FlatSix zei:
Stel we gaan hier voor een aantal van de alternatieven, hoe hard spekt dat dan onze staatskas? Gaat dat over een miljoen per jaar, over over een miljard per jaar?
Laten we even van de volgende, al best wel ingrijpende situatie uitgaan:
werkloos <1 jaar: geen verandering
werkloos >1 jaar: samenwonende <25 jaar geen recht meer
werkloos >2 jaar: indien <50 jaar: enkel gezinshoofden nog recht
werkloos >2 jaar: indien >50 jaar: wie uitkeringen krijgt op basis van studies (nooit lang genoeg gewerkt): geen recht indien geen gezinshoofd
Wat bespaar je mogelijks (op 12 maanden, 2018):
- uitsluiting van <25 jaar & samenwonend na 1 jaar: 30,9 miljoen euro (5793 betrokken personen)
- uitsluiting van <50 jaar & samenwonend na 2 jaar: 159,3 miljoen euro (24162 betrokken personen)
- uitsluiting van <50 jaar & alleenstaand na 2 jaar: 248,1 miljoen euro (22239 betrokken personen)
- uitsluiting van <50 jaar, 'studies' & alleenstaand/samenwonend na 2 jaar: 2 miljoen euro (230 betrokken personen, waarvan 154 alleenstaand)
Totale mogelijke besparing: 440,3 miljoen euro per jaar.
Lijkt een mooi resultaat, maar rekening houdende dat:
- je een stuk zal verliezen wegens belastingseffect (nu wordt een deel belast indien die mensen toch af en toe werken)
- er een deel zal naar de mutualiteit gaan (de zogenaamde MMPP'ers, waar de VDAB zelf geen raad mee weet en geschat wordt op 20% van de werklozen, dus 88 miljoen)
- er een groot deel via het leefloon gecompenseerd zal worden. De 22393 alleenstaanden die uitgesloten worden hebben bvb een recht op 244,7 miljoen euro leefloon op jaarbasis
- er een deel zal zijn die imho echt wel onterecht hun uitkering kwijt zouden zijn (bvb mensen die een knelpuntopleiding volgen)
zal de werkelijke opbrengst een héél stuk minder zijn.
Ter info, de betrokken categoriën en hoeveel werkloosheidsuitkeringen ze gemiddeld kregen (op jaarbasis: max 312)
- uitsluiting van <25 jaar & samenwonend na 1 jaar: gemiddeld 246 dagen/jaar werkloos
- uitsluiting van <50 jaar & samenwonend na 2 jaar: gemiddeld 267 dagen/jaar werkloos
- uitsluiting van <50 jaar & alleenstaand na 2 jaar: gemiddeld 282 dagen/jaar werkloos
- uitsluiting van <50 jaar, 'studies' & alleenstaand/samenwonend na 2 jaar: gemiddeld 304 dagen/jaar werkloos
(die gemiddeldes: iemand die eind 2018 2 jaar werkloos is, telt mee voor een gans jaar, dus het gemiddelde is in de praktijk hoger. Bruggepensioneerden, die meestal geen enkele dag meer werken, zitten bvb aan 300 dagen gemiddeld)
FlatSix zei:
Dat gezegd zijnde denk ik ook dat we absoluut strenger moeten omgaan met zomaar geld geven aan iedereen die het komt vragen, en ik denk dat "hoeveel men reeds heeft bijgedragen" daar absoluut een factor in zou mogen zijn.
dat is het nu al. Het recht na studies is sterk beperkt geworden (en heeft gewoon voor een verschuiving naar leefloon gezorgd, waar de activering lager is)
FlatSix zei:
Daarnaast in het geval van oudere mensen mag je het gerust ook wel eens bekijken langs de kant van een werkgever.
En daar zit het probleem met alle besparingen: 55% van alle uitkeringen voor mensen met >2 jaar werkloosheid gaan naar 50-plussers. In Vlaanderen zijn 66% van alle langdurige werklozen 50+ers. 54% van ALLE langdurige werklozen zijn zelfs 55+er.
In Vlaanderen is er eigenlijk nauwelijks/geen probleem met jeugdwerkloosheid (wel met precaire arbeidsomstandigheden bij die groep). Het probleem ligt hem gewoon bij de ouderen, in wie werkgevers niet meer geïnteresseerd zijn.