resolutie op 800*600. Het gaat wel, maar het is niet wat het moet zijn. En op een digitale piano spelen is zoals Crysis spelen op een aardappel. Hangt dus allemaal wat van de situatie af natuurlijk.

Utred zei:

Dat is toch dikwijls zo? Kinderen zijn te lui om ergens moeite voor te doen. En een instrument leren kost veel moeite.

Klik om te vergroten...

Euh, niet echt? Alleja, tuurlijk kost dat veel moeite, maar tis eerder gewoon geen interesse dat bij veel kinderen scheelt. De meesten vinden het echt wel leuk en steken graag die moeite erin omdat iets goed kunnen leuk is.

glashelder zei:

Allemaal pianovragen Dus ik doe mee!

Je schrijft dat je op je 16de pas plots die passie voelde om piano te spelen. Waarom zo laat, denk je? En waarom ineens die verandering?

Kan je je voorstellen dat je nog iets anders doet van werk? Wil je dit altijd blijven doen? Of zou je een andere job (in combinatie met piano als hobby) ook nog wel leuk vinden? Ik weet dat je veel moet studeren, dus misschien wil je op een bepaald moment wel een meer 'relaxte' job waarbij je na je werkuren gewoon klaar bent?

Klik om te vergroten...

- Zoals ik dus net zei, het interesseerde mij totaal niet. Ik had gewoon andere, leukere dingen te doen dan stom pianospelen met van die klassieke muziek waar ik anders toch nooit naar luisterde. Ik had mijn breakdance en ik gamede enorm veel. Dan ontdekte ik plots partituren van de muziek van Final Fantasy en ben ik dat wat beginnen spelen. Plots speelde ik veel meer piano, maar dus niet de muziek die ik moest spelen, maar ik heb zo wel veel techniek bijgekregen. Dan via via de weg gevonden naar klassieke muziek en zo is de bal dan beginnen rollen. Ook het feit dat ik door een blessure moest stoppen met breakdance en dus een nieuwe obsessie/uitlaatklep nodig had, speelde daarin mee . Uiteindelijk kwam het erop neer dat ik gewoon moest leren om klassieke muziek te appreciëren. Dat is zo'n drempel omdat dat gewoon veel moeilijker toegankelijke muziek is omdat dat dingen aanspreekt in mensen die in hen ook gewoon minder toegankelijk zijn. Je moet daar eerst voor leren openstaan en dat heb ik leren doen via andere muziek.

- Nee. Ik heb veel ander werk gedaan omdat ik enkele jaren terug dacht dat ik gewoon geld wou verdienen en daarnaast in mijn vrije tijd zoveel mogelijk wou bezig zijn met muziek. Ik heb dan o.a. gewerkt als ober, magazijn- en wat bureauwerk in een uitgeverij, kleine stomme jobs als werken op het Boekenfestijn en van die dingen, gewoon om de huur te kunnen betalen en daarnaast dan nog wat piano te spelen voor mezelf, ook omdat ik toen nog geen les wou geven. Uiteindelijk dan enkele uren piano gekregen, dat gecombineerd met die andere jobs (ik had op een bepaald moment 4 verschillende jobs ofzo), maar ik besefte dan dat dat echt niet werkte voor mij. Na verloop van tijd ook die klik gekregen in het lesgeven (nu doe ik dat echt graag) en besloten dat ik alleen nog maar werk wil doen waarbij ik achter een piano zit. Maakt niet uit wat, maar dat is het enige dat ik nog wil doen.
Daar komt dus idd het nadeel bij dat ik in feite geen weekends heb, en dat ik altijd werk op de momenten dat anderen vrij hebben. In concertperiodes enzo is het ook moeilijk om een sociaal leven te hebben omdat ik dan al mijn vrije uren nodig heb om te studeren, maar dat hoort er nu eenmaal bij. Een 'vrije dag' is ook niet echt een vrije dag, omdat dat in principe een dag is dat ik nog eens 6 uur of meer kan studeren. Maar ik doe dat ook gewoon enorm graag, en nu ik het ook anders heb ervaren, zou ik het nu niet meer anders willen.

Utred zei:

Favoriete muziek is al geweest, dus: wat zijn je 3 favoriete films en boeken?

Klik om te vergroten...

All time favorite is Toy Story .
De laatste 3 films die mij écht zijn bijgebleven: The Fall, Never let me go en Låt den rätte komma in.

Boeken is moeilijk om te zeggen omdat ik echt nog maar enkele maanden boeken lees. De Schaduw van de wind van Zafon vond ik echter wel geweldig en heeft me doen inzien dat ik meer moet lezen . Ik las echt nooit boeken, tot ik daarin begon en ik kon er gewoon niet meer mee stoppen, zat daar helemaal in en dacht constant aan wat er verder zou gebeuren enzo. Vond dat echt super, ook al sloeg het einde wat tegen imo.

Silmarunya zei:

Je vindt een geest in een fles die je drie wensen voor jezelf én drie wensen voor de hele wereld laat doen. Welke?

Klik om te vergroten...

Wat een fucking moeilijke vraag man . Iets dat ik écht zou willen kunnen als het kon; tijdreizen. En dan liefst nog onzichtbaar tijdreizen, zodat ik alles gewoon kan gaan bekijken/beluisteren zonder dat iemand me ziet en zonder dat het dus iets van invloed zou hebben daar.

Voor de hele wereld is nog moeilijker, daar zou ik echt jaren over moeten nadenken. Het zou iets moeten zijn waar niemand misbruik van kan maken, en wat uiteindelijk iedereen ten goede komt (dus niet geld ofzo). Het zou waarschijnlijk neerkomen op iets zoals geen honger meer of genoeg water voor al die arme landen en van die shit.

Ik kom hier later deze week mss nog wel op terug, daar moet ik echt eens goed over nadenken .

EDIT: ok ik heb er al wat over nagedacht en misschien neem ik de vraag te serieus .

Utred zei:

POLSEN RECHT GODVERDOMME

Klik om te vergroten...

IK ZOU ZE BETER GEWOON INEENS NU BREKEN WANT DA GAAT UITEINDELIJK OP HETZELFDE NEERKOMEN

Ge zegt dat ge wilt leren gitaar spelen. Klassiek of elektrisch en waarom. Hebt ge uw al wat verdiept in de gitaarwereld en zo ja, hebt ge een favoriete gitaar?

Wat vinden de mensen in uw omgeving (vrienden, ouders, ...) ervan dat ge alleen nog maar als pianist wilt werken?

Wat is uw favoriete game ooit.

En laten we eens iets totaal willekeurigs vragen. Wie is het beste personage uit Samson & Gert ooit?

Aangezien je vooral op PS3 speelt:

vind je trophies een positieve extra of toch maar een negatieve e-peen booster?

Lorim zei:

Voor de rest kan ik geen woord Filipijns (enkel de scheldwoorden en "jij bent" ), wat ik ergens wel jammer vind, maar ik weet niet of ik al het geroddel en gezaag van mijn ma en tantes altijd zou willen verstaan. En dit jaar ga ik mijn Filipijnse familie bezoeken die ik niet meer heb gezien sinds 1995.

Klik om te vergroten...

Haha, zo herkenbaar. Als mijn ma vriendinnen tegenkomt in 't stad of op de bus of gewoon al als ze bellen met elkaar, oh my. Echt een bende gekakel bijeen.



Is er een bepaald(e) gedachte of doel dat je leidt door het leven?

Reverse bucket list: welke dingen heb je al bereikt zonder er echt naar te streven maar waar je toch trots op bent?

Ben je volledig 'westers' opgevoed of zijn er ook Filipijnse accenten gelegd in je opvoeding?

Heb/wil je huisdieren? Welke?

Hoe denk je dat de gemiddelde 9liver je ziet? (Buiten muzikant, pianist, ...)

Je bent 25. Heb je al te maken gehad met een quarterlife crisis?

Wat wil je graag veranderd zien dit jaar?

WarCry-dude zei:

Ge zegt dat ge wilt leren gitaar spelen. Klassiek of elektrisch en waarom. Hebt ge uw al wat verdiept in de gitaarwereld en zo ja, hebt ge een favoriete gitaar?

Wat vinden de mensen in uw omgeving (vrienden, ouders, ...) ervan dat ge alleen nog maar als pianist wilt werken?

Wat is uw favoriete game ooit.

En laten we eens iets totaal willekeurigs vragen. Wie is het beste personage uit Samson & Gert ooit?

Klik om te vergroten...

- Ik ben er helemaal nog niet mee bezig geweest, ik wil gewoon akoestisch gitaar leren spelen, en dan niet klassiek. Gewoon wat akkoorden, zodat ik wat kan meejammen met muziek en ook af en toe wat elektrisch in de band van m'n broer (momenteel enkel keyboard dus). Totaal geen idee van favoriete gitaar dus ofzo, maar eens het zover is, ga ik wel mee beginnen posten in de gitaarthread en zal ik het u weten te zeggen . Moet eerst nog de tijd vinden om eraan te beginnen.

- Als een logische stap . De enige reden dat ik daar niet volledig voor ging was omdat ik nog geen les wou geven. Nu dat wel zo is, heb ik gewoon resoluut voor muzikant als beroep gekozen, ipv als "bijberoep" of hoe je het zou kunnen noemen. Pakweg 95% van de muzikanten gaat lesgeven als vaste job. Het ideale zou dus zijn om iets meer dan halftijds les te geven en de rest op te vullen met concerten/repetities/begeleiden/... Er zijn wel enorm veel muzikanten die uiteindelijk enkel lesgeven, maar ik wil wel het risico nemen om ook op het uitvoerend aspect ervan te concentreren, ook omdat ik weet dat mij dat kan lukken.

- Echt 1 game is moeilijk, ik zou nu moeilijk kunnen kiezen tussen Final Fantasy VII of Demon's Souls. Het spel dat mij het langs heeft bezig gehouden is Counter-Strike, en andere favo games zijn MGS1, Anno 1404, Time Crisis, Portal 2, Mystic Quest (of Seiken Densetsu/Final Fantasy Adventure) en Tetris .

- Ik vond altijd de situaties die de burgemeester creëerde het grappigst . En ik vind het nog altijd leuk om toevallig eens een aflevering mee te pikken, puur uit nostalgie.

Dawg (oi22) zei:

Aangezien je vooral op PS3 speelt:

vind je trophies een positieve extra of toch maar een negatieve e-peen booster?

Klik om te vergroten...

Als een enorm positieve extra . Ik geniet er echt van om trophies te halen, zeker moeilijke. En dit puur voor mezelf, niet om mijn e-peen te boosten ofzo. Ik vind gewoon die extra uitdaging leuk en ik doe graag moeilijke dingen (bv urenlang oefenen om toch maar die platinum van Mirror's Edge te kunnen halen, ik vond dat geweldig). Ook bij mijn favo games is het de beste manier imo om echt alles uit dat spel te halen en volledig waar voor je geld te krijgen. Er zijn natuurlijk (helaas) veel games vol overbodige trophies, puur om mensen te doen denken dat ze waar voor hun geld hebben gekregen, en dat vind ik dan weer minder. Maar in het algemeen ben ik er dus wel volledig voor te vinden.

Gatsby zei:

Haha, zo herkenbaar. Als mijn ma vriendinnen tegenkomt in 't stad of op de bus of gewoon al als ze bellen met elkaar, oh my. Echt een bende gekakel bijeen.

Is er een bepaald(e) gedachte of doel dat je leidt door het leven?

Reverse bucket list: welke dingen heb je al bereikt zonder er echt naar te streven maar waar je toch trots op bent?

Ben je volledig 'westers' opgevoed of zijn er ook Filipijnse accenten gelegd in je opvoeding?

Heb/wil je huisdieren? Welke?

Hoe denk je dat de gemiddelde 9liver je ziet? (Buiten muzikant, pianist, ...)

Je bent 25. Heb je al te maken gehad met een quarterlife crisis?

Wat wil je graag veranderd zien dit jaar?

Klik om te vergroten...

- Haha idd, en dat is altijd zo fucking luid, gekakel is echt het juiste woord. Ik wist niet dat jij ook halfbloed was, wat dan precies? (als ik dat mag vragen in mijn eigen thread )

- Hm, geen idee. Het 'principe' dat ik de laatste tijd wel hanteer is dat ik nergens meer spijt van wil hebben. Dit is vooral op vlak van reizen enzo, en dingen doen die ik vroeger niet gedurfd zou hebben (vooral uit sociale 'angst'), gewoon zodat ik later niet kan zeggen dat ik "dat toch echt graag gedaan zou hebben". Voor de rest niemand beoordelen/vooringenomenheid vermijden en eigenlijk altijd denken "hoe zou ik mij voelen als ik die persoon was", daarnaast alles positief zien en altijd proberen te relativeren en open te staan voor nieuwe ervaringen. Als er iets slechts gebeurd, mij er zo snel en zo goed mogelijk bij neerleggen en proberen verder doen met wat er nog is, en dan daar weer het beste van maken. Dit is wel weer zo'n vraag waar ik eigenlijk nog nooit bewust over heb nagedacht dus hier kom ik mss ook nog op terug .
EDIT: toevallig net op fb dit artikel gezien: http://successify.net/2012/10/31/22-things-happy-people-do-differently/
Dat is zo'n beetje hoe ik over alles denk, het artikel is misschien wat ongenuanceerd, maar daar komt het wel op neer.

- Wat ik in de OP zei eigenlijk, dat ik op persoonlijk vlak toch echt vooruit ben gegaan. Dit was grotendeels onbewust en ik merkte dat enkel als vrienden zeiden dat ze nooit hadden verwacht dat ik dit of dat zou durven (bv alleen op reis gaan). Om een stom voorbeeld te geven, ik had vroeger echt paniekaanvallen als ik bv naar de winkel moest ofzo, en nu denk ik daar zelfs niet meer bij na. Ik heb dus best een lange weg afgelegd, er zijn ook wel zaken waarvan ik zelf zei "stop met u aan te stellen en doe dat gewoon", maar voor het grootste deel is dat allemaal onbewust geëvolueerd.

- Yep, voor zover ik weet wel. Er is niet veel Filipijns aan mijn gewoonten of opvoeding geweest, buiten dat ik graag kilo's rijst vreet (carbs ) en dat mijn ma heeft geprobeerd ons katholiek op te voeden. En mijn ma is misschien wat harder op veel vlakken dan de gemiddelde 'Westerse moeder', maar dat is niet iets dat ik als anders ervaarde natuurlijk omdat ik niet echt wist hoe het anders was, en dat heeft mij dan ook weer ergens positief gevormd, vind ik. Maar dat zijn eerder kleine details die er niet echt toe doen in het grote beeld van de algemene opvoeding .

- Wij zitten nu aan onze 2e kat en ik vind dat echt zalige beesten. Als kind wou ik altijd een hond, maar dat mocht nooit. Ik zou misschien later nog wel een hond willen omdat dat zo'n trouwe dieren zijn waar je emotioneel ook veel aan hebt (wat van katten niet echt gezegd kan worden). Heb vroeger ook hamsters, konijnen, vissen, ... gehad, maar buiten dat dat leuk is om naar te kijken was dat vooral veel werk en ik weet niet of ik dat ooit nog terug zou willen.

- Ik denk/hoop dat de meesten hier mijn posts wel kunnen appreciëren? En dat de meeste mij wel een chill iemand vinden, aangezien ik al meerdere PM's heb ontvangen waarin members mij iets willen vragen ofzo en beginnen met "Lorim, ik vind u wel nen chille gast" .

- Ja, toch even . Ik had geen lief, woonde nog thuis, had volledig geen werk toen, ... Die stap naar 25 was ineens richting 30. 24 leunt nog tegen de 20 aan, tegen het studentenleven enzo, 25 was ineens "shit just got serious". Er is eigenlijk nog niet veel verbeterd , maar ik heb nu wel een beter oog op mogelijk werk de komende maanden/volgend schooljaar. Die crisis was ook maar klein en van korte duur, maar ik had niet verwacht dat ik dat ging hebben.

- Op persoonlijk vlak, of in het algemeen? Dus vooral dat ik werk zou kunnen vinden en terug het huis uit zou kunnen, voor de rest is er niet veel dat ik echt veranderd zou willen zien, omdat alles best goed aan het gaan is.

Lorim zei:

mijn ma heeft geprobeerd ons katholiek op te voeden

Klik om te vergroten...

Heeft dat euhm, zijn sporen nagelaten? Allez, ik weet dat je niet gelovig bent, maar denk je dat jou dat op één of andere manier heeft beïnvloed, en hoe dan?

Lorim zei:

En mijn ma is misschien wat harder op veel vlakken dan de gemiddelde 'Westerse moeder'

Klik om te vergroten...

Is dat iets typisch Filipijns?

Hoe komt het eigenlijk dat je je familie in de Filipijnen zolang niet hebt gezien? En waarom nu ineens wel die 'behoefte'?

^ Ja, dat is iets typisch Filipijns/Aziatisch.
En geloof me vrij, zonen worden minder hard aangepakt dan dochters haha.

Nog wat vragen!

Wat zijn enkele van je 'guilty pleasures'?

Ben je een typische Antwerpenaar à la Dakantochnie?

Ben je ijdel?

Wanneer jij een gemengd koppel ziet cfr. oude(ere) man/Aziatische vrouw, wat gaat er dan in je om?

Welke karaktereigenschappen vind je afschuwelijk?

glashelder zei:

Heeft dat euhm, zijn sporen nagelaten? Allez, ik weet dat je niet gelovig bent, maar denk je dat jou dat op één of andere manier heeft beïnvloed, en hoe dan?


Is dat iets typisch Filipijns?

Hoe komt het eigenlijk dat je je familie in de Filipijnen zolang niet hebt gezien? En waarom nu ineens wel die 'behoefte'?

Klik om te vergroten...

- Eigenlijk niet nee, ik ben nu eerder agnostisch, als ik er echt een term op zou moeten plakken. Het heeft me alleszins wel wat perspectieven meegegeven over hoe religieuze mensen denken, en ik probeer dat gewoon wat te respecteren. Bv geen vlees eten op goede vrijdag omdat mijn ma dat echt niet wilt, ook al is ze er niet bij ofzo, gewoon omdat ik weet dat ze dat liever zo heeft en dan voelt zij zich ook beter en maakt ze zich geen zorgen dat ik in de hel zou belanden of weet ik veel .

- Zoals Gatsby zei, idd . Hoewel hier niet echt een onderscheid merk tussen zoon of dochter. Van al mijn neven en nichten hoor ik ook telkens hoe mijn ma altijd de strengste was en iedereen vroeger schrik had als zij langskwam .

- Omdat reizen naar de Filipijnen gewoon ontzettend duur is. Mijn ouders hebben het zich maar één keer kunnen veroorloven om met de hele familie te gaan (in 1995 dus) en daarna zijn zij nog eens apart gegaan, en nu dat ik zelf genoeg verdien is dat het eerste dat ik wou doen. Ik heb dus altijd wel die behoefte gehad, ook omdat ik mijn familie daar wil bezoeken natuurlijk, en ik dat gewoon een prachtig land vind. Ook al ben ik hier geboren heb ik toch dat gevoel dat ik wat 'roots' heb daar enzo, en ik heb altijd al die drang gehad om die achterna te gaan.

Gatsby zei:

Wat zijn enkele van je 'guilty pleasures'?

Ben je een typische Antwerpenaar à la Dakantochnie?

Ben je ijdel?

Wanneer jij een gemengd koppel ziet cfr. oude(ere) man/Aziatische vrouw, wat gaat er dan in je om?

Welke karaktereigenschappen vind je afschuwelijk?

Klik om te vergroten...

- Het eerste dat in mij opkomt: Disney films . Maar dat zijn bijna geen guilty pleasures, omdat iedereen die daarmee opgegroeid is dat wel heeft, denk ik. Daarnaast euh... fastfood? En slechte films. Vaak van die Amerikaanse feelgood shit, maar ook slechte horrorfilms of actiefilms. Ik kan daar echt van genieten. En heel nerdy dingen kan ik ook echt van genieten.

- Nee helemaal niet, ik woon ook niet in Antwerpen stad, ik heb dat maar zo gezet om wat anoniem te blijven omdat ik al tegen mijn zin een paar keer 'herkend' ben geweest op het forum en dat heeft wat mindere gevolgen gehad. Sindsdien pas ik gewoon op met wat ik post, want ik denk dat ik nu wel zowat al mijn anonimiteit kwijt ben door dit topic. Iedereen die mij kent en dit leest, weet meteen wie ik ben .

- Niet echt, ijdel in de zin van "mezelf geweldig vinden" ofzo echt niet, ik had vroeger ook wat een minderwaardigheidscomplex, maar nu zie ik alles wel goed in perspectief, maar het is zeker niet volledig omgeslagen. Ijdel in de zin van "er goed willen uitzien als ik buitenkom" heb ik wel, maar dat is eerder gedreven door mijn onzekerheid.

- Ik denk eigenlijk heel vaak automatisch dat het een soort schijnhuwelijk is, wat natuurlijk niet altijd zo is, maar toch vaak wel. Mijn ouders zijn echt een uitzondering op de regel op dat vlak, enorm veel Filipijnse vriendinnen van mijn ma hier zitten wél in zo'n situatie en dat is soms echt zielig om te zien. Je ziet ook enorm snel dat die vrouwen gewoon misbruik maken van die mannen hun geld of weet ik veel, en dat is echt jammer. Op familiefeesten (wat vaak gewoon een bijeenkomst is van alle Filipijnen in de buurt ) zie ik al heel mijn leven dezelfde, ietwat zielige Vlaamse mannen die dan maar meegaan met hun jong, Aziatisch vrouwtje en dan tussen de lange, extreem ongemakkelijke stiltes door praten over voetbal en seks. Misschien omdat ik dat altijd al zo gezien heb, is mijn beeld daarvan ook wat verwrongen, maar gelukkig heb ik dus mijn ouders nog om het tegendeel te bewijzen .

- Egoïstische mensen, mensen die geen rekening houden met anderen, kortzichtigheid, arrogantie/zelfingenomenheid, mensen met vooroordelen/racisme, mensen die fake zijn/doen/schijnheiligheid en het feit dat altruïsme bij mensen precies volledig aan het verdwijnen is. Er zijn er waarschijnlijk nog, maar ze liggen allemaal in die lijn .