Archief - Vragenvuur 2.0: SlashDotDash
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
SlashDotDash
Legacy Member
JPV zei:
Mijn droomjob in huidige sector zou meer onderzoeks-gerichte rol zijn. Eigenlijk op het raakvlak tussen externe ontdekking/onderzoek en interne ontwikkeling, waar ik me dan zou bezig houden met het onderhouden van relaties met kleinere biotechbedrijven of academische onderzoeksgroepen, en indien mogelijk samenwerkingsakkoorden sluiten. Als het ware wetenschap vertalen naar concrete medicijnen, dat lijkt me enorm boeiend. Mijn huidige rol is vooral gericht op geneesmiddelen die reeds op de markt zijn en dat is altijd net iets minder spannend
In mijn huidige rol is er geen direct contact met patiënten, dat klopt. Maar via patiëntenorganisaties, artsen en verpleegkundigen krijg je toch wel wat voeling met de patiënt, al is dat dan niet op individueel vlak. Momenteel werk op een product dat enkel gebruikt wordt als laatste redmiddel voor patiënten met gevorderde bloedkankers, en als het niet goed gaat met de patiënt dan weten we dat omdat dit als mogelijke nevenwerking moet verwerkt worden. We zien dat ongeveer 50% van onze patiënten na 2 jaar nog in goede remissie zijn, maar spijtig genoeg betekent dat ook dat de andere helft relatief snel zal overlijden. Zeker de patiënten bij wie de behandeling niet aanslaat gaan snel achteruit en dan horen we het ook wel wanneer de patiënt overleden is. Dat is best wel confronterend.
Ik heb een bijzondere bewondering voor de artsen die constant bezig zijn met ziektes die een hele slechte prognose hebben. Dat moet héél zwaar zijn.
glashelder zei:
Dat valt eigenlijk best mee! Mijn ouders zijn huisarts en apotheker, dus binnen de familie gaat het vaak hun kant uit. Verder probeer ik de mensen niet te veel lastig te vallen met wetenschappelijke stellingen
Ook in discussies over twijfelachtige zaken zoals anti-vaccin statements of homeopathie probeer ik pragmatisch te zijn. En voor medisch advies verwijs ik altijd door naar een arts!Shyheim zei:
Mijn twee dochters. Voor de hand liggend natuurlijk. Maar ik heb ze in co-ouderschap en ze terugzien is altijd intens geluk. Samenzijn met mijn nieuwe partner, iedereen samen. Da's basisgeluk
Goed eten. Een stuk goed brood met goeie boter en kaas.. Het moet geen hoogstaande keuken zijn, gewoon goeie producten correct klaargemaakt.
Een lekkere cocktail. Een Toreador bijvoorbeeld.
Muziek! Ik kan van heel veel verschillende genres genieten, en ik wissel ook heel graag af. Soms heel eclectisch; van Tool over spaghetti-western-muziek naar futuristische elektro genre synthwave.
Ik heb een tijd lang genoten van duurloop. Enkele jaren terug liep ik tegen de 20km per week. Door omstandigheden is dat er wat uit.
Als het weer wat meezit, buiten zijn in de tuin, natuur. Ik kan enorm veel geluk halen uit het zien van een niet-alledaagse vogel- of vlindersoort. Als passagier in een auto zitten en een biddend valkje spotten. Heel raar misschien, maar dat is instant smile.
Doelloos rondlopen in een onbekende stad doe ik graag als ik even tijd heb voor of na een congres.
En humor, stand up comedy of zelfs slapstick. Ik hou van intelligente en domme humor, als het maar pretentieloos is.
Sylverscythe zei:
Ja dat is wel zo. Er zijn zeker mensen die mee gaan in het verhaal dat de hele sector bevolkt is door malafide geldwolven. Ik kan daar moeilijk mee om want mijn collega's zijn allemaal fijne mensen en er is een grote betrokkenheid met patiënten. Als ik in mijn vakantie of vrije tijd iets kan doen om een urgentie voor een patiënt op te lossen dan krijgt dat altijd prioriteit. Ik heb collega's in de US, China en zelfs hier in België die gemobiliseerd worden om te assisteren bij medische noodgevallen tgv het coronavirus. Die doen dat allemaal bovenop hun gewone job en vaak tijdens de weekends omdat dit echt het verschil kan maken.
Anderzijds vind ik wel dat men streng mag zijn voor "de firma's" en "het systeem" want de wereldwijde toegang voor medicatie kan zeker beter. Onze sector mag (en moet!) in vraag gesteld worden, alleen wordt er imo vaak eenduidig met de vinger gewezen naar de "stoute firma's" terwijl er op verschillende punten in het "ecosysteem" van ontwikkeling tot medicijn dingen fout lopen. Er moet meer dialoog komen tussen de private sector, de academische sector en de overheden.
SlashDotDash
Legacy Member
Creeping Death zei:
Ik hoop dat mijn grootste verwezenlijkingen nog voor me liggen
De meeste ouders zullen wel bevestigen dat het heel moeilijk is om niet ongelooflijk trots te zijn op je kinderen.. Al zijn ze nog maar 4 en 7. Dat en het feit dat ik tijdens mijn 8j bij de werkgever een aantal keer een verschil heb kunnen maken om potentieel levensreddende medicatie op tijd bij een patiënt te krijgen.Mijn grootste spijt heeft te maken met mijn mislukte huwelijk. Ook al is dat geen zinvolle emotie meer want alles is op een vredevolle manier verlopen en uitgeklaard, het is een gevoel van spijt/verdriet dat altijd wel ergens zal blijven hangen.
JPV zei:
Goh ik zie dat de stoker hier toch de nodige aandacht heeft gekregen..
Ik erger me eigenlijk soms aan mezelf, omdat ik in een discussie soms de neiging heb om in een bevlieging te reageren en dan te veel veronderstellingen maak over de tegenpartij. Al is dat iets dat betert met het ouder worden. Ergernis is in feite een enorm energie-vretende en nutteloze emotie en ik probeer daar wel bewust mee om te gaan. Zeker op een forum, want we zitten hier allemaal vrijwillig, toch?
Wat ik apprecieer aan dit forum is dat er best veel diversiteit van gedachte zit ondanks het feit dat we een relatief homogene steekproef zijn van de maatschappij.
sandervdw
Legacy Member
SlashDotDash zei:Ik hoop dat mijn grootste verwezenlijkingen nog voor me liggen
Mijn grootste spijt heeft te maken met mijn mislukte huwelijk. Ook al is dat geen zinvolle emotie meer want alles is op een vredevolle manier verlopen en uitgeklaard, het is een gevoel van spijt/verdriet dat altijd wel ergens zal blijven hangen.
Goh ik zie dat de stoker hier toch de nodige aandacht heeft gekregen..
Ik erger me eigenlijk soms aan mezelf, omdat ik in een discussie soms de neiging heb om in een bevlieging te reageren en dan te veel veronderstellingen maak over de tegenpartij. Al is dat iets dat betert met het ouder worden. Ergernis is in feite een enorm energie-vretende en nutteloze emotie en ik probeer daar wel bewust mee om te gaan. Zeker op een forum, want we zitten hier allemaal vrijwillig, toch?
Wat ik apprecieer aan dit forum is dat er best veel diversiteit van gedachte zit ondanks het feit dat we een relatief homogene steekproef zijn van de maatschappij.
Dat vind ik nu toch een serieuze verwezenlijking
Al is dat natuurlijk anders "omdat het uw job is".Nog een vraag: "Hoe ver vind je dat je leven afwijkt tov wat je in uw tienerjaren voor ogen had?"
SlashDotDash
Legacy Member
sandervdw zei:
Ha, die is confronterend want het doet me beseffen hoe ver die tienerjaren al achter me liggen!
Ik was daar eigenlijk weinig mee bezig als tiener. Ik was into computers, technologie, vliegtuigen en dergelijke. Laten we zeggen dat mijn sociale interesses pas in mijn hele late tienerjaren zijn gekomen
Vaagweg herinner ik me nog wel wilde dromen van een acteurscarrière in Hollywood of een internationale job als piloot
Ik weet nog dat ik getwijfeld heb om een militaire opleiding te volgen, het was dat of geneeskunde of farmacie. Uiteindelijk dan farmacie gekozen.. Misschien zou ik nu geneeskunde kiezen.
De meeste jonge mensen hebben wel de neiging om het "comfortniveau" dat ze van thuis uit kennen minimaal na te streven. En ik denk wel dat me dat gelukt is. Zeker als je bedenkt hoe toegankelijk bepaalde luxe-items nu zijn geworden tegenover 30-40 jaar geleden. Naarmate ik ouder werd ben ik geleidelijk aan wel ambitieuzer geworden, zo tussen de 25-35 jaar. Dat is nu wat afgevlakt.
pardal
Legacy Member
Hoe was het voor jou om vader te worden, een roze wolk of moeilijk. Alsook de overgang van 1 naar 2 kinderen? Bijkomend lijkt het mij dat je heel drukke job hebt, hoe lukt dit met het ouderschap, zeker de week als je de kinderen bij hebt?
Ben je een beschermende papa naar je dochters toe?
Ben je een beschermende papa naar je dochters toe?
SlashDotDash
Legacy Member
Vader worden is wel een heel ingrijpende gebeurtenis. Voor mij en voor veel anderen is het eerste kind wel voornamelijk "roze-wolk-gevoel". Mijn oudste was en is ook echt geen moeilijk kind dus dat helpt ook wel. De beslissing om voor een 2e kindje te gaan lag me wat moeilijker omdat ik wel héél graag nog een kind wilde maar tegelijk twijfels begon te krijgen over mijn relationele situatie. Met de jongste hebben we op vroege leeftijd ook een aantal medische zaken moeten opvolgen wat wel stress met zich meebracht.
We zijn dan gescheiden als de kinderen 4 en 2 jaar waren. Al bij al zonder significante conflicten en met hulp van een bemiddelaar. Dat heeft voor iedereen wel geholpen, al zullen de kinderen naarmate ze groter worden ongetwijfeld nog meer (con)text en uitleg willen. Omdat de relatie met de moeder best goed is loopt die co-ouderschap wel vlot. We proberen elk kwartaal mijn afwezigheden in te plannen en tegelijk alles te balanceren.
Dat betekent dat wanneer ik een congres heb, de kinderen in principe bij hun moeder zijn. En dan heb ik nog mijn partner op wie ik kan rekenen (en evt. mijn nieuwe schoonouders) in onverwachte situaties. Wanneer ik de kinderen heb moet ik wel een strak schema aanhouden, dus dan aanvaard ik geen meetings die laat uitlopen en probeer ik ze voor 17h aan de school af te halen. Meestal ben ik dan om 17h30 thuis en dat laat wel wat tijd over om samen te zijn, huiswerk, samen eten etc.
In functie van de werklast kan ik dan eventueel 's avonds nog wat doorwerken maar dat gebeurt niet zo vaak. Meestal recupereer ik mijn "verloren" tijd wel op de momenten dat ze er niet zijn. Ik moet mijn baas en werkgever ook wel dankbaar zijn want ik krijg veel flexibiliteit om het allemaal aangenaam te houden.
Of ik een beschermende papa ben? Met 2 dochters.. ja ik denk het wel, mijn vriendin zou dat ongetwijfeld bevestigen. Zij helpt me wel om daar niet in te overdrijven
We zijn dan gescheiden als de kinderen 4 en 2 jaar waren. Al bij al zonder significante conflicten en met hulp van een bemiddelaar. Dat heeft voor iedereen wel geholpen, al zullen de kinderen naarmate ze groter worden ongetwijfeld nog meer (con)text en uitleg willen. Omdat de relatie met de moeder best goed is loopt die co-ouderschap wel vlot. We proberen elk kwartaal mijn afwezigheden in te plannen en tegelijk alles te balanceren.
Dat betekent dat wanneer ik een congres heb, de kinderen in principe bij hun moeder zijn. En dan heb ik nog mijn partner op wie ik kan rekenen (en evt. mijn nieuwe schoonouders) in onverwachte situaties. Wanneer ik de kinderen heb moet ik wel een strak schema aanhouden, dus dan aanvaard ik geen meetings die laat uitlopen en probeer ik ze voor 17h aan de school af te halen. Meestal ben ik dan om 17h30 thuis en dat laat wel wat tijd over om samen te zijn, huiswerk, samen eten etc.
In functie van de werklast kan ik dan eventueel 's avonds nog wat doorwerken maar dat gebeurt niet zo vaak. Meestal recupereer ik mijn "verloren" tijd wel op de momenten dat ze er niet zijn. Ik moet mijn baas en werkgever ook wel dankbaar zijn want ik krijg veel flexibiliteit om het allemaal aangenaam te houden.
Of ik een beschermende papa ben? Met 2 dochters.. ja ik denk het wel, mijn vriendin zou dat ongetwijfeld bevestigen. Zij helpt me wel om daar niet in te overdrijven
SlashDotDash
Legacy Member
Loser zei:
Nostalgie
Het labo waar ik mijn doctoraat deed was reeds enige tijd bezig met het ontwikkelen van behandelings- en diagnostische strategieën bij tumoren door hun specifieke fysische eigenschappen te gebruiken. Dat domein is nog steeds wat onderontwikkeld momenteel maar eigenlijk heel interessant. Omdat tumoren vrij snel groeien hebben ze eigenlijk een heel slechte doorbloeding en chronisch zuurstoftekort. Dat resulteert in een "milieu" dat sterk verschilt van normaal, gezond weefsel.
Wij hadden een molecule gevonden die heel specifiek in dat soort weefsel opstapelde. Op zich deed die molecule niet veel tegen de kanker, maar we hebben daar dan radioactieve isotopen aan vastgemaakt zodat je het kon gebruiken om de tumor van binnenuit te bestralen enerzijds, of anderszijds om het als diagnosticum te gebruiken (telkens afhankelijk van de isotoop die je gebruikte). Mijn specifieke project was eigenlijk om te kijken of je dat relatief eenvoudige concept op verschillende manieren kon toepassen door het molecule aan te passen zodat het als "indirect" doelwit kon gebruikt worden. Dat zou dan toelaten om met andere (beter beschikbare) isotopen te gaan werken.
Heel boeiend maar echt een kleine niche binnen het onderzoek tegen kanker..
Loser
Legacy Member
SlashDotDash zei:Nostalgie
Het labo waar ik mijn doctoraat deed was reeds enige tijd bezig met het ontwikkelen van behandelings- en diagnostische strategieën bij tumoren door hun specifieke fysische eigenschappen te gebruiken. Dat domein is nog steeds wat onderontwikkeld momenteel maar eigenlijk heel interessant. Omdat tumoren vrij snel groeien hebben ze eigenlijk een heel slechte doorbloeding en chronisch zuurstoftekort. Dat resulteert in een "milieu" dat sterk verschilt van normaal, gezond weefsel.
Wij hadden een molecule gevonden die heel specifiek in dat soort weefsel opstapelde. Op zich deed die molecule niet veel tegen de kanker, maar we hebben daar dan radioactieve isotopen aan vastgemaakt zodat je het kon gebruiken om de tumor van binnenuit te bestralen enerzijds, of anderszijds om het als diagnosticum te gebruiken (telkens afhankelijk van de isotoop die je gebruikte). Mijn specifieke project was eigenlijk om te kijken of je dat relatief eenvoudige concept op verschillende manieren kon toepassen door het molecule aan te passen zodat het als "indirect" doelwit kon gebruikt worden. Dat zou dan toelaten om met andere (beter beschikbare) isotopen te gaan werken.
Heel boeiend maar echt een kleine niche binnen het onderzoek tegen kanker..
Aha! Dus dààr is ons KOTK-geld naartoe gegaan!
Maar daar had ik nu eens nog nooit van gehoord, en ik vind het echt wel superinteressant. Zo van die dingen hoor je ook weleens op Radiolabs, en doen me altijd beseffen hoe ongelofelijk weinig ik weet...
sandervdw
Legacy Member
SlashDotDash zei:Nostalgie
Het labo waar ik mijn doctoraat deed was reeds enige tijd bezig met het ontwikkelen van behandelings- en diagnostische strategieën bij tumoren door hun specifieke fysische eigenschappen te gebruiken. Dat domein is nog steeds wat onderontwikkeld momenteel maar eigenlijk heel interessant. Omdat tumoren vrij snel groeien hebben ze eigenlijk een heel slechte doorbloeding en chronisch zuurstoftekort. Dat resulteert in een "milieu" dat sterk verschilt van normaal, gezond weefsel.
Wij hadden een molecule gevonden die heel specifiek in dat soort weefsel opstapelde. Op zich deed die molecule niet veel tegen de kanker, maar we hebben daar dan radioactieve isotopen aan vastgemaakt zodat je het kon gebruiken om de tumor van binnenuit te bestralen enerzijds, of anderszijds om het als diagnosticum te gebruiken (telkens afhankelijk van de isotoop die je gebruikte). Mijn specifieke project was eigenlijk om te kijken of je dat relatief eenvoudige concept op verschillende manieren kon toepassen door het molecule aan te passen zodat het als "indirect" doelwit kon gebruikt worden. Dat zou dan toelaten om met andere (beter beschikbare) isotopen te gaan werken.
Heel boeiend maar echt een kleine niche binnen het onderzoek tegen kanker..
Klinkt voor een leek toch als een interessante piste om te onderzoeken? Zolang er geen andere plekken zijn met diezelfde fysische eigenschappen (ik denk bvb aan aderverkalking in buurt van ledematen?) lijkt met dat toch een betere behandeling dan externe bestraling? Lijkt me ook dat de hoeveelheid radioactieve straling hierdoor een stuk naar beneden kan?
Waarom is dat specifiek een kleine niche? Weinig interesse van "de industrie", of lijkt het niet breed inzetbaar ofzo?
KnightOfCydonia
Legacy Member
Ik vind het altijd interessant om de mening van een farmaceut te horen over de manier waarop onze samenleving tegenwoordig met geneesmiddelen omgaat.
Sommige zaken zijn voor de hand liggend natuurlijk: antibioticamisbruik in de veeteelt (al wordt daar ook nog steeds bitter weinig tegen gedaan), maar andere zaken bijvoorbeeld overmatig gebruik van rilatine bij kinderen, antidepressiva en slaappillen bij volwassenen zijn dan weer eerder algemeen aanvaard, maar praktisch ook bijna een taboe om over te spreken.
Wat is de jouwe?
Sommige zaken zijn voor de hand liggend natuurlijk: antibioticamisbruik in de veeteelt (al wordt daar ook nog steeds bitter weinig tegen gedaan), maar andere zaken bijvoorbeeld overmatig gebruik van rilatine bij kinderen, antidepressiva en slaappillen bij volwassenen zijn dan weer eerder algemeen aanvaard, maar praktisch ook bijna een taboe om over te spreken.
Wat is de jouwe?
sandervdw
Legacy Member
KnightOfCydonia zei:
En hier nog aan toe te voegen, huisartsen die "het is natuurlijk" een argument vinden om bepaalde stoffen als niet-schadelijk te omschrijven. Specifiek voorbeeld dat ik zelf heb meegemaakt: Rode gist rijst tegen cholesterol, ik zeg tegen huisarts dat ik had opgezocht en dat het chemisch eigenlijk hetzelfde is als statines, maar in haar mening bestonden dezelfde neveneffecten niet bij rode gist rijst omdat het "natuurlijk" is.
Zelf stoor ik er mij enorm aan, maar ik vraag mij inderdaad wel af wat jouw mening hierover is.
SlashDotDash
Legacy Member
Loser zei:Aha! Dus dààr is ons KOTK-geld naartoe gegaan!
Maar daar had ik nu eens nog nooit van gehoord, en ik vind het echt wel superinteressant. Zo van die dingen hoor je ook weleens op Radiolabs, en doen me altijd beseffen hoe ongelofelijk weinig ik weet...
Ja het was wel een IWT Project dus geen financiering van KOTK maar die doen zeker ook hele goeie projecten.
sandervdw zei:
In muizen was het molecule erg specifiek voor tumorweefsel dat aan het afsterven was. En inderdaad het kon ook gebruikt worden in een andere setting: bij een myocard infarct waar een deel van het hartweefsel was afgestorven. Aderverkalking hebben we nooit getest als ik het goed heb. Maar je hebt helemaal gelijk: het concept zou sowieso nog in mensen moeten gevalideerd worden.
Het succes van immuuntherapie, niet te onderschatten, maakt dat er minder in andere dingen wordt geïnvesteerd. Het is ergens kiezen tussen enerzijds dat doorontwikkelen want nog veel potentieel, of iets helemaal nieuws uitbouwen. Maar het is zeker een boeiende piste, en het bestaat ook wel al in de vorm van antilichamen, maar die hebben een nadeel omdat ze lang circuleren in het bloed heb je meer "collateral damage" van de radioactiviteit. Dat medicijn heet "Zevalin" en wordt bijna niet meer gebruikt ondanks dat het wel relatief goed werkt bij patiënten met bepaalde maligne lymfomen (kanker van bloedcellen in de lymfeklieren).
En radioactiviteit is de laatste 10 jaar wel een stuk minder "sexy" geworden, dat speelt misschien ook een rol.
KnightOfCydonia zei:
Ik ben sowieso gematigd in de stelling dat je geneesmiddelen altijd moet mijden. Sommige mensen lijken liever een halve dag met hoofdpijn te lopen terwijl ze dat vaak snel kunnen oplossen door meteen iets mild te nemen als een halve gram paracetamol.
Maar dat er overconsumptie is van slaappillen en antibiotica (zowel humaan als veterinair) is zorgwekkend. Van Rilatine heb ik tijdens mijn apotheekstage twijfelachtige gevallen gezien en ook voor andere psychofarmaca zoals antidepressiva is het een moeilijke discussie. Er zijn verschillende partijen met grote verantwoordelijkheid denk ik: de producenten hebben een morele verplichting om omzetcijfers na te streven die in lijn liggen met een correct medisch verbruik. Artsen moeten kunnen weerstaan aan het "gezeur" en de druk van de ouders of van de patiënten zelf. En de overheid kan dit misschien ook wel beter omkaderen met richtlijnen en regels. Patiënten zijn vaak niet goed in staat om in te schatten hoe een geneesmiddel ze zal helpen en wat het beoogde doel van de therapie is, hier moet de apotheker een rol in spelen.
Zelf heb ik met die problematiek echter niet zo veel te maken. Als een patiënt onze geneesmiddelen nodig heeft dan is het vaak geen optie om niet te behandelen, jammer genoeg uiteraard.
SlashDotDash
Legacy Member
sandervdw zei:
Is een van mijn stokpaardjes. Kijk wat je schrijft is perfect logische en correct. Enkel de dosis bepaalt wat toxisch is. Er bestaan zeer veilige synthetische stoffen en bijzonder giftige natuurlijke stoffen (en omgekeerd ook natuurlijk).
Als mensen met zo'n argumenten komen van "natuurlijk is beter" dan antwoord ik dat ze eens moeten opzoeken wat de effecten zijn als een kind vingerhoedskruid (digitalis toxines) of herfsttijloos (colchicine) opeet. Of je kan ook altijd verwijzen naar hoe ricine gebruikt wordt in "Breaking Bad"
Sylverscythe
Legacy Member
SlashDotDash zei:Is een van mijn stokpaardjes. Kijk wat je schrijft is perfect logische en correct. Enkel de dosis bepaalt wat toxisch is. Er bestaan zeer veilige synthetische stoffen en bijzonder giftige natuurlijke stoffen (en omgekeerd ook natuurlijk).
Als mensen met zo'n argumenten komen van "natuurlijk is beter" dan antwoord ik dat ze eens moeten opzoeken wat de effecten zijn als een kind vingerhoedskruid (digitalis toxines) of herfsttijloos (colchicine) opeet. Of je kan ook altijd verwijzen naar hoe ricine gebruikt wordt in "Breaking Bad"
I am a chemist and I condone this message
Daarop aansluitend, vind je de "dagelijkse kennis" bij de gemiddelde Belg voldoende of heb je vaak de indruk dat je compleet logische zaken niet uitgelegd krijgt?
SlashDotDash
Legacy Member
Goh, de gemiddelde Belg is natuurlijk héél breed genomen. Ik denk dat het al bij al nog meevalt eigenlijk, ongetwijfeld dankzij het feit dat we constant verbonden zijn met het internet. Kennis an sich is misschien wel een stuk vrijblijvender geworden omdat alles meteen op te zoeken is. Of dat een goede zaak is, is iets anders Succes met uw vragenvuur en ik zie u daar wel 
Succes met uw vragenvuur en ik zie u daar wel
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.