Maes, Dury, Mazzu,... dat lijken mij allemaal weer van die trainers die het op zijn klassieke Belgische oermentaliteit doen. Ik weet niet of dat werkt. Misschien wel, misschien niet. Maar ik twijfel. Bij een (stabiele) subtopper iets presteren is echt nog wel iets anders dan Anderlecht aan het voetballen krijgen en vedetten naar je doen luisteren.
Maes die een trainingsmethode gebruikt om zijn spelers uit te kafferen, denkt gij nu echt dat zoiets op Anderlecht zou pakken? Daum mag dat komen doen, Gerets kan dat komen doen, die zijn geloofwaardig. Maar Maes kan zoiets enkel doen bij kleinere clubs. Mitrovic denkt in zijn eigen "wie is die pipo" en Vanden Borre denkt "gij moet veel komen zeggen, wat hebt gij nu met Anderlecht te maken" en dan staat ge daar met uwe uitkaffertechniek.
Mazzu bijvoorbeeld presteert bij Charleroi erg knap maar ik heb die bij een voorsprong ook al meermaals een spits zien wisselen voor Geraerts "voor wat defensieve zekerheid" en dat soort trainers verdienen sowieso al een nekschot. Juist gelijk Vanderhaeghe nu weer de hemel in geprezen wordt, de nieuwe Bob Peeters. Of Glen De Boeck. Wonderboys zeker? Komaan zeg.
Trainers moeten, als ze hun mond opentrekken, iets meer kunnen opnoemen dan wat clichépraat. Preud'homme (ook al moet ik de man niet) en Van Haezebrouck zijn letterlijk de enigen in België (nee dat is niet waar, ook Yannick Ferrera is zo iemand) die eens wat dingen vertellen wat je niet voorgekauwd wekelijks uit de mond van Wim De Coninck of Franky Van der Elst kan horen.
Van Haezebrouck heeft enkele jaren geleden in Extra Time nog een heel verhaal afgestoken over hoe pijnlijk het is dat in België men de back-posities stiefmoederlijk behandelt in de opleiding, waardoor men daar vaak de zwakkere spelers opstelt, terwijl dat de moderne spelmakers zijn en dat de sterkte van een aanvallende ploeg bepaalt (kijk naar spelers op het hoogste niveau: Alaba, Alves, Marcelo, Lahm, iets langer geleden Cafu, Roberto Carlos, Thuram,...). Alleen al die visie maakt hem redelijk uniek in ons grijze trainerslandschap. Hoe hij pionnen neerzet, altijd positief voetbalt (itt het Zulte onder Dury dat fel op de reactie speelde) en ten aanval trekt, combinaties tracht te maken, patronen uitvindt (zowel in het veldspel als op stilstaande fases), er zijn zo geen 3 trainers in België. En dat zeg ik al een paar jaar. De vraag blijft altijd of hij dat er onder druk van een grote club als Anderlecht, met jongens met nogal vedettenstreken, ook in kan pompen. Dat is de enige "maar".
Hasi gaf ik een goeie kans omdat hij Anderlecht heeft meegemaakt, ook in crisisjaren. En wist wat het publiek en de club verwacht. Maar uiteindelijk vervalt ook die in de typische Belgische aanpak, en kan hij het gewoon niet overbrengen.
Wat jij zegt dat elke buitenlandse trainer een nieuwe Garrido zal zijn, slaat wel nergens op. Het kan ook een nieuwe Sollied (van in zijn Gentperiode), Boloni (van bij Standard) of Daum zijn. Waarom zou dat geen succesverhaal kunnen worden? Veel liever een buitenlandse gok dan een trainer à la Maes, Dury of Mazzu.