Ludo Vandewalle: 'Was het dit allemaal waard, Club Brugge?'
De vraag die onmiddellijk opborrelde na de *definitieve uitschakeling voor de titel van Club Brugge: nu het dit seizoen niet is gelukt, wanneer dan wel? Anderlecht was heel lang zichzelf niet en Standard flaterde in Play-off 1. Dit was met succestrainer Michel Preud’homme aan het roer het uitgelezen moment om na negen jaar nog eens kampioen te worden. Maar neen, het wordt nog minstens een jaartje langer wachten.
De vraag die bij mij opborrelde: is het dit allemaal waard geweest? Club Brugge heeft sinds de komst van voorzitter Bart Verhaeghe een eigen stijl ontwikkeld. Strak en professioneel tegenover de amateuristische *gemoedelijkheid van weleer. Nergens wordt in België zo veel over het leiden van een voetbalclub *gebrainstormd als in Brugge. Er wordt fris en out of the box gedacht. Veel van de Brugse kritieken zijn doordacht en terecht.
Het bestuur stoort zich er in één adem niet aan hard *tegen de schenen van de andere clubs, de bond, de refs en politici te trappen. Club heeft ervoor gekozen haar visie op een agressieve manier naar buiten te brengen, passend in de strategie van de creatie van een wij-tegen-de-restgevoel. Als je aan iemand van Club Brugge raakt, raak je aan heel de club. Die denkwijze. * Het liefst van al gaat het dus zelf in de aanval. We kregen de open brief van Bart Verhaeghe die de bouw van een nieuw nationaal stadion hekelt en meteen de bond van partijdigheid *richting Anderlecht beschuldigt, de aanval op ref Alexandre Boucaut, de uitval naar bondscoach Marc Wilmots omdat hij Simons en Meunier niet voor het WK selecteert, het incident in Lokeren tussen de voorzitter en een steward en trainer Michel Preud’homme die zich tegenover de refs als een schreeuwer gedraagt en zich bij de minste kritiek in de rol van slachtoffer nestelt.
Als de wij-tegen-de-reststrategie lukt en de titel is binnen, dan wordt deze werkwijze getolereerd. Niet zozeer door de buitenwereld als wel door de supporters. Nu wordt ze ook in de eigen supportersrangen in vraag *gesteld. Het draagt immers bij tot het beeld van een *verkrampte club die onbereikbare dromen najaagt. Van verliezers. Waarbij de frustratie nog groter wordt. Net de perceptie van een gestresste en onrustige bestuurskamer moest worden bijgesteld. Daar werd in geïnvesteerd. Het is niet gelukt.
We blijven ervan overtuigd dat de dadendrang van de bestuurstop en de meest professionele structuur van het land ooit een prijs zal opleveren. Het zal echter vooralsnog niet de prijs van de charme zijn.
Bron:
Het Nieuwsblad