Archief - Jupiler Pro League 2010 - 2011 - Deel 2
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
, maw ik ben geen successo zoals de rest van de Anderlechtsupporters 
Glexx
Legacy Member
Allez, het Lierseforum is gesloten :ironic:
Forum toe wegens gesloten | Lierse SK
Geweldige titel van het bericht trouwens!
Forum toe wegens gesloten | Lierse SK
Geweldige titel van het bericht trouwens!
mythe
Legacy Member
Bij mij stond da programma vooral aan om te downloadenCyCe zei:irc waar is den tijd. Daar heb ik jaren van mijn leven doorgebracht, tot ik op unief kwam dan was het gedaan. Dat stond echt altijd op bij mij, zelfs als ik in school zat stond mijn pc op met irc open. En dan ging ik op kot en deed ik andere zaken 's avonds.
Maar mis dat toch wel beetje eigenlijk, uren gepalaver over triviale zaken die toen op dat moment HET belangrijkste discussieonderwerp leken.
memories
Sloth
Legacy Member
CyCe zei:irc waar is den tijd. Daar heb ik jaren van mijn leven doorgebracht, tot ik op unief kwam dan was het gedaan. Dat stond echt altijd op bij mij, zelfs als ik in school zat stond mijn pc op met irc open. En dan ging ik op kot en deed ik andere zaken 's avonds.
Maar mis dat toch wel beetje eigenlijk, uren gepalaver over triviale zaken die toen op dat moment HET belangrijkste discussieonderwerp leken.
memories
castlequest huh
The Black Mamba
Legacy Member
Interview Bouss in HLN 
Toch een paar zaken waar men haren van gaan rechtstaan.
Toch een paar zaken waar men haren van gaan rechtstaan. Zoals 'de Wissel' Dick Advocaat voor altijd zal achtervolgen, dreigt ook Mbark Boussoufa (26) voor eeuwig aan 'de Stip' herinnerd te worden.
Zijn hele wereld leek in te storten toen hij in Anderlecht-Partizan de beslissende penalty miste, maar vanavond kan 'Bous' zich alweer uitleven met zijn Marokko. Al is de trip naar Rabat geen vlucht voor hem: "Ik wil zo snel mogelijk terug naar België om orde op zaken te stellen. Op het veld. Dáár kan je het beste praten." Toch deed hij voor ons ook zijn uiterste best in een exclusief interview.
WOUTER DEVYNCK IN MAROKKO
Met de nationale ploeg ontvangt Boussoufa vanavond de Centraal-Afrikaanse Republiek voor wat de eerste kwalificatiewedstrijd voor de Afrika Cup 2012 is. Een staatszaak in het voetbalgekke Marokko. Zeker omdat het al zes jaar geleden is dat er nog eens gepresteerd werd op een groot toernooi in 2004 haalde Marokko de finale van de Afrika Cup. De druk is enorm en de plaatselijke journalisten lopen zenuwachtig rond. Net als zowat de hele bevolking, lijkt het wel. In het sowieso losgeslagen verkeer in miljoenenstad Rabat rijden de chauffeurs nog gekker dan anders en in het poepsjieke Sofitel zet een iets te opdringerige security-agent ons net niet hardhandig buiten: "Mbark wil niet met journalisten spreken!" Mispoes. Mbark wil net wél met ons spreken. "Het ligt aan de Ramadan", legt hij uit. "Na drie weken begint het te wegen en niet iedereen gaat daar even goed mee om." 'Bous' zelf oogt wel (opnieuw) fris en ontspannen. "Dat zal het weer zijn, hé", knipoogt hij. "En de omgeving. Ik ben dan wel in Amsterdam opgegroeid, maar als ik in Marokko kom, is dat voor mij gewoon thuis."
Hoe vervelend is het dat Eric Gerets pas in november aan de slag gaat als Marokkaans bondscoach?
"Zijn assistent (de Fransman Eric Cuperly, red.) vangt dat heel goed op. Hij geeft alles door wat Gerets zegt. Het is nog een paar maanden wachten en dan zal alles wel vanzelf lopen."
Is dat geen bizarre situatie?
"Dat kan je wel zeggen. Maar we weten wat er gaande is en dat is het belangrijkste. Natuurlijk: hoe eerder hij er is, hoe beter voor ons."
Heeft hij jou al gebeld?
"Euh... ja. Maar niemand weet dat eigenlijk."
Komaan, Mbark. Chamakh (sterspeler van Arsenal) verklaarde deze week aan alle journalisten dat Gerets hem persoonlijk heeft gebeld.
"Oké, dan. Ik heb hem gisteren (woensdag, red.) aan de lijn gehad. Hij heeft mij een beetje uitgelegd wat en hoe hij denkt. Misschien als hij een keer naar België komt dat we ook eens rond de tafel kunnen zitten."
Ziet hij jou als één van de leidersfiguren?
"Hij heeft wel gezegd dat hij op me rekent. En hij vroeg me ineens ook hoe ik de uitschakeling in de Champions League had verteerd." (glimlacht)
Het is dus zelfs al tot in Saoedi-Arabië doorgedrongen?
(lacht) "Er is Al-Jazeera (Arabisch televisienetwerk, red.) natuurlijk, hé. Zij volgen alle Europese duels. Vorig jaar heb ik hier ontzettend veel reacties gekregen op de matchen tegen Ajax, Bilbao en Hamburg. Dus weet iedereen ook van de wedstrijden tegen Partizan. Het moment dat ik in Marokko aankwam, werd ik voortdurend aangesproken op die strafschop."
Ben je er al over?
(knikt overtuigend) "Ja, ik ben erover. Het was de dagen die erop volgden gewoon niet leuk. Omdat iedereen verwachtte dat we zouden doorgaan. En als je er dan op zo'n manier uitgaat... Dat is gewoon klote. Want we hadden het nooit tot strafschoppen mogen laten komen. En voor mij was het al helemáál een drama, omdat ik die beslissende strafschop moest nemen. Die ik dan half in de grond trap. Nu ja, half in de grond of niet: ik heb hem gemist. Had ik hem op de keeper of tegen de paal geschoten, was het even erg geweest. Die dingen gebeuren gewoon. Het is niet dat ik... (pauzeert even) Er werd achteraf verklaard dat ik er doorheen zat of dat het niet goed met me ging. Ik weet niet waar ze dat halen."
Euh... het is wel je eigen trainer die dat heeft gezegd, hoor.
(rustig) "Maakt niets uit: dat is onzin. De trainer heeft me achteraf niet eens gesproken. Ik denk dat hij nog dieper zat dan ik, want hij heeft niets gezegd. Ik kan ook zeggen dat het met hem niet goed zat, maar of dat dan ook waar is? Kijk, het is toch normaal dat het de dagen erna wat stiller is dan gewoonlijk. En zo was ook ik heel stil. Ik had geen zin om vrolijk rond te lopen, zoals ik normaal doe. Die tape speelde zich altijd maar af in mijn hoofd. Maar om dan te gaan zeggen dat het niet goed met me ging... Alsof ik een hartaanval had gehad. (glimlacht) Hey, ik leef nog, ik ben gelukkig, ik voetbal bij Anderlecht en ik heb een fantastische carrière. Natuurlijk was het een klap voor mij, maar zeker niet voor mij alleen, voor iedereen."
Ga je Jacobs daarop aanspreken?
"Neen, waarom zou ik? Hij zegt iets in de krant en ik antwoord terug in de krant. (glimlacht opnieuw) Misschien moet het dan maar zo, weet ik veel. (lacht) Neen, tussen de trainer en ik zit het gewoon 'cool' hoor. Bovendien: het seizoen begint nog maar pas, hé. En het is máár een gemiste strafschop."
Ho, wel een hele belangrijke, toch?!
"Natuurlijk. En vergis je niet: ik voelde me heel schuldig toen ik miste. Maar nu is dat gevoel voorbij."
Sommigen verwijzen naar de Ramadan, waardoor je misschien iets minder fris zou hebben gezeten.
(zucht) "Elk jaar opnieuw krijg ik dat te horen, maar dat heeft er niets mee te maken. Ik eet trouwens op wedstrijddagen, hé."
Waar heb je het meeste steun gevonden?
(serieus) "Bij mezelf. Natuurlijk krijg je veel steunbetuigingen, maar je moet het gewoon zelf verwerken."
Van wie kreeg je zoal steunbetuigingen?
"Van veel mensen. Onder meer van Georges Leekens. Hij heeft me de avond zelf nog een bericht gestuurd. Dat de beste spelers wel eens missen en dat ik een fantastische voetballer blijf. Wat dat betreft is Leekens niet alleen een goede coach, maar ook een fantastische mens."
Hoe heb je het precies verwerkt?
"Door te analyseren wat goed en slecht was in mijn match dan kom ik tot de conclusie dat ik me buiten het missen van die penalty weinig te verwijten heb en vervolgens dat klotegevoel van het missen proberen weg te krijgen. Wat bepaalde analisten dan zeggen, is soms complete onzin. Dat moet je doorprikken, maar dat is ervaring. Ik kan me voorstellen dat Lukaku nu bijvoorbeeld twijfelt aan welke analisten hij aandacht moet besteden. Ik heb dat in het begin ook meegemaakt bij Anderlecht."
Verwijs je daarmee naar Enzo Scifo, die beweerde dat Partizan één van je slechtste matchen ooit moet zijn geweest voor Anderlecht?
(verveeld) "Ik heb de indruk dat sommigen mij in een bepaalde hoek willen drukken. Dat begrijp ik niet. Partizan was minder, oké. Maar waarom zou ik mij omwille van een mindere wedstrijd nu minder goed moeten voelen, terwijl ik fantastisch gestart ben in de competitie. Maar nu we uitgeschakeld zijn voor de Champions League... (schudt het hoofd) Slechtste match?! Ik heb al andere slechte matchen gespeeld, hoor. Ik vind het allemaal wat gemakkelijk hoe ze dat proberen. Maar mij krijgen ze zo snel de grond niet ingeboord. Je moet de feiten bekijken. Als Scifo zegt dat ik opvallend ver van het doel van Partizan speelde, moet hij nadenken waarom dat zo is. Ik zal het je zeggen: omdat de trainer mij na de vervanging van Kouyaté op diens positie plaatste, daarom. Maar neen. Bij mij is het: 'Heeft hij een assist gegeven of heeft hij een goal gemaakt?' Anders heb ik een slechte match gespeeld."
Van sterkhouders wordt nu éénmaal meer verwacht, Mbark.
"Dat weet ik. Ik heb het eigenlijk aan mezelf te danken. Omdat ik zo vaak beslissend ben geweest, wordt er nu geen genoegen meer genomen met een gewone match. Zelfs niet meer met een goede match waarin ik niet beslissend ben. Het is zelfs al zover dat er verwacht wordt dat ik élke match beslissend ben. (windt zich een beetje op) 'Hij is de speler die het meeste verdient, hij moet altijd het verschil maken.' Terwijl dat gewoon niet mogelijk is! Het kan dan toch niet zijn dat daarom herrie wordt geschopt?!"
Stoort je dat zo?
"Ik wil helemaal niet zo'n speler zijn die voortdurend roept dat hij te veel kritiek krijgt. Want ik ben de eerste om mezelf te bekritiseren. Ik weet wat goed en slecht is. Ik vraag alleen wat realisme."
Oké: de realiteit is dat jij er op de belangrijkste afspraken niet stond. Twee jaar terug BATE Borisov en nu Partizan.
(beslist) "Dat is niet waar. Kijk: als we winnen, wordt er gekeken naar heel veel spelers. Ook naar mij, maar toch ook naar veel andere spelers. Maar als Anderlecht uitgeschakeld wordt of verliest, wordt er vooral gekeken naar Boussoufa. En dat is een immense druk. Dat is niet leuk voetballen en soms ben ik dat ook écht zat."
Dat je voor alles de verantwoordelijkheid moet dragen.
"Precies. Dat heb ik al vaak gezegd tegen mensen om me heen. Dan denk ik bij mezelf: het is misschien wel beter om ergens anders te gaan voetballen. Ik heb hier al heel vaak mijn verantwoordelijkheid genomen, maar je kan niet alles op mijn schouders leggen. Als we tegen Partizan de hele tweede helft domineren en het toch niet lukt, is het dan mijn schuld? Omdat ik niet heb gescoord, of geen assist heb gegeven? Dat is echt zielig. Ik ga nu mijn vijfde seizoen bij Anderlecht in en het is vooral de twee laatste jaren dat het zo is. Bij Hassan heb ik dat niet gezien. Toen kregen we met zijn allen kritiek. Ik stel vast dat er nu ook op Lukaku een enorme druk en verantwoordelijkheid wordt gelegd. Terwijl die jongen amper 17 is! Hallo! Hij gaat nu door een mindere periode en het is net alsof het helemaal niet normaal is en of dat niet eens zou mogen. Hij moet beschermd worden. Ik vind dat Anderlecht daar ook een verantwoordelijkheid in draagt."
De club doet toch zijn best om Lukaku zo veel mogelijk af te schermen, niet?
(knikt bevestigend) "Van de positieve kant, ja. Amper interviews, omdat het anders te veel zou worden voor hem. Oké, maar als er kritiek op hem komt, moet je hem ook beschermen."
En Boussoufa dus ook?
"Ons allemaal, vind ik."
Beschermen ze jou niet genoeg?
(rustig) "Dat zeg ik niet, maar als analisten of anderen vanalles beginnen te beweren, zou het wel mogen. Er moet niet worden gezegd dat ik één van de slechtste matchen uit mijn carrière heb gespeeld of dat het niet goed met me gaat."
Je zei daarnet dat het misschien wel beter is om ergens anders te gaan voetballen. Ondertussen is de transferperiode wel afgesloten.
(glimlacht) "Weet ik. Maar ik was toch van plan om deze zomer te blijven. Dat heeft dus niets te maken met iets goedmaken tegenover de supporters voor wat tegen Partizan gebeurde. Ik zit hier goed en heb hier al veel succes gekend. Maar soms wordt het me gewoon te veel."
Zijn dat dan momentopnames of blijft dat hangen?
"Dat blijft wel hangen."
Wat moet er veranderen om dat gevoel bij je weg te krijgen?
"Ik weet het niet. Misschien gaat dat gevoel nooit weg en denk ik in een volgende transferperiode wel dat het beter is om te gaan."
Terwijl je in het begin van het seizoen nog zei dat je carrière afsluiten bij Anderlecht een mogelijkheid was.
"Dat is zo. Maar als ik zie hoeveel clubs geïnteresseerd waren om me deze zomer al over te nemen... Alleen hadden ze de middelen niet. Maar het kan best zo zijn dat ik in december of volgende zomer naar een grote club ga. Er is sowieso een gesprek met Anderlecht gepland. Het kan alle kanten uit."
Als afsluiter: heb je iets opgevangen van de grapjes die over de gemiste strafschoppen circuleerden?
(enthousiast) "Mijn neef heeft er meteen enkele doorgestuurd."
Wat vond je ervan?
"Leuk, ik heb erom gelachen. Ik wil trouwens alle mensen bedanken die grapjes over mij hebben gemaakt. (lacht luidop) Die grappen hebben me er mee doorheen geholpen. En dat meen ik."
Welke vond je de beste grap?
(schiet in de lach) "Die waarin ik op 'de Stip' van VTM word afgebeeld." (In dat programma kunnen Vlamingen vanop een gigantische stip ongewone verzoeken doen. 'Ik zou graag Champions League spelen', luidt Boussoufa's verzoek, red.)
Op zulke momenten is Anderlecht een schietschijf, niet?
"Ik zie het bij andere clubs zo nog niet gebeuren. Ach, dat zegt toch iets over de impact die Anderlecht in België heeft."
En ook over jouw status, natuurlijk.
"En dat allemaal omdat ik een penalty heb gemist. Ach, Baggio, Platini, Zidane, Maradona... Het kan dus iedereen overkomen. Mmm... Misschien ben je pas een grote speler als je een penalty mist." (grijnst)
Zijn hele wereld leek in te storten toen hij in Anderlecht-Partizan de beslissende penalty miste, maar vanavond kan 'Bous' zich alweer uitleven met zijn Marokko. Al is de trip naar Rabat geen vlucht voor hem: "Ik wil zo snel mogelijk terug naar België om orde op zaken te stellen. Op het veld. Dáár kan je het beste praten." Toch deed hij voor ons ook zijn uiterste best in een exclusief interview.
WOUTER DEVYNCK IN MAROKKO
Met de nationale ploeg ontvangt Boussoufa vanavond de Centraal-Afrikaanse Republiek voor wat de eerste kwalificatiewedstrijd voor de Afrika Cup 2012 is. Een staatszaak in het voetbalgekke Marokko. Zeker omdat het al zes jaar geleden is dat er nog eens gepresteerd werd op een groot toernooi in 2004 haalde Marokko de finale van de Afrika Cup. De druk is enorm en de plaatselijke journalisten lopen zenuwachtig rond. Net als zowat de hele bevolking, lijkt het wel. In het sowieso losgeslagen verkeer in miljoenenstad Rabat rijden de chauffeurs nog gekker dan anders en in het poepsjieke Sofitel zet een iets te opdringerige security-agent ons net niet hardhandig buiten: "Mbark wil niet met journalisten spreken!" Mispoes. Mbark wil net wél met ons spreken. "Het ligt aan de Ramadan", legt hij uit. "Na drie weken begint het te wegen en niet iedereen gaat daar even goed mee om." 'Bous' zelf oogt wel (opnieuw) fris en ontspannen. "Dat zal het weer zijn, hé", knipoogt hij. "En de omgeving. Ik ben dan wel in Amsterdam opgegroeid, maar als ik in Marokko kom, is dat voor mij gewoon thuis."
Hoe vervelend is het dat Eric Gerets pas in november aan de slag gaat als Marokkaans bondscoach?
"Zijn assistent (de Fransman Eric Cuperly, red.) vangt dat heel goed op. Hij geeft alles door wat Gerets zegt. Het is nog een paar maanden wachten en dan zal alles wel vanzelf lopen."
Is dat geen bizarre situatie?
"Dat kan je wel zeggen. Maar we weten wat er gaande is en dat is het belangrijkste. Natuurlijk: hoe eerder hij er is, hoe beter voor ons."
Heeft hij jou al gebeld?
"Euh... ja. Maar niemand weet dat eigenlijk."
Komaan, Mbark. Chamakh (sterspeler van Arsenal) verklaarde deze week aan alle journalisten dat Gerets hem persoonlijk heeft gebeld.
"Oké, dan. Ik heb hem gisteren (woensdag, red.) aan de lijn gehad. Hij heeft mij een beetje uitgelegd wat en hoe hij denkt. Misschien als hij een keer naar België komt dat we ook eens rond de tafel kunnen zitten."
Ziet hij jou als één van de leidersfiguren?
"Hij heeft wel gezegd dat hij op me rekent. En hij vroeg me ineens ook hoe ik de uitschakeling in de Champions League had verteerd." (glimlacht)
Het is dus zelfs al tot in Saoedi-Arabië doorgedrongen?
(lacht) "Er is Al-Jazeera (Arabisch televisienetwerk, red.) natuurlijk, hé. Zij volgen alle Europese duels. Vorig jaar heb ik hier ontzettend veel reacties gekregen op de matchen tegen Ajax, Bilbao en Hamburg. Dus weet iedereen ook van de wedstrijden tegen Partizan. Het moment dat ik in Marokko aankwam, werd ik voortdurend aangesproken op die strafschop."
Ben je er al over?
(knikt overtuigend) "Ja, ik ben erover. Het was de dagen die erop volgden gewoon niet leuk. Omdat iedereen verwachtte dat we zouden doorgaan. En als je er dan op zo'n manier uitgaat... Dat is gewoon klote. Want we hadden het nooit tot strafschoppen mogen laten komen. En voor mij was het al helemáál een drama, omdat ik die beslissende strafschop moest nemen. Die ik dan half in de grond trap. Nu ja, half in de grond of niet: ik heb hem gemist. Had ik hem op de keeper of tegen de paal geschoten, was het even erg geweest. Die dingen gebeuren gewoon. Het is niet dat ik... (pauzeert even) Er werd achteraf verklaard dat ik er doorheen zat of dat het niet goed met me ging. Ik weet niet waar ze dat halen."
Euh... het is wel je eigen trainer die dat heeft gezegd, hoor.
(rustig) "Maakt niets uit: dat is onzin. De trainer heeft me achteraf niet eens gesproken. Ik denk dat hij nog dieper zat dan ik, want hij heeft niets gezegd. Ik kan ook zeggen dat het met hem niet goed zat, maar of dat dan ook waar is? Kijk, het is toch normaal dat het de dagen erna wat stiller is dan gewoonlijk. En zo was ook ik heel stil. Ik had geen zin om vrolijk rond te lopen, zoals ik normaal doe. Die tape speelde zich altijd maar af in mijn hoofd. Maar om dan te gaan zeggen dat het niet goed met me ging... Alsof ik een hartaanval had gehad. (glimlacht) Hey, ik leef nog, ik ben gelukkig, ik voetbal bij Anderlecht en ik heb een fantastische carrière. Natuurlijk was het een klap voor mij, maar zeker niet voor mij alleen, voor iedereen."
Ga je Jacobs daarop aanspreken?
"Neen, waarom zou ik? Hij zegt iets in de krant en ik antwoord terug in de krant. (glimlacht opnieuw) Misschien moet het dan maar zo, weet ik veel. (lacht) Neen, tussen de trainer en ik zit het gewoon 'cool' hoor. Bovendien: het seizoen begint nog maar pas, hé. En het is máár een gemiste strafschop."
Ho, wel een hele belangrijke, toch?!
"Natuurlijk. En vergis je niet: ik voelde me heel schuldig toen ik miste. Maar nu is dat gevoel voorbij."
Sommigen verwijzen naar de Ramadan, waardoor je misschien iets minder fris zou hebben gezeten.
(zucht) "Elk jaar opnieuw krijg ik dat te horen, maar dat heeft er niets mee te maken. Ik eet trouwens op wedstrijddagen, hé."
Waar heb je het meeste steun gevonden?
(serieus) "Bij mezelf. Natuurlijk krijg je veel steunbetuigingen, maar je moet het gewoon zelf verwerken."
Van wie kreeg je zoal steunbetuigingen?
"Van veel mensen. Onder meer van Georges Leekens. Hij heeft me de avond zelf nog een bericht gestuurd. Dat de beste spelers wel eens missen en dat ik een fantastische voetballer blijf. Wat dat betreft is Leekens niet alleen een goede coach, maar ook een fantastische mens."
Hoe heb je het precies verwerkt?
"Door te analyseren wat goed en slecht was in mijn match dan kom ik tot de conclusie dat ik me buiten het missen van die penalty weinig te verwijten heb en vervolgens dat klotegevoel van het missen proberen weg te krijgen. Wat bepaalde analisten dan zeggen, is soms complete onzin. Dat moet je doorprikken, maar dat is ervaring. Ik kan me voorstellen dat Lukaku nu bijvoorbeeld twijfelt aan welke analisten hij aandacht moet besteden. Ik heb dat in het begin ook meegemaakt bij Anderlecht."
Verwijs je daarmee naar Enzo Scifo, die beweerde dat Partizan één van je slechtste matchen ooit moet zijn geweest voor Anderlecht?
(verveeld) "Ik heb de indruk dat sommigen mij in een bepaalde hoek willen drukken. Dat begrijp ik niet. Partizan was minder, oké. Maar waarom zou ik mij omwille van een mindere wedstrijd nu minder goed moeten voelen, terwijl ik fantastisch gestart ben in de competitie. Maar nu we uitgeschakeld zijn voor de Champions League... (schudt het hoofd) Slechtste match?! Ik heb al andere slechte matchen gespeeld, hoor. Ik vind het allemaal wat gemakkelijk hoe ze dat proberen. Maar mij krijgen ze zo snel de grond niet ingeboord. Je moet de feiten bekijken. Als Scifo zegt dat ik opvallend ver van het doel van Partizan speelde, moet hij nadenken waarom dat zo is. Ik zal het je zeggen: omdat de trainer mij na de vervanging van Kouyaté op diens positie plaatste, daarom. Maar neen. Bij mij is het: 'Heeft hij een assist gegeven of heeft hij een goal gemaakt?' Anders heb ik een slechte match gespeeld."
Van sterkhouders wordt nu éénmaal meer verwacht, Mbark.
"Dat weet ik. Ik heb het eigenlijk aan mezelf te danken. Omdat ik zo vaak beslissend ben geweest, wordt er nu geen genoegen meer genomen met een gewone match. Zelfs niet meer met een goede match waarin ik niet beslissend ben. Het is zelfs al zover dat er verwacht wordt dat ik élke match beslissend ben. (windt zich een beetje op) 'Hij is de speler die het meeste verdient, hij moet altijd het verschil maken.' Terwijl dat gewoon niet mogelijk is! Het kan dan toch niet zijn dat daarom herrie wordt geschopt?!"
Stoort je dat zo?
"Ik wil helemaal niet zo'n speler zijn die voortdurend roept dat hij te veel kritiek krijgt. Want ik ben de eerste om mezelf te bekritiseren. Ik weet wat goed en slecht is. Ik vraag alleen wat realisme."
Oké: de realiteit is dat jij er op de belangrijkste afspraken niet stond. Twee jaar terug BATE Borisov en nu Partizan.
(beslist) "Dat is niet waar. Kijk: als we winnen, wordt er gekeken naar heel veel spelers. Ook naar mij, maar toch ook naar veel andere spelers. Maar als Anderlecht uitgeschakeld wordt of verliest, wordt er vooral gekeken naar Boussoufa. En dat is een immense druk. Dat is niet leuk voetballen en soms ben ik dat ook écht zat."
Dat je voor alles de verantwoordelijkheid moet dragen.
"Precies. Dat heb ik al vaak gezegd tegen mensen om me heen. Dan denk ik bij mezelf: het is misschien wel beter om ergens anders te gaan voetballen. Ik heb hier al heel vaak mijn verantwoordelijkheid genomen, maar je kan niet alles op mijn schouders leggen. Als we tegen Partizan de hele tweede helft domineren en het toch niet lukt, is het dan mijn schuld? Omdat ik niet heb gescoord, of geen assist heb gegeven? Dat is echt zielig. Ik ga nu mijn vijfde seizoen bij Anderlecht in en het is vooral de twee laatste jaren dat het zo is. Bij Hassan heb ik dat niet gezien. Toen kregen we met zijn allen kritiek. Ik stel vast dat er nu ook op Lukaku een enorme druk en verantwoordelijkheid wordt gelegd. Terwijl die jongen amper 17 is! Hallo! Hij gaat nu door een mindere periode en het is net alsof het helemaal niet normaal is en of dat niet eens zou mogen. Hij moet beschermd worden. Ik vind dat Anderlecht daar ook een verantwoordelijkheid in draagt."
De club doet toch zijn best om Lukaku zo veel mogelijk af te schermen, niet?
(knikt bevestigend) "Van de positieve kant, ja. Amper interviews, omdat het anders te veel zou worden voor hem. Oké, maar als er kritiek op hem komt, moet je hem ook beschermen."
En Boussoufa dus ook?
"Ons allemaal, vind ik."
Beschermen ze jou niet genoeg?
(rustig) "Dat zeg ik niet, maar als analisten of anderen vanalles beginnen te beweren, zou het wel mogen. Er moet niet worden gezegd dat ik één van de slechtste matchen uit mijn carrière heb gespeeld of dat het niet goed met me gaat."
Je zei daarnet dat het misschien wel beter is om ergens anders te gaan voetballen. Ondertussen is de transferperiode wel afgesloten.
(glimlacht) "Weet ik. Maar ik was toch van plan om deze zomer te blijven. Dat heeft dus niets te maken met iets goedmaken tegenover de supporters voor wat tegen Partizan gebeurde. Ik zit hier goed en heb hier al veel succes gekend. Maar soms wordt het me gewoon te veel."
Zijn dat dan momentopnames of blijft dat hangen?
"Dat blijft wel hangen."
Wat moet er veranderen om dat gevoel bij je weg te krijgen?
"Ik weet het niet. Misschien gaat dat gevoel nooit weg en denk ik in een volgende transferperiode wel dat het beter is om te gaan."
Terwijl je in het begin van het seizoen nog zei dat je carrière afsluiten bij Anderlecht een mogelijkheid was.
"Dat is zo. Maar als ik zie hoeveel clubs geïnteresseerd waren om me deze zomer al over te nemen... Alleen hadden ze de middelen niet. Maar het kan best zo zijn dat ik in december of volgende zomer naar een grote club ga. Er is sowieso een gesprek met Anderlecht gepland. Het kan alle kanten uit."
Als afsluiter: heb je iets opgevangen van de grapjes die over de gemiste strafschoppen circuleerden?
(enthousiast) "Mijn neef heeft er meteen enkele doorgestuurd."
Wat vond je ervan?
"Leuk, ik heb erom gelachen. Ik wil trouwens alle mensen bedanken die grapjes over mij hebben gemaakt. (lacht luidop) Die grappen hebben me er mee doorheen geholpen. En dat meen ik."
Welke vond je de beste grap?
(schiet in de lach) "Die waarin ik op 'de Stip' van VTM word afgebeeld." (In dat programma kunnen Vlamingen vanop een gigantische stip ongewone verzoeken doen. 'Ik zou graag Champions League spelen', luidt Boussoufa's verzoek, red.)
Op zulke momenten is Anderlecht een schietschijf, niet?
"Ik zie het bij andere clubs zo nog niet gebeuren. Ach, dat zegt toch iets over de impact die Anderlecht in België heeft."
En ook over jouw status, natuurlijk.
"En dat allemaal omdat ik een penalty heb gemist. Ach, Baggio, Platini, Zidane, Maradona... Het kan dus iedereen overkomen. Mmm... Misschien ben je pas een grote speler als je een penalty mist." (grijnst)
LaCucaracha
Legacy Member
The Black Mamba zei:Interview Bouss in HLN
Zoals 'de Wissel' Dick Advocaat voor altijd zal achtervolgen, dreigt ook Mbark Boussoufa (26) voor eeuwig aan 'de Stip' herinnerd te worden.
Zijn hele wereld leek in te storten toen hij in Anderlecht-Partizan de beslissende penalty miste, maar vanavond kan 'Bous' zich alweer uitleven met zijn Marokko. Al is de trip naar Rabat geen vlucht voor hem: "Ik wil zo snel mogelijk terug naar België om orde op zaken te stellen. Op het veld. Dáár kan je het beste praten." Toch deed hij voor ons ook zijn uiterste best in een exclusief interview.
WOUTER DEVYNCK IN MAROKKO
Met de nationale ploeg ontvangt Boussoufa vanavond de Centraal-Afrikaanse Republiek voor wat de eerste kwalificatiewedstrijd voor de Afrika Cup 2012 is. Een staatszaak in het voetbalgekke Marokko. Zeker omdat het al zes jaar geleden is dat er nog eens gepresteerd werd op een groot toernooi in 2004 haalde Marokko de finale van de Afrika Cup. De druk is enorm en de plaatselijke journalisten lopen zenuwachtig rond. Net als zowat de hele bevolking, lijkt het wel. In het sowieso losgeslagen verkeer in miljoenenstad Rabat rijden de chauffeurs nog gekker dan anders en in het poepsjieke Sofitel zet een iets te opdringerige security-agent ons net niet hardhandig buiten: "Mbark wil niet met journalisten spreken!" Mispoes. Mbark wil net wél met ons spreken. "Het ligt aan de Ramadan", legt hij uit. "Na drie weken begint het te wegen en niet iedereen gaat daar even goed mee om." 'Bous' zelf oogt wel (opnieuw) fris en ontspannen. "Dat zal het weer zijn, hé", knipoogt hij. "En de omgeving. Ik ben dan wel in Amsterdam opgegroeid, maar als ik in Marokko kom, is dat voor mij gewoon thuis."
Hoe vervelend is het dat Eric Gerets pas in november aan de slag gaat als Marokkaans bondscoach?
"Zijn assistent (de Fransman Eric Cuperly, red.) vangt dat heel goed op. Hij geeft alles door wat Gerets zegt. Het is nog een paar maanden wachten en dan zal alles wel vanzelf lopen."
Is dat geen bizarre situatie?
"Dat kan je wel zeggen. Maar we weten wat er gaande is en dat is het belangrijkste. Natuurlijk: hoe eerder hij er is, hoe beter voor ons."
Heeft hij jou al gebeld?
"Euh... ja. Maar niemand weet dat eigenlijk."
Komaan, Mbark. Chamakh (sterspeler van Arsenal) verklaarde deze week aan alle journalisten dat Gerets hem persoonlijk heeft gebeld.
"Oké, dan. Ik heb hem gisteren (woensdag, red.) aan de lijn gehad. Hij heeft mij een beetje uitgelegd wat en hoe hij denkt. Misschien als hij een keer naar België komt dat we ook eens rond de tafel kunnen zitten."
Ziet hij jou als één van de leidersfiguren?
"Hij heeft wel gezegd dat hij op me rekent. En hij vroeg me ineens ook hoe ik de uitschakeling in de Champions League had verteerd." (glimlacht)
Het is dus zelfs al tot in Saoedi-Arabië doorgedrongen?
(lacht) "Er is Al-Jazeera (Arabisch televisienetwerk, red.) natuurlijk, hé. Zij volgen alle Europese duels. Vorig jaar heb ik hier ontzettend veel reacties gekregen op de matchen tegen Ajax, Bilbao en Hamburg. Dus weet iedereen ook van de wedstrijden tegen Partizan. Het moment dat ik in Marokko aankwam, werd ik voortdurend aangesproken op die strafschop."
Ben je er al over?
(knikt overtuigend) "Ja, ik ben erover. Het was de dagen die erop volgden gewoon niet leuk. Omdat iedereen verwachtte dat we zouden doorgaan. En als je er dan op zo'n manier uitgaat... Dat is gewoon klote. Want we hadden het nooit tot strafschoppen mogen laten komen. En voor mij was het al helemáál een drama, omdat ik die beslissende strafschop moest nemen. Die ik dan half in de grond trap. Nu ja, half in de grond of niet: ik heb hem gemist. Had ik hem op de keeper of tegen de paal geschoten, was het even erg geweest. Die dingen gebeuren gewoon. Het is niet dat ik... (pauzeert even) Er werd achteraf verklaard dat ik er doorheen zat of dat het niet goed met me ging. Ik weet niet waar ze dat halen."
Euh... het is wel je eigen trainer die dat heeft gezegd, hoor.
(rustig) "Maakt niets uit: dat is onzin. De trainer heeft me achteraf niet eens gesproken. Ik denk dat hij nog dieper zat dan ik, want hij heeft niets gezegd. Ik kan ook zeggen dat het met hem niet goed zat, maar of dat dan ook waar is? Kijk, het is toch normaal dat het de dagen erna wat stiller is dan gewoonlijk. En zo was ook ik heel stil. Ik had geen zin om vrolijk rond te lopen, zoals ik normaal doe. Die tape speelde zich altijd maar af in mijn hoofd. Maar om dan te gaan zeggen dat het niet goed met me ging... Alsof ik een hartaanval had gehad. (glimlacht) Hey, ik leef nog, ik ben gelukkig, ik voetbal bij Anderlecht en ik heb een fantastische carrière. Natuurlijk was het een klap voor mij, maar zeker niet voor mij alleen, voor iedereen."
Ga je Jacobs daarop aanspreken?
"Neen, waarom zou ik? Hij zegt iets in de krant en ik antwoord terug in de krant. (glimlacht opnieuw) Misschien moet het dan maar zo, weet ik veel. (lacht) Neen, tussen de trainer en ik zit het gewoon 'cool' hoor. Bovendien: het seizoen begint nog maar pas, hé. En het is máár een gemiste strafschop."
Ho, wel een hele belangrijke, toch?!
"Natuurlijk. En vergis je niet: ik voelde me heel schuldig toen ik miste. Maar nu is dat gevoel voorbij."
Sommigen verwijzen naar de Ramadan, waardoor je misschien iets minder fris zou hebben gezeten.
(zucht) "Elk jaar opnieuw krijg ik dat te horen, maar dat heeft er niets mee te maken. Ik eet trouwens op wedstrijddagen, hé."
Waar heb je het meeste steun gevonden?
(serieus) "Bij mezelf. Natuurlijk krijg je veel steunbetuigingen, maar je moet het gewoon zelf verwerken."
Van wie kreeg je zoal steunbetuigingen?
"Van veel mensen. Onder meer van Georges Leekens. Hij heeft me de avond zelf nog een bericht gestuurd. Dat de beste spelers wel eens missen en dat ik een fantastische voetballer blijf. Wat dat betreft is Leekens niet alleen een goede coach, maar ook een fantastische mens."
Hoe heb je het precies verwerkt?
"Door te analyseren wat goed en slecht was in mijn match dan kom ik tot de conclusie dat ik me buiten het missen van die penalty weinig te verwijten heb en vervolgens dat klotegevoel van het missen proberen weg te krijgen. Wat bepaalde analisten dan zeggen, is soms complete onzin. Dat moet je doorprikken, maar dat is ervaring. Ik kan me voorstellen dat Lukaku nu bijvoorbeeld twijfelt aan welke analisten hij aandacht moet besteden. Ik heb dat in het begin ook meegemaakt bij Anderlecht."
Verwijs je daarmee naar Enzo Scifo, die beweerde dat Partizan één van je slechtste matchen ooit moet zijn geweest voor Anderlecht?
(verveeld) "Ik heb de indruk dat sommigen mij in een bepaalde hoek willen drukken. Dat begrijp ik niet. Partizan was minder, oké. Maar waarom zou ik mij omwille van een mindere wedstrijd nu minder goed moeten voelen, terwijl ik fantastisch gestart ben in de competitie. Maar nu we uitgeschakeld zijn voor de Champions League... (schudt het hoofd) Slechtste match?! Ik heb al andere slechte matchen gespeeld, hoor. Ik vind het allemaal wat gemakkelijk hoe ze dat proberen. Maar mij krijgen ze zo snel de grond niet ingeboord. Je moet de feiten bekijken. Als Scifo zegt dat ik opvallend ver van het doel van Partizan speelde, moet hij nadenken waarom dat zo is. Ik zal het je zeggen: omdat de trainer mij na de vervanging van Kouyaté op diens positie plaatste, daarom. Maar neen. Bij mij is het: 'Heeft hij een assist gegeven of heeft hij een goal gemaakt?' Anders heb ik een slechte match gespeeld."
Van sterkhouders wordt nu éénmaal meer verwacht, Mbark.
"Dat weet ik. Ik heb het eigenlijk aan mezelf te danken. Omdat ik zo vaak beslissend ben geweest, wordt er nu geen genoegen meer genomen met een gewone match. Zelfs niet meer met een goede match waarin ik niet beslissend ben. Het is zelfs al zover dat er verwacht wordt dat ik élke match beslissend ben. (windt zich een beetje op) 'Hij is de speler die het meeste verdient, hij moet altijd het verschil maken.' Terwijl dat gewoon niet mogelijk is! Het kan dan toch niet zijn dat daarom herrie wordt geschopt?!"
Stoort je dat zo?
"Ik wil helemaal niet zo'n speler zijn die voortdurend roept dat hij te veel kritiek krijgt. Want ik ben de eerste om mezelf te bekritiseren. Ik weet wat goed en slecht is. Ik vraag alleen wat realisme."
Oké: de realiteit is dat jij er op de belangrijkste afspraken niet stond. Twee jaar terug BATE Borisov en nu Partizan.
(beslist) "Dat is niet waar. Kijk: als we winnen, wordt er gekeken naar heel veel spelers. Ook naar mij, maar toch ook naar veel andere spelers. Maar als Anderlecht uitgeschakeld wordt of verliest, wordt er vooral gekeken naar Boussoufa. En dat is een immense druk. Dat is niet leuk voetballen en soms ben ik dat ook écht zat."
Dat je voor alles de verantwoordelijkheid moet dragen.
"Precies. Dat heb ik al vaak gezegd tegen mensen om me heen. Dan denk ik bij mezelf: het is misschien wel beter om ergens anders te gaan voetballen. Ik heb hier al heel vaak mijn verantwoordelijkheid genomen, maar je kan niet alles op mijn schouders leggen. Als we tegen Partizan de hele tweede helft domineren en het toch niet lukt, is het dan mijn schuld? Omdat ik niet heb gescoord, of geen assist heb gegeven? Dat is echt zielig. Ik ga nu mijn vijfde seizoen bij Anderlecht in en het is vooral de twee laatste jaren dat het zo is. Bij Hassan heb ik dat niet gezien. Toen kregen we met zijn allen kritiek. Ik stel vast dat er nu ook op Lukaku een enorme druk en verantwoordelijkheid wordt gelegd. Terwijl die jongen amper 17 is! Hallo! Hij gaat nu door een mindere periode en het is net alsof het helemaal niet normaal is en of dat niet eens zou mogen. Hij moet beschermd worden. Ik vind dat Anderlecht daar ook een verantwoordelijkheid in draagt."
De club doet toch zijn best om Lukaku zo veel mogelijk af te schermen, niet?
(knikt bevestigend) "Van de positieve kant, ja. Amper interviews, omdat het anders te veel zou worden voor hem. Oké, maar als er kritiek op hem komt, moet je hem ook beschermen."
En Boussoufa dus ook?
"Ons allemaal, vind ik."
Beschermen ze jou niet genoeg?
(rustig) "Dat zeg ik niet, maar als analisten of anderen vanalles beginnen te beweren, zou het wel mogen. Er moet niet worden gezegd dat ik één van de slechtste matchen uit mijn carrière heb gespeeld of dat het niet goed met me gaat."
Je zei daarnet dat het misschien wel beter is om ergens anders te gaan voetballen. Ondertussen is de transferperiode wel afgesloten.
(glimlacht) "Weet ik. Maar ik was toch van plan om deze zomer te blijven. Dat heeft dus niets te maken met iets goedmaken tegenover de supporters voor wat tegen Partizan gebeurde. Ik zit hier goed en heb hier al veel succes gekend. Maar soms wordt het me gewoon te veel."
Zijn dat dan momentopnames of blijft dat hangen?
"Dat blijft wel hangen."
Wat moet er veranderen om dat gevoel bij je weg te krijgen?
"Ik weet het niet. Misschien gaat dat gevoel nooit weg en denk ik in een volgende transferperiode wel dat het beter is om te gaan."
Terwijl je in het begin van het seizoen nog zei dat je carrière afsluiten bij Anderlecht een mogelijkheid was.
"Dat is zo. Maar als ik zie hoeveel clubs geïnteresseerd waren om me deze zomer al over te nemen... Alleen hadden ze de middelen niet. Maar het kan best zo zijn dat ik in december of volgende zomer naar een grote club ga. Er is sowieso een gesprek met Anderlecht gepland. Het kan alle kanten uit."
Als afsluiter: heb je iets opgevangen van de grapjes die over de gemiste strafschoppen circuleerden?
(enthousiast) "Mijn neef heeft er meteen enkele doorgestuurd."
Wat vond je ervan?
"Leuk, ik heb erom gelachen. Ik wil trouwens alle mensen bedanken die grapjes over mij hebben gemaakt. (lacht luidop) Die grappen hebben me er mee doorheen geholpen. En dat meen ik."
Welke vond je de beste grap?
(schiet in de lach) "Die waarin ik op 'de Stip' van VTM word afgebeeld." (In dat programma kunnen Vlamingen vanop een gigantische stip ongewone verzoeken doen. 'Ik zou graag Champions League spelen', luidt Boussoufa's verzoek, red.)
Op zulke momenten is Anderlecht een schietschijf, niet?
"Ik zie het bij andere clubs zo nog niet gebeuren. Ach, dat zegt toch iets over de impact die Anderlecht in België heeft."
En ook over jouw status, natuurlijk.
"En dat allemaal omdat ik een penalty heb gemist. Ach, Baggio, Platini, Zidane, Maradona... Het kan dus iedereen overkomen. Mmm... Misschien ben je pas een grote speler als je een penalty mist." (grijnst)
sssht, dat moogt ge hier niet zeggen!
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.