Op bezoek bij Milan Jovanovic (ex-Standard) in het WK-kamp van Servië in Johannesburg
'Natuurlijk speel ik ook voor België'
Milan Jovanovic (29) verdedigt op het WK niet alleen de eer van Servië, maar ook die van ons land. Wij hadden een exclusief gesprek met de Gouden Schoen in Johannesburg. De 'emo-spits' wil graag goede reclame zijn voor de Jupiler Pro League, maar is tegelijk gefrustreerd over zijn afscheid bij Standard. 'De enige die ik nog gehoord heb, is Ariël Jacobs. Begrijp jij dat, my friend?'
Door Bart Audoore in Zuid-Afrika
Er zijn nog zekerheden in het leven: wie een ontmoeting heeft met Milan Jovanovic weet dat hij hartelijk zal worden ontvangen. Jova verwelkomt ons met een high five, een handdruk, een kus op de kaak, een omarming, een schouderklop, een knipoog én een brede glimlach. In principe mag hij vandaag niet met de pers praten, maar de extroverte spits gooit het op een akkoordje met zijn trainer en perschef. "Tien minuutjes voor een oude bekende uit België", vraagt en krijgt hij. Ons interview duurt uiteindelijk bijna veertig minuten.
Jovanovic: "Niks zeggen! Hoe is het in België? Wat gebeurt er bij jullie? Geen nieuws in het voetbal?"
Sergio Conceiçao keert terug naar Standard.
"Conceiçao keert terug? Een goede transfer!"
Hij wordt hulptrainer.
"Ach zo! Conceiçao de assistent van Dominique? Kijk eens aan. (bromt goedkeurend) Zijn er ook grote transfers?"
Leverkusen wil Boussoufa en Mbokani is op weg naar Fulham.
"Dat is goed. Leverkusen is een goeie ploeg en Mbokani zal zeker spelen bij Fulham. Leuk dat hij naar Engeland gaat, dan kom ik hem nog eens tegen."
Verandert je transfer naar Liverpool iets aan je status binnen de nationale ploeg?
"Ik heb nog niet gespeeld voor Liverpool, dus aan mijn status is nog niks veranderd. Maar natuurlijk is er druk: ik was de topschutter in het kwalificatietoernooi."
Wat verwacht Servië van het WK?
"Als we de tweede ronde halen, is dat een succes. Dan moet je goed kijken wat we doen. Maar voorlopig nemen we het stap voor stap. Ik ben er zeker van dat we Ghana morgen aankunnen, maar we moeten wel nog winnen. De laatste oefenmatch was alvast goed: 4-3 tegen Kameroen. Na een penaltyovertreding op mij. (grijnst) Bij jullie kreeg ik nooit penalty's. In België beschermden de refs me niet, de internationale scheidsrechters doen dat wel."
Het schijnt dat je Frank De Bleeckere hebt moeten beloven dat je hem op dit WK niet gaat kussen. Klopt dat? (Jovanovic zorgde in november vorig jaar voor een kleine rel door De Bleeckere een kus te geven na een vervanging, red.)
"Ik kus hem alleen nog na de match. Als hij wil." (lacht)
Het feit dat je Gouden Schoen bent, maakt jou een beetje 'onze' speler. Zul je een waardige ambassadeur zijn voor België?
"Natuurlijk. Ik wil tonen dat een goede speler uit een kleine competitie het ook kan waarmaken op een WK. Als ik het in Zuid-Afrika goed doe, is dat mooie reclame voor de Belgische competitie. Dat wil ik graag doen."
Heb je nog contact gehad met de mensen in Standard, voor je vertrok?
(kijkt triest voor zich uit) "Neen. (laat het hoofd zakken) Ik heb niks gehoord. Sinds ik weg ben uit Luik, heb ik één heel mooie sms gekregen. Van Ariël Jacobs. Hij wenste me het beste op het WK en daar ben ik hem heel dankbaar voor. (plechtig) Luister, ik ben een Standardman, maar mijn grootste respect gaat naar Ariël Jacobs en de mensen van Anderlecht. Jacobs is een grote meneer, een echte gentleman, en Anderlecht is een grote club."
Waarom heb je niks meer gehoord uit Luik?
"Dat weet ik niet. Zo'n sms om iemand succes te wensen, is eigenlijk maar protocol, het is niet meer dan beleefdheid, dus ik ga me niet boos maken. Maar toch: dit voelt raar en het is bizar. Begrijp jij het, my friend?"
Je laatste maanden bij Standard waren niet goed. Misschien speelt dat?
"Ik weet dat ik niet top was, maar de kritiek was niet helemaal eerlijk. Ik heb twee titels gewonnen, twee Supercups en twee individuele prijzen: de Gouden Schoen en Profvoetballer van het Jaar. Dat is veel succes voor één speler. En veel succes voor Standard. Want je mag niet vergeten waar Standard vandaan komt. Twintig jaar geleden was Standard een grote club en de voorbije jaren waren ze dat ook, maar in de tussentijd niet. Standard heeft veel te danken aan de spelers die de club weer op de kaart hebben gezet."
Je klinkt plots bitter.
(hoort ons niet meer) "Het was ook niet mijn keuze om op deze manier te vertrekken, via een achterpoortje. Ik had vaarwel willen zeggen in het stadion. Kijk, normaal had ik na twee jaar al moeten vertrekken bij Standard, maar ik ben vier jaar gebleven. Ik kon niks meer leren, maar ik ben gebleven. Maar hoe langer ik bleef, hoe moeilijker het werd om steeds weer motivatie te vinden. In die laatste twee jaar ging het steeds over Standard en over wat belangrijk was voor de club. Nooit ging het over mij of over mijn familie. (ratelt door) Ik heb verschillende kansen gehad op een grote transfer, maar de club hield dat telkens tegen. Niemand heeft me gevraagd hoe ik me daarbij voelde. Geen enkele supporter heeft zich afgevraagd hoe ik mijn zelfvertrouwen en motivatie bewaarde. Weet je, mijn contract bij Standard was niet eens bij de top vijf. Begrijp je dat? (windt zich op) Niet bij de top vijf! Wat moet ik dan van Standard denken? Zeg het mij, my friend. (zucht) Dit was niet fair. Ik heb zoveel dingen voor mezelf gehouden. Jullie weten niet hoe vaak ik met een blessure heb gespeeld. Maar nu: stop, genoeg daarover. Ik heb het moeilijk gehad, maar nu ben ik nieuw. Ik ben mentaal helemaal opgefrist."
Succes dan en bedankt voor het interview.
"Doe in België iedereen de groeten van me. Zeg het hele land dat Jovanovic hen het beste wenst en in het bijzonder de fans van Standard. Niet vergeten, hé!"
Beloofd.
"Thank you, my friend."
Ik ben er zeker van dat we zondag Ghana aankunnen. Verder durf ik nog niet te kijken
n Milan Jovanovic groet fans bij de spelersbus. De Serviër klaagt dat hij bij Standard niet voldoende werd gewaardeerd: 'Ik zat niet bij de vijf beste contracten.'
© 2010 De Persgroep Publishing
