grey-turtle zei:
Welke werknemer wilt een trage werker? Misschien ene van een beschutte werkplaats.
Een werknemer die hem ook mag betalen naar die mindere prestaties.
JPV zei:
Dat zijn nu es GOEIE vragen... Ja, hij wordt van de dop "gesmeten", normaal heeft hij in september zijn derde gesprek in het kader van "dispo" (controle op werkwilligheid) en verspeelt hij daar zijn laatste kans.
En ja, hij moet naar het bijstandssysteem, maar dat zorgt ervoor dat hij wel onder de armoedegrens komt. Iemand met zo'n ingesteldheid én een héél laag loon is rijp voor de criminaliteit (gewoon al door zijn schuldenlast die dan komt). Geef hem een iets hoger inkomen mét sociale bijstand (die er bijna niet is bij een leefloon) en hij zorgt in ieder geval voor minder problemen.
Die redenering kan je jammergenoeg eeuwig doortrekken. Als we ze een nog wat hoger inkomen geven, dan gaan er (uw veronderstelling aannemende) nog minder zijn die criminaliteit opzoeken enz.
Wanneer je start met uitzonderingen, dan komt er geen einde aan.
De wetgever bewijst dat aan de 'aanbodzijde' van uitzonderingen, de mensen bewijzen het aan de 'vraagzijde' (leidt eens een groep en maak voor 1 iemand een uitzondering, probeer dan nog maar de volgende verzoeken tot uitzondering (die er zeker komen) tegen te houden)
JPV zei:
Moet ze onder de armoedegrens blijven voor iets waar ze zelf niks aan kan doen? ook niet denk ik. Ze heeft wél begeleiding nodig.
Mijn broer is minder slim dan ik. (niet dat het een dommen is

) Daardoor kan hij niet dezelfde studies aan als ik. Kan hij daar aan doen? Neen. Moeten we hem dan ook gaan compenseren in zijn loon later?
Ik ben minder vlot in omgang met mensen dan mijn broer. Netwerken gaat daardoor voor mij minder vlot. Moet ik daar nu voor gecompenseerd worden? Neen toch?
Die gevallen zijn zo veel stapjes meer naar het uiterste en je zou hier een rijtje van voorbeelden kunnen maken om tot daar te komen, wat dus ook wil zeggen dat het in omgekeerde richting gaat.
(ik weet dat wat nu volgt makkelijk te zeggen is als ge geluk hebt, maar het maakt het imo niet minder waar)
Het leven is niet eerlijk.
In
ieder aspect van het leven, tot de kleinste details toe, zijn de goede en kwade dingen niet eerlijk verdeeld.
Wil ik nu zeggen dat je mensen niet meer moogt helpen die ongeluk tegenkomen? Neen, in tegendeel, dat is heel schoon.
Maar het moet stoppen dat men daar geld massaal tegen aan smijt van anderen.
De slachtoffers daarvan zijn met veel meer en het zijn uiteindelijk altijd de mensen die gemiddeld, wat minder of wat meer bedeeld zijn qua gaven.
Die mogen gedwongen opdraaien voor zaken waar zij even weinig aan kunnen doen en die uiteindelijk een beperkte groep treffen. We zuigen de goedwillende middenmoot leeg om de groep met de grootste tegenslagen (wat niet altijd een duidelijk criterium is) voordelen, kansen en geld te bieden.
Ik kan er nog goed inkomen dat mensen vinden dat ze anderen niet mogen laten sterven van armoede. En in feite zouden ze zelf dan intiatief moeten nemen in de plaats van achter de staat te schuilen. Maar zelfs in die trek van menselijke aard kan ik ook begrijpen.
Maar het gaat altijd verder, altijd. En het stopt nooit.
Het moet altijd maar meer.
En wat is het gevolg, die matig begaafden raken het beu en beginnen dat uitbreiden te versnellen, in de hoop er zelf ooit eens onder te vallen of nog erger, degenen die de paadjes opsporen om zich onder huidige regeling te kunnen schuiven.
We zitten in een maatschappij waar degenen die het meest bijdragen, het meest afgestraft worden. Ja, degenen die simpel van geest zijn of beperkt in motoriek hebben daar niet voor gekozen en het meestal niet aan zichzelf te danken. Maar die middenmoot is evenmin schuldig.
Het zou mooi zijn mocht het onderste laagje zich eens realizeren dat ze eigenlijk al in feite heel wat krijgen van mensen die evenmin schuld hebben aan hun toestand, zodat men eens aandacht kan besteden aan die hun middelen wat te sparen.
Uiteindelijk is huidige evolutie op termijn toch niet te houden.
Overheden besteden zo veel aandacht altijd aan de uitersten, terwijl dat een beperkt deel van de samenleving is en dit gaat ten koste van het grootste deel van die bevolking.
ps: dit komt prolly gemener over dan bedoeld.

(of misschien ook niet

)