Iphigeneia zei:
Dit dus, fietsers horen geen voorrang te hebben op een druk kruispunt of eender welk kruispunt (zonder verkeerslichten, waar de normale voorrangsregels niet gelden). Dit maakt het makkelijk voor iedereen, fietser kan zich voorbereiden op het stoppen of het direct doorfietsen en een auto hoeft niet meer elke fietser na te kijken of deze wel of niet het baanvak wil kruisen en of deze dan voorrang heeft of niet (met een snelheid van 50 - 70km/u).
Een eenduidige regel in druk verkeer is zo belangrijk geworden, overal hetzelfde doorheen BE zodat je niet telkens moet denken aan een rotonde of de fietser die met 45km/u in de bebouwde kom een vrachtwagen in aan het halen is die op een rotonde rijd en dus ineens uit het niets iets ziet opkomen als het te laat is...
Je geeft het eigenlijk zelf aan. Als fietser een drukke weg moeten oversteken waar men 50-70 rijdt. Meestal, en zeker in de spits, zal je dit dus vanuit (quasi-)stilstand moeten doen omdat je moet wachten op 'een gat' in het autoverkeer. Maar een fietser, en zeker veel van de bejaarde fietsers die je ziet rondrijden, komen maar traag op gang. Je moet dus goed kunnen inschatten hoe snel het naderende verkeer rijdt en hoe snel jijzelf de baan zal kunnen oversteken.
Concreet: als ik naar m'n werk rijdt dan moet ik een rond punt passeren. Vroeger was dit een klassiek rond punt met de fietsstrook net naast de auto's en met voorrang voor de fietsers. 'Onveilig' redeneerde de overheid, en ze namen het rond punt onder handen. Nu ligt de fietsstrook op 20 meter van het rond punt. Wanneer ik daar met de fiets wil oversteken moet ik dus eerst een meter of 15 met het verkeer van de gewestweg meerijden, waardoor ik het verkeer op het rond punt zelf niet goed kan zien. Dan moet ik een korte draai pakken en twee rijstroken kruisen. Ik moet dus altijd serieus afremmen en proberen achter mij te kijken en proberen inschatten wie er van het rond punt gaat afdraaien (want geloof me, lang niet iedereen gebruikt daarvoor zijn pinker). Bovendien is het een groot rond punt waar een auto niet veel hoeft af te remmen, als ik bijna tot stilstand moet komen en dan weer aanzetten, tegen de tijd dat ik de tweede rijstrook kruis kan daar al een auto zitten die ik onmogelijk kon zien toen ik aanzette.
In de spits probeer ik dus meestal oogcontact te maken zodat ik zeker weet dat de auto stopt. De meeste mensen zijn ook zo hoffelijk om je door te laten. Af en toe heb je een enkeling die extra gas geeft. En ook al gebeurd, iemand op de eerste rijstrook die stopt om je door te laten, waarna je iemand hebt op de tweede rijstrook die dan gas planché optrekt zodat hij tegen 80 op tien centimeter van je voorwiel kan voorbijvliegen. Misschien wel het type mens dat dan later op internet zijn gal spuwt dat mensen onnodig voorrang verlenen op die plaats en dat fietsers veel te arrogant zijn in het afdwingen van hun voorrang.
Doet me trouwens terugdenken aan mijn rijexamen lang geleden. Opmerking van de examinator: onnodig voorrang verleend. Omdat ik in de file stond en enkele auto's van een parking van een supermarkt had laten invoegen. Dat kan je toch niet schatten eigenlijk.
Maar het punt is dat dit situaties creëert waar je als fietser eigenlijk afhangt van de hoffelijkheid van de automobilisten. Want als ik in de spits daar zou moeten passeren, elke auto zijn voorrang zou nemen, en ik zou moeten wachten tot ik een groot genoeg 'gat' zie om twee rijvakken over te steken, dan zou ik daar zonder overdrijven de meeste dagen minstens vijf minuten staan wachten. Toch ook even meegeven dat er ondertussen al een dode is gevallen op hun 'verkeersveilig' rond punt. En de enige reden dat het er maar één is, is omdat ik de indruk heb dat er nog niet de helft van het aantal fietsers passeert die er 15 jaar geleden passeerden.
Ik hoor het je ook graag zeggen dat eenduidige regels belangrijk zijn. Toch maar even wijzen dat dit een Vlaamse maatregel is. Voor de fietser in Brussel zal het weer anders zijn, voor de fietser in Wallonië nog anders. Duidelijkheid enkel voor wie nooit buiten zijn eigen gewest komt.
Politici spreken graag over fietssnelwegen. Want de manier om mensen op de fiets te krijgen is vlotte verbindingen waar ze een constante snelheid kunnen houden. Maar wanneer je dan van die fietssnelweg afrijdt zorgen maatregelen als dit net voor een slechtere doorstroming voor fietsers. Meer voorrang verlenen, meer stoppen, langer wachten en auto's doorlaten, meer jezelf weer op gang duwen als fietser. Want vergeet ook niet: stoppen en vertrekken voor een auto is een kwestie van het pedaal induwen. Stoppen en vertrekken voor een fietser is een fysieke inspanning, en het is echt lastig als je constant uit je tempo gehaald wordt.
En de opmerking dat fietsers de regels moeten leren, kan zeker waar zijn. Langs de andere kant wordt je als fietser automatisch assertiever als je op onze wegen rondrijdt. Quasi elke dag moet ik op het voetpad of de rijbaan rijden omdat iemand op het fietspad geparkeerd staat. Quasi wekelijks moet ik in de remmen omdat iemand zonder kijken rechtsaf slaat. Er zijn slechte fietsers en slechte chauffeurs op de baan. Maar aangezien er veel meer auto's dan fietsers op de baan zijn is dat vooral voor de fietsers een probleem. En ook niet vergeten dat, als er dan een ongeluk van komt, de fietser altijd het onderspit zal delven. Misschien niet juridisch, maar hij zal er wel fysieke gevolgen van dragen.
Oh, en ik rij ongeveer 2500 kilometer per jaar met de fiets en 20000 met de auto. Tis niet dat ik een principiële groene jongen ben.
