Al van bij het begin is duidelijk dat DPG Media alles verwacht van de nieuwe ‘Vlaamse Netflix’. Het is een logische strategie. Als de reclame-inkomsten dalen, moet er meer geld uit abonnementen worden gehaald. Het is een strategie die ook werd toegepast bij de kranten en de weekbladen. Een abonnee kan zo al gauw 120 euro per jaar opleveren.
Hiermee ligt de strategie van DPG Media open en bloot op tafel. De verplichting die de Vlaamse Regering opgelegd heeft aan de VRT om mee te stappen in de ‘Vlaamse Netflix’, is een godsgeschenk voor Christian Van Thillo. De bouw van het platform is immers niet de grote kost, maar wel het inkopen van de content. Dat wordt op de ondernemingsraad herhaaldelijk gezegd. Zonder de back catalogue van de VRT, zal het aanbod van de ‘Vlaamse Netflix’ nooit concurrentieel kunnen zijn.
Er was echter nog één probleem: de VRT weigerde onder Paul Lembrechts om te onderhandelen over de ‘Vlaamse Netflix’. Dat beloofde niet veel goeds voor de onderhandelingen over de nieuwe beheersovereenkomst tussen de Vlaamse Regering en de VRT. Daarin moeten de nieuwe inzichten worden geconcretiseerd en de weg worden vrijgemaakt voor samenwerking met DPG Media.
Een grotesk conflict tussen Lembrechts en zijn nemesis Peter Claes, leidde vorige week echter tot het ontslag van Lembrechts. Dat staat op de keper beschouwd los van het conflict tussen Lembrechts en de Vlaamse Regering (ook al lijkt dat niet zo), maar het maakt de zaak wel gemakkelijker voor Christian Van Thillo. Zijn verwachtingen zijn hooggespannen. Als de VRT nu niet tot inschikkelijkheid kan worden gedwongen, is het weer vijf jaar wachten op een nieuwe beheersovereenkomst. Vijf jaar die DPG Media niet heeft.