Avondland zei:
Welk wereldbeeld hang jij aan en welke evolutie heeft dit de afgelopen jaren meegemaakt?
Als het op een wereldbeeld aankomt vrees'k dat ik niet die alomvattende theoretische beelden heb die jij of Noreee hier al verdedigd hebt, ik beschouw het mijne eerder als een 'pragmatischer, praktischer' beeld, als dat woord hier tenminste gebruikt mag worden.
Ik zal proberen een korte schets te geven van wat m'n verwarde gedachtengang erover is geweest.
In het begin ben ik een voorstander geweest van wat waarschijnlijk het best onder de noemer 'communisme' te plaatsen valt. Het "iedereen is gelijk"gedoe of varianten daarop hebben natuurlijk veel aantrekkingskracht. Zei Reagan ooit niet dat iedereen in z'n jeugd een communist moest zijn, om later iets anders te kunnen worden? Nuja, dat standpunt heb'k voornamelijk verlaten door de catastrofale gevolgen die het communisme in de geschiedenis altijd gehad heeft. Van pure dictatoriale waanzin tot hongersnood, onderdrukking,... Dat zijn de zaken geweest waardoor ik dat wereldbeeld ben gaan afvallen. Het grootste probleem dat ik met communisme heb, is dat hoewel het einddoel nobel is, de tussenfase van alle macht naar een select groepje nooit verlaten kan of zal worden. En dat leidt enkel tot een dictatuur/oligarchie.
Daarna of gelijktijdig heb ik ook met het idee gespeeld van een 'intellectuele aristocratie' of eigenlijk de
koning-filosofen van Plato. Een soort van kaste, haar hele leven getraind om aan politiek en bestuur te doen en dat in het goed van de gemeenschap. Het blijft een oligarchie, maar door de selectie van haar bestuurders was ze imo te verkiezen boven het partijbestuur in communistische staten. Maar ook dit standpunt heb'k verlaten en voornamelijk om dezelfde reden als het vorige. Deze kaste legitimeert zichzelf en zoals altijd is er geen garantie dat zij het goede zal doen. Meer nog, er is veel kans op wereldvreemdheid en bij heersers heeft dit altijd tot enorme uitwassen geleid, kijk naar een Robespierre, wiens bedoelingen waarschijnlijk goed waren, maar de uitvoering ervan...
Dus omdat dat idee ook afgeschoten is, ben ik wat meer naar de huidige wereldbesturen gaan kijken. En dan moet ik ongeveer tot dezelfde conclusie komen als Churchill:
"Democracy is the worst form of goverment, except for all other that have been tried."
Niet echt met de negatievere connotatie die je uit het citaat kan afleiden, en zeker niet met democratie als een
nec plus ultra beschouwend, maar met een soort van praktische blik. Een goed werkende democratie, zoals hier in West-Europa imo, zorgt ervoor dat alle lagen van de bevolking hun zeg kunnen doen, heeft voor een lange periode van vrede en welvaart gezorgd, imo een systeem waarvan bij de toepassing de voordelen het winnen van de nadelen.
Dus als ik iets van een wereldbeeld zou aanhangen zou het iets moeten zijn als wat Europa nu doormaakt. Democratische staten die samenwerken en op sommige vlakken supranationaal gaan samenwerken (meer Europese integratie), maar tegelijk ook nog met de noden van hun burgers rekening kunnen houden.
Ik hoop dat dit je vraag wat beantwoordt, Avondland.
