Archief - Jupiler Pro League 2009 - 2010
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
- hoiBlackend
Legacy Member
bron: nieuwsblad.be'Beter een kaart te veel dan een te weinig'
Stéphane Breda, de man van vier keer rood in twee wedstrijden
Wij deden waar steeds meer mensen in het Belgisch voetbal moeite mee lijken te hebben: luisteren naar scheidsrechter Stéphane Breda.
Iedereen spreekt over hem, niemand met hem. Dat is het lot van Stéphane Breda, tegen wil en dank de held van het competitiebegin. Op zijn negenendertigste zou de adjunct-secretaris van de socialistische metaalvakbond in Verviers op het toppunt van zijn scheidsrechterscarrière moeten staan. Maar de plaats van afspraak, het Koning Boudewijnstadion in Brussel, confronteert hem al meteen met de grootste ontgoocheling in zijn loopbaan: 'Dit is het stadion waar ik nooit een match zal mogen fluiten.'
Bekerfinales en interlands zijn voorbehouden voor de FIFA-scheidsrechters. En FIFA-arbiter is Breda dus niet. 'Ik had het vier jaar geleden moeten worden, maar door een extra-sportieve reden is het niet gebeurd', zegt Breda met zichtbare spijt. 'Ik kan in de krant niet uitleggen waarom. Ik heb er mij tegen willen verzetten, maar ik begreep al snel dat het niet meer kon baten. Vier maanden lang heb ik het er toch heel moeilijk mee gehad. Ik beleefde geen plezier meer aan mijn vak, bleef na de wedstrijden nooit meer plakken.'
Een tweede kans om international te worden, kwam er niet meer. 'Als je FIFA-arbiter wil worden moet er eerst een plaats vrij zijn', zegt Breda. 'En bovendien moet je aan de leeftijdsvoorwaarden voldoen. Het Centrale Scheidsrechterscomité promoveert geen arbiters ouder dan 37 tot international. Simpelweg omdat je anders geen tijd genoeg overhoudt om te kunnen doorgroeien naar de top.'
In de plaats van Breda werd Luc Wouters international - 'iemand die het trouwens ook verdiende'. Af en toe een internationale opdracht pikt hij trouwens wel mee, vorige week was hij nog in Budapest met Paul Allaerts. Maar voor het overige moet Breda zich schikken in zijn rol als net-geen-toparbiter . 'In België betekent het dat je alle matchen mag doen, behalve de onderlinge confrontaties tussen de grote vier. Het maximaal haalbare is een Club Brugge-AA Gent.'
Vertrouwen
Topaffiches zijn overigens niet noodzakelijk zwaardere matchen zegt Breda. 'Charleroi-Club Brugge wordt elk jaar moeilijker. Als de arbiter voor Standard-Charleroi wordt aangeduid, hoopt iedereen dat hij het dat jaar niet zal moeten doen. Daarom kan je topaffiches ook anders bekijken: als je wordt aangeduid voor een wedstrijd als Charleroi-Club Brugge, betekent het dat het Centrale Scheidsrechterscomité veel vertrouwen in je heeft.'
Maar het vertrouwen van het CSC wordt dezer dagen wel op de proef gesteld. Met vier keer rood en tien keer geel in twee speeldagen heeft Breda de kop van het kaartenklassement stevig in handen genomen. Ook vorig jaar was hij al de beste . In 118 wedstrijden in eerste klasse trok hij 55 keer rood. De zes jaar oudere Paul Allaerts leidde dubbel zoveel wedstrijden om aan dat aantal te komen.
'Ik ken mijn reputatie van kaartzieke ref', knikt Breda. 'Maar het enige wat ik doe is het reglement toepassen. Als ik meer kaarten trek, dan is het omdat ik als meer ervaren scheidsrechter vaak moeilijkere wedstrijden moet leiden. Mijn principe is: kijk nooit achterom. Als ik in Charleroi al twee spelers heb uitgesloten ga ik een derde rode kaart niet op zak houden. Rood is rood, net zoals geel geel is. Er zijn maar weinig situaties voor interpretatie vatbaar.'
En toch is het tot op de letter naleven van het reglement net Breda's grootste probleem, vinden de waarnemers. Hij voelt de wedstrijd niet aan , is te horen. Hij fluit wedstrijden kapot . Breda is het er niet mee eens. 'Niet ik maar de spelers die rood krijgen, voelen de wedstrijd niet aan. Ik vind het zeker niet plezierig om zoveel kaarten te tonen, maar het reglement moet worden toegepast. En vooral: spelers moeten worden beschermd in hun fysieke integriteit. Als ik sommige overtredingen op de Belgische velden zie, dan zijn die niet normaal. Je geeft beter een kaart te veel dan een te weinig.'
In Zulte Waregem-Genk was het niet zo zeer de rode kaart voor João Carlos die hem werd aangerekend, maar de vermeende penaltyfout die doelman Bossut had gemaakt. Verkeerd gezien toch, of niet? 'Zoals ik het zag was het penalty', zegt Breda. 'Maar ik heb natuurlijk maar één hoek om uit te kijken. Bij een trekduel tussen twee spelers kan het zijn dat ik speler A zie trekken en jij speler B. Maar uiteindelijk trokken ze alletwee. Het grootste probleem voor scheidsrechters is dat er zoveel camerastandpunten zijn.'
Maar is het dan toeval dat opnieuw in een wedstrijd van Breda zoveel commotie ontstaat? 'Deels wel', zegt Breda. 'Maar deels ook niet. Het komt omdat ik belangrijke duels mag fluiten. Met sommige ploegen, sommige trainers en sommige spelers zijn er nooit problemen. Westerlo-Lokeren bijvoorbeeld. Maar als je weet dat je Charleroi-Club Brugge moet fluiten dan weet je dat de kans groot is dat je prijs hebt.'
'Het grootste probleem van het Belgisch voetbal is een gebrek aan respect. Zie jij het in het buitenland gebeuren dat vier-vijf-tien spelers woedend rond een scheidsrechter gaan staan? Dat gebeurt niet omdat er veel meer respect is. Spelers weten ook dat ze veel strenger gestraft kunnen worden als ze in Europese competitie iets mispeuteren. Jestrovic heeft ooit zes weken gekregen omdat hij iets tegen een arbiter had gezegd. Als de straffen in België zwaarder worden, verandert er misschien ook iets.'
Want praten werkt niet, stelt Breda vast. 'Ooit organiseerde Aimé Anthuenis een ontmoeting tussen arbiters en coaches van eerste klasse. Op de plaats van afspraak waren alle arbiters maar slechts een derde van de trainers aanwezig. Ik hoor soms spelers zeggen dat ze niet meer kunnen praten met arbiters. Maar eigenlijk is het omgekeerde het geval. Meer en meer spelers negeren je straal als je hun een waarschuwing wil geven. Dan ben je wel verplicht de speler te roepen en hem geel te geven.'
Blackend
Legacy Member
Op veel vlakken heeft hij zeker geen ongelijk wat mij betreft.
-> 'Het grootste probleem van het Belgisch voetbal is een gebrek aan respect. Zie jij het in het buitenland gebeuren dat vier-vijf-tien spelers woedend rond een scheidsrechter gaan staan?
-> 'Niet ik maar de spelers die rood krijgen, voelen de wedstrijd niet aan.'
-> 'Het grootste probleem van het Belgisch voetbal is een gebrek aan respect. Zie jij het in het buitenland gebeuren dat vier-vijf-tien spelers woedend rond een scheidsrechter gaan staan?
-> 'Niet ik maar de spelers die rood krijgen, voelen de wedstrijd niet aan.'
Blackend
Legacy Member
Lord Roel zei:
Dat zijn uitzonderingen. In België is het gewoon heel normaal dat voor iedere gele kaart dat er gegeven wordt, half het team rond de ref moet komen staan, hoe duidelijk de kaart ook is...
Bv. zo'n typische Blondel overtreding, donkergeel... ondertussen komen van die eikels als Simaeys/Daerden/Dirar wat memmen bij de ref en Blondel zelf die zijn armen vol onbegrip in de hoogte zwiert.
BleKKie
Legacy Member
Als het duidelijk is dat de ref het gewoon niet bij het rechte eind heeft, dat ge dan wa komt zagen ja (en dan nog, die gaat heus niet veranderen van beslissing). Maar als ge net een aanslag gepleegd hebt en ge krijgt rood moet ge echt niet gaan zagen imo, en dat gebeurt te veel vind ik.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.