in wallonië zijn er niet alleen meer werklozen, van de mensen die werken, werkt een veel te groot deel bij de staat, die totaal inefficiënt draait...
het eerste probleem wordt bestendigd door de PS via hun uitkeringspolitiek, die doorwerkt in FOREM (dat werklozen die niet willen werken zou moeten doorsturen naar de RVA, bij ons doet de VDAB dat).
er worden bijna nooit waalse werklozen doorgestuurd, er was eens een jaar dat er 1 waal was tegenover honderden vlamingen

. maar die uitkeringspolitiek is geen probleem, de sociale zekerheid wordt toch betaald door vlaanderen.
op een moment dat er in vlaanderen duizenden vacatures openstaan vlak bij de taalgrens, is de economisch zwakke positie van wallonië geen excuus meer..
het tweede probleem is gewoon puur cliëntelisme van de PS, wij geven u een job, gij stemt voor ons... dat hun instellingen daardoor veel meer kosten dan nodig, maakt niet uit want de vlaming past de rekening wel bij.
verder verschilt de PS politiek enorm met vlaamse partijen, waardoor we er niet alleen miljarden aan betalen, maar ook nog eens lamgelegd worden en een eeuwig compromis moeten zoeken. de PS is decennia lang incontournable geweest, nu begint dat te minderen, wat inderdaad al een staatshervorming op zich is.
toch lijkt een ruime (echte) staatshervorming en ooit onafhankelijkheid mij ideaal. ik vind dat we wallonië dan nog altijd moeten steunen, maar dan in de vorm van gerichte ontwikkelingshulp, en niet door geld te blijven storten in een bodemloze put.