coebeest zei:
Ik ben ook al meegeweest met beloften en die weten ook dat ik belange zo goed niet getraind ben als hun. (Ik ga wel meestal mee als ze moeten 'losrijden'.) Op het vlakke kan ik dan wel volgen (of ik zet me in hun wiel waardoor het sowieso minder moeite kost) en als er eens een paar serieuze hellingen komen dan wachten ze boven wel of rijden wat langzamer om me te laten terugkomen. Niets afgang aan ...
Nu vraag ik me wel af wat het beste is als je niet veel tijd hebt om te fietsen. Nu met de examens kan ik misschien max 1 à 1,5u gaan fietsen. Meestal fiets ik dan vrij rap maar haalt dat dan veel uit? Als ik tijd heb zal ik al eens rapper 80km of 100km rijden en na de examens ben ik dat ook veel meer van plan. Dus wat is het beste als je niet al te veel tijd hebt? Vlammen of op het gemakje?
Hangt af van persoon tot persoon ook.
De ene heeft weinig training van doen en gaat dan wat insentiever trainen om top te staan.
Terwijl de andere veel training van doen heeft om top te staan.
Een goed voorbeeld hiervan is Heinrich Haussler! Trainde sinds dit jaar veel meer intensief met de gekende resultaten zeker
Moest ik van u zijn, ik zou voor de gulde middenweg kiezen (daar je nog niet zo lang fiets).
Een keer intensief en dan een keer op het gemak!
Teveel intensief is niet zo goed;
Uiteraard train je wel gewoon de spieren, waaronder het hart ook valt en het vasculaire systeem. Je creert dus meer vermogen, waardoor je harder kan fietsen.
En daarbij raak je beter getraind in verzuring (afvoeren). Je lichaam moet na (en tijdens) het intensieve gedeelte hard werken om de verzuring, die zich opbouwt, zo snel als het kan af te voeren.
je doet hardheid op en put het lichaam flink uit, wat goed is voor de hoeveelheid glycogeen die je lichaam (in het vervolg) kan opslaan.
Het grote nadeel van deze trainingen is dat het in de "wedstrijd" je lichaam meer op glucose gaat rijden. Dat heeft dus als gevolg meer opbouw van verzuring, waardoor het aandeel aan vetverbranding verminderd. Ook na de wedstrijd nemen je snelle spiervezels meer arbeid voor hun rekening, omdat de gehele spier vermoeid is en bezig is met het verwijderen van de verzuring. Daardoor kan er minder bloed in, en dus minder zuurstof, waardoor het nog meer afhankelijk wordt van glucose (koolhydraatverbranding).
Daarbij komt dat, en dat hangt af van de pure intensiteit in de koers, het hart ook nog wat vermoeid raakt, waardoor hij minder slagvolume heeft. Hoewel dit effect in de rit terug naar huis minimaal zal zijn. Maar als er te intensief gedaan is, dan levert dat ook een bijdrage in het verminderd aanvoeren van zuurstof.
Gewoon de middenweg nemen moest ik van u zijn!
Eens af en toe uw hart wat opfokken kan geen kwaad!
Probeer ook om wat souplesse te kweken! tussen de 90-110 toeren draaien.
En ook een goede training kan zijn;
Op het gemak trainen en om het kwartier een sprintje erin om uw explosiviteit te vergroten!
Want dat vergeten veel renners! ze trainen km's en trainen intensief maar het echte exploderen ontbreken ze dan
Hopelijk heb ik je wat kunnen helpen
