Ali_ zei:
Dat is de mentaliteit van die ouders die in marokko hebben gewoond, de toekomstige ouders zullen nooit in marokko gewoond hebben dus zo'n dingen zullen zeker minderen.
toch niet, want het aller aller aller grootste integratieprobleem is denk ik nog niet vermeld geweest.
bij veel buitenlanders (vooral bij moslim's) is integratie gewoonweg niet mogelijk, om de simpele reden dat er constant nieuwe bijkomen. de politiek spreekt altijd over de 2e en de 3e generatie, wel, das zever. moslims (een zware veralgemening)
gaan op zoek naar hun partner in hun land van oorsprong.
BV: moeder en vader turk komen naar belgie om te werken, zij hebben zich nooit geintegreerd, spreken geen nederlands en hebben een schotelantenne staan om naar zender uit turkije te kijken. ze zijn zeer gelukkig samen en hebben een zoon en een dochter. deze zijn naar school geweest in belgie, spreken wel nederlands en zijn goed geintegreerd. als moeder of vader iets moeten invullen op het stadhuis gaat de zoon mee om te vertalen.
maar dan breekt de dag aan de dochter oud genoeg is om te trouwen. de partner ligt al op voorhand vast(een verre neef van vader), de dochter heeft niets in te brengen. vader plant een vakantie naar turkije om daar te trouwen.
dus, gedurende de vakantie trouwt de dochter met de neef en daardoor mag de neef ook naar belgie komen.
probleem: neef spreekt alleen turks en weet niets van belgie, hij kent de gebruiken en de wetten niet. gelukkig kan zijn vrouw hem een beetje helpen.
maar na een jaartje komt het eerste kind, neef wordt een beetje jaloers, en verplicht zijn vrouw een hoofddoek en lange kleren te dragen. zij blijft natuurlijk thuis om voor de kinderen te zorgen en het huishouden te doen.
omdat neef geen nederlands kan, vindt hij nergens werk. hij zit dan maar de hele dag in zijn zetel en kijkt naar turkse zenders.
uiteindelijk: dochter komt nooit meer buiten, binnen het gezin wordt er alleen maar turks gesproken en de kinderen leren alleen op school nog nederlands.
en de cirkel herbegint.
enkele jaren nadien, de zoon wordt ook wat ouder en begint te denken aan trouwen.
probleem: de belgische meisjes zijn allemaal sletten en hoeren, en daarbij kunnen ze nog niet eens deftig turks spreken.
dus gaat zoon ook op reis naar turkije, zoekt daar een vrouw en trouwt.
zodoende mag zijn nieuwe vrouw ook naar belgie komen. zij spreekt natuurlijk ook alleen maar turks en kan niet lezen of schrijven. maar dat is geen probleem want ze komt toch bijna nooit buiten.
natuurlijk wordt er binnen het gezin turks gesproken, want zijn vrouw begrijpt niets anders. de kinderen leren dus alleen op school nog nederlands en de cirkel herbegint.
en daarom geraken ze niet geintegreerd, niet omdat ze geen halal vlees krijgen tijdens de bosklassen.
) en een sociaal politieke leer.
En leg eens uit waarom dat zo is?