Epyon
Legacy Member
Morgenavond, omstreeks 23h30 om precies te zijn, is het exact 20 jaar geleden dat de Oost-Berlijnse slagbomen open zwaaiden en de DDR burgers vrijgelaten werden. Deze memorabele avond zou snel leiden tot het omverwerpen van de Muur en was de zoveelste dominosteen in de rij die uiteindelijk in de val van de Sovjet-Unie zou uitmonden. Het was ook de advent van een eengemaakt, stabiel en democratisch Europa en het luidde het definitieve einde van de Koude Oorlog in.
20 jaar na datum is de wereld onherkenbaar veel veranderd, op zijn minst voor de voormalige DDR-bewoners. Velen zijn het er mee eens dat Europa ten goede veranderd is, alhoewel men ook kan argumenteren dat niet alle verwachtingen die de toenmalige hoera-sfeer schepte zijn ingelost. De jaren '90 kenden ook het ontstaan van het merkwaardige Ostalgie fenomeen (een hunkering naar het oude DDR-bestaan), wat ironisch genoeg vooral beleden wordt door mensen die niet in de DDR gewoond hebben en hoofdzakelijk de verkoop van DDR-memorabilia aanwakkert.
Deze historische gebeurtenis verdient wel een eigen draadje en zo kunnen we meteen eens peilen naar de gedachten en gevoelens over de Val bij onze forumgangers. Hoe sta je tegenover de evolutie die de wereld sindsdien heeft meegemaakt? Wat roepen de televisiebeelden van de Val bij je op? Was je misschien oud genoeg om het live mee te maken?
Persoonlijk vind ik het zeer jammer dat ik net niet oud genoeg was om me echt van de feiten bewust te zijn. Het moet fantastisch zijn geweest om DDR-woordvoerder Günter Schabowski op de live persconferentie iets voor zevenen het inderhaast toegeschoven briefje te zien aflezen en te verklaren dat alle uitreisbeperkingen voor DDR-burgers zijn opgeheven. Om hem daarna op de 'Wanneer?' vraag van een Italiaanse journalist even te zien twijfelen vooraleer 'Onmiddelijk, zonder vertraging' te antwoorden, waarna vele duizenden DDR-burgers richting grensovergangen trekken. Het moet fantastisch zijn geweest om Oberstleutenant Harald Jäger om 23h07 de telefoonhoorn door zijn kantoor aan de grenspost bij de Bornholmer Strasse te zien steken om de DDR-generaals de menigte te laten horen, waarna ze prompt de verbinding verbreken en Jäger voor de meest humane oplossing van het openen van de slagbomen kiest.
Vaak vraag ik me nog af hoe inherent onstabiel de DDR-constructie wel niet was als de verkeerde interpretatie van een simpel kattenbelletje in enkele weken tijd kon leiden tot de val van een volledig socio-economisch, militaristisch en politiek systeem. Het is een perfect voorbeeld dat een systeem waarin een elite hun wil aan de bevolking oplegt niet kan werken, alle indoctrinatie en intimidatie ten spijt, en dat de bevolking zelf de enige is die legitimiteit aan het politieke systeem kan geven.
20 jaar na datum is de wereld onherkenbaar veel veranderd, op zijn minst voor de voormalige DDR-bewoners. Velen zijn het er mee eens dat Europa ten goede veranderd is, alhoewel men ook kan argumenteren dat niet alle verwachtingen die de toenmalige hoera-sfeer schepte zijn ingelost. De jaren '90 kenden ook het ontstaan van het merkwaardige Ostalgie fenomeen (een hunkering naar het oude DDR-bestaan), wat ironisch genoeg vooral beleden wordt door mensen die niet in de DDR gewoond hebben en hoofdzakelijk de verkoop van DDR-memorabilia aanwakkert.
Deze historische gebeurtenis verdient wel een eigen draadje en zo kunnen we meteen eens peilen naar de gedachten en gevoelens over de Val bij onze forumgangers. Hoe sta je tegenover de evolutie die de wereld sindsdien heeft meegemaakt? Wat roepen de televisiebeelden van de Val bij je op? Was je misschien oud genoeg om het live mee te maken?
Persoonlijk vind ik het zeer jammer dat ik net niet oud genoeg was om me echt van de feiten bewust te zijn. Het moet fantastisch zijn geweest om DDR-woordvoerder Günter Schabowski op de live persconferentie iets voor zevenen het inderhaast toegeschoven briefje te zien aflezen en te verklaren dat alle uitreisbeperkingen voor DDR-burgers zijn opgeheven. Om hem daarna op de 'Wanneer?' vraag van een Italiaanse journalist even te zien twijfelen vooraleer 'Onmiddelijk, zonder vertraging' te antwoorden, waarna vele duizenden DDR-burgers richting grensovergangen trekken. Het moet fantastisch zijn geweest om Oberstleutenant Harald Jäger om 23h07 de telefoonhoorn door zijn kantoor aan de grenspost bij de Bornholmer Strasse te zien steken om de DDR-generaals de menigte te laten horen, waarna ze prompt de verbinding verbreken en Jäger voor de meest humane oplossing van het openen van de slagbomen kiest.
Vaak vraag ik me nog af hoe inherent onstabiel de DDR-constructie wel niet was als de verkeerde interpretatie van een simpel kattenbelletje in enkele weken tijd kon leiden tot de val van een volledig socio-economisch, militaristisch en politiek systeem. Het is een perfect voorbeeld dat een systeem waarin een elite hun wil aan de bevolking oplegt niet kan werken, alle indoctrinatie en intimidatie ten spijt, en dat de bevolking zelf de enige is die legitimiteit aan het politieke systeem kan geven.
unsure
(Ook al zouden historici het anders willen, voorbeelden kunnen geen geldige basis zijn om een stelling te bewijzen.)
/X-files theme/.