Archief - Jupiler League 2006-2007
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
den Acid Burn
Legacy Member
LessThanJake zei:als ge de ploegskes à la austria wien enzo al gaat vergelijken met liverpool, chelsea, betis, werder bremen, ... zijde wel goe bezig e rappen
nochtans zijn brugge en genk in de CL uitgekomen tegen ploegen als Real, AC Milan, AS Roma, ... en pakten ze daar wel punten tegen.
Shyheim
Legacy Member
In Voetbal Magazine stond een interview met Nicolas Frutos. Vraag: 'Veel lof op het voetbal dat Anderlecht brengt, kwam er dit seizoen nog niet vaak. Het is efficiënt, maar weinig bruisend. Mogen we ooit, om eens een huisterm te gebruiken, nog champagnevoetbal verwachten?'
Voordat ik het antwoord van Frutos las, dacht ik dit: ik heb in de jaren zestig en zeventig zeven jaar voor Anderlecht gespeeld, de huisterm champagnevoetbal was toen nog niet in zwang. Niet goed opgelet?
Men had het toen over oogstrelend spel, doelpuntenfabriek en 'academisch voetbal' (als piepjonge speler snapte ik de strekking van deze uitdrukking niet helemaal).
Maar mooi voetbal werd er vroeger ook gespeeld, ik neem u voor een nog fraaiere benaming mee naar een verslag van Bob Deps van de competitiewedstrijd FC Luik - Anderlecht van 19 december 1965.
In de aanhef van het stuk vergelijkt de verslaggever het Anderlechtspel met dat van een uurwerk.
'Een voetbalhorlogerie.'
Hetgeen niet genoeg is voor zijn euforie. Deps: 'Met stoten waarover niet enkel de glans van de virtuositeit lag, maar die bovendien een maximum aan intelligentie droegen, slaagde Anderlecht erin een weliswaar gehandicapt, maar toch fel aanklampend Club Luik meedogenloos met het gezicht in de modder te duwen. Het was meer dan sport wat Anderlecht zondag toonde. Het was onvervalste kunst.’
Een kunstacademie.
Iedereen bij Anderlecht was tevreden. Men had voor altijd kunst willen bedrijven, hoger kan een mens niet reiken.
Van de bloeitijd daarna (Robby Rensenbrink), toen de club de thuiswedstrijden niet meer op zondagmiddag om 3 uur maar op zaterdagavond ging spelen, herinner ik me het woord ‘galavoetbal’ (une soirée de gala). Eigenaardig genoeg introduceerde de journalist Maarten de Vos in diezelfde periode het gebaar van het insteken van een pochet in de daarvoor bedoelde borstzak voor het spel van Marco Van Basten bij Ajax.
Pochetvoetbal.
Champagnevoetbal lijkt me iets uit de jaren tachtig, misschien al wel negentig, toen de club al een eeuw bestond.
Chamapagnevoetbal klinkt als een afgeleide.
Sambavoetbal.
Men wil het alsmaar swingender en komt dan uiteindelijk op het mijns inziens ietwat platte ‘champagnevoetbal’. Champagnevoetballen kan iedereen als ’t meezit. (‘Chamagnevoetbal jongens!’ gnuiven de supporters van Cercle Brugge, wanneer hun ploeg opeens niet te houden is voor de tegenstander uit Lier.)
Maar laten we het van de positieve kant bekijken, er zijn twee teams in Europa die in staat zijn champagnevoetbal op de mat te leggen: FC Barcelona en Arsenal.
De Londenaren doen het met vijf, zes man, Barcelona leunt voornamelijk op één flesje: Ronaldinho.
Ik zag hem in de achtste finale van de Champions League thuis met zijn club in actie tegen het werkvoetbal van FC Liverpool. Hij zat, diep in de spits, in de tang van de Engelsen. Ronaldinho had zich iets moeten laten terugvallen. Zijn coach reageerde niet. Machteloos voetbal. Barcelona leek op een ploeg in verval. De strubbelingen tussen spelers en trainer zijn na vijf minuten opgelost en uitgepraat, maar de champagne is eruit.
Blijven over: Arsenal en Anderlecht.
Het antwoord van Frutos op de vraag van VM was: ‘Ik denk dat het moeilijker wordt voor ons, omdat de tegenstander zoiets ten allen prijze probeert te vermijden.’
Nicolas Frutos geeft toe dat ook vorig seizoen het champagnevoetbal niet werd benaderd en is vervolgens trots op een spelsoort die de ware Anderlechtacademicus koude rillingen bezorgt: ‘De vooruitgang die ik zie is dat er dit seizoen een stevig blok op het veld is gekomen.’
Voordat ik het antwoord van Frutos las, dacht ik dit: ik heb in de jaren zestig en zeventig zeven jaar voor Anderlecht gespeeld, de huisterm champagnevoetbal was toen nog niet in zwang. Niet goed opgelet?
Men had het toen over oogstrelend spel, doelpuntenfabriek en 'academisch voetbal' (als piepjonge speler snapte ik de strekking van deze uitdrukking niet helemaal).
Maar mooi voetbal werd er vroeger ook gespeeld, ik neem u voor een nog fraaiere benaming mee naar een verslag van Bob Deps van de competitiewedstrijd FC Luik - Anderlecht van 19 december 1965.
In de aanhef van het stuk vergelijkt de verslaggever het Anderlechtspel met dat van een uurwerk.
'Een voetbalhorlogerie.'
Hetgeen niet genoeg is voor zijn euforie. Deps: 'Met stoten waarover niet enkel de glans van de virtuositeit lag, maar die bovendien een maximum aan intelligentie droegen, slaagde Anderlecht erin een weliswaar gehandicapt, maar toch fel aanklampend Club Luik meedogenloos met het gezicht in de modder te duwen. Het was meer dan sport wat Anderlecht zondag toonde. Het was onvervalste kunst.’
Een kunstacademie.
Iedereen bij Anderlecht was tevreden. Men had voor altijd kunst willen bedrijven, hoger kan een mens niet reiken.
Van de bloeitijd daarna (Robby Rensenbrink), toen de club de thuiswedstrijden niet meer op zondagmiddag om 3 uur maar op zaterdagavond ging spelen, herinner ik me het woord ‘galavoetbal’ (une soirée de gala). Eigenaardig genoeg introduceerde de journalist Maarten de Vos in diezelfde periode het gebaar van het insteken van een pochet in de daarvoor bedoelde borstzak voor het spel van Marco Van Basten bij Ajax.
Pochetvoetbal.
Champagnevoetbal lijkt me iets uit de jaren tachtig, misschien al wel negentig, toen de club al een eeuw bestond.
Chamapagnevoetbal klinkt als een afgeleide.
Sambavoetbal.
Men wil het alsmaar swingender en komt dan uiteindelijk op het mijns inziens ietwat platte ‘champagnevoetbal’. Champagnevoetballen kan iedereen als ’t meezit. (‘Chamagnevoetbal jongens!’ gnuiven de supporters van Cercle Brugge, wanneer hun ploeg opeens niet te houden is voor de tegenstander uit Lier.)
Maar laten we het van de positieve kant bekijken, er zijn twee teams in Europa die in staat zijn champagnevoetbal op de mat te leggen: FC Barcelona en Arsenal.
De Londenaren doen het met vijf, zes man, Barcelona leunt voornamelijk op één flesje: Ronaldinho.
Ik zag hem in de achtste finale van de Champions League thuis met zijn club in actie tegen het werkvoetbal van FC Liverpool. Hij zat, diep in de spits, in de tang van de Engelsen. Ronaldinho had zich iets moeten laten terugvallen. Zijn coach reageerde niet. Machteloos voetbal. Barcelona leek op een ploeg in verval. De strubbelingen tussen spelers en trainer zijn na vijf minuten opgelost en uitgepraat, maar de champagne is eruit.
Blijven over: Arsenal en Anderlecht.
Het antwoord van Frutos op de vraag van VM was: ‘Ik denk dat het moeilijker wordt voor ons, omdat de tegenstander zoiets ten allen prijze probeert te vermijden.’
Nicolas Frutos geeft toe dat ook vorig seizoen het champagnevoetbal niet werd benaderd en is vervolgens trots op een spelsoort die de ware Anderlechtacademicus koude rillingen bezorgt: ‘De vooruitgang die ik zie is dat er dit seizoen een stevig blok op het veld is gekomen.’
Piejie
Legacy Member
LOLO BESTRAFT OP BASIS VAN TV-BEELDEN
Er is weer nieuws in de zaak-Igor Lolo.
De kamer betaald voetbal van het Sport-
comité heeft de verdediger van Germinal
Beerschot voor 3 wedstrijden geschorst.
Lolo trakteerde Jimmy Dewulf in Cercle
Brugge-Germinal Beerschot van 2 decem-
ber op een mep in zijn gezicht. De ref
had dat niet gezien en dus ging Lolo na
een hele resem procedures vrijuit.
Nu is Lolo toch veroordeeld, en dat op
basis van de tv-beelden. En dat is een
primeur, want nog nooit in België heeft
de tv die rol kunnen spelen. De sanctie
gaat in op 3 maart. Of Lolo beroep aan-
tekent, is onzeker. Lolo gaat woensdag
onder het mes en is sowieso lang out.
Er is weer nieuws in de zaak-Igor Lolo.
De kamer betaald voetbal van het Sport-
comité heeft de verdediger van Germinal
Beerschot voor 3 wedstrijden geschorst.
Lolo trakteerde Jimmy Dewulf in Cercle
Brugge-Germinal Beerschot van 2 decem-
ber op een mep in zijn gezicht. De ref
had dat niet gezien en dus ging Lolo na
een hele resem procedures vrijuit.
Nu is Lolo toch veroordeeld, en dat op
basis van de tv-beelden. En dat is een
primeur, want nog nooit in België heeft
de tv die rol kunnen spelen. De sanctie
gaat in op 3 maart. Of Lolo beroep aan-
tekent, is onzeker. Lolo gaat woensdag
onder het mes en is sowieso lang out.
"Diene van den bond is ne racist" Shyheim
Legacy Member
http://www.hln.be/hlns/cache/det/art_391567.html?wt.bron=homeHVDN
omg
op ZO'N schermke hebbe ze da bezien ofwa?
omg
op ZO'N schermke hebbe ze da bezien ofwa?
Lucian
Legacy Member
LessThanJake zei:Anderlecht heeft ook al nen UEFA-cup, 2 Cup Winner Cups en 2 Supercups gewonnen zen
als ge dan toch zo graag over 't verleden memt. vorig jaar ni verder geraakt dan een luguber oost-europees ploegske à la latex lovejoy ofzoiets geraakt nee?
yep, en de cv van die ploeg staat nu bij ons de beste verdeding van .be te leiden
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.