Tegen vrienden en familie zeg ik dit niet te luid, of ik zou azijnpisser genoemd worden
Maar was dit WK echt zo fantastisch? Het was gewoon alles wat je 2 jaar geleden al zag aankomen, met uitzondering van de match tegen Brazilië. Eerst een gruwelijke helft tegen Panamá, die we pas opzij kunnen zetten na een individuele flits van Mertens. Pas daarna ging het open voor Lukaku. Tegen Tunesië spelen we tegen een aanvallende en zwakke ploeg en winnen we 5-2, op zich een bijzonder logisch resultaat, waar ook de zwaktes van onze verdediging getoond worden. En dan winnen we een match die we eigenlijk altijd gewoon op 0-0 moeten laten eindigen, uit pure dommigheid.
Japan, opnieuw een ploeg die inferieur is qua individueel talent. Opnieuw lopen we ons compleet vast, en komen we zelfs 0-2 achter na geklungel achterin. Martinez gooit Fellaini erop, een wissel die het kleinste kind kan bedenken, tegen de kleine Japanners. En Chadli. "Gouden wissels", "geniale zet van Martinez", hoor je dan. Tja, moest de kopbal van Vertonghen niet per ongeluk in doel waaien, eindigt het 2-0 en maken we ons onsterfelijk belachelijk.
Dan Brazilië, wat inderdaad de geschiedenis ingaat als onze grootste match aller tijden. Hier kegelen we inderdaad de beste ploeg van het WK eruit. Maar goed, laten we ook eerlijk zijn dat we al het geluk mee hadden in de eerste helft. We spelen tegen een tegenstander die vanuit haar eigen sterkte uitgaat. Een mooi zinnetje voor de media, maar het zijn bijna altijd de ploegen die geen rekening houden met de tegenstander die eruit gaan. Dan nog, 4 op de 5 keer scoren ze eerst en duwen ze ons dood. Nu komen we met geluk op voorsprong, en spelen we daarna een fantastische eerste helft. Het zat mee, maar inderdaad, dit was een geweldige match. Maar je moet er ook bij zeggen dat alle omstandigheden mee zaten. En in de tweede helft begonnen we wel te knoeien, maar goed. Tegen een betere ploeg moet je ook dat tikkeltje geluk hebben.
En nu Frankrijk. Hierin zien we weeral het tactische genie van Martínez. Ok, we beginnen sterker. Dat komt ook omdat Frankrijk ons de bal geeft. En onze echt grote kansen? Een individuele flits van Hazard, en een stilstaande fase. Collectief een dikke nul. Dan slikken we het doelpunt, en de match is voorbij. Gruwelijk hoe Martínez in die tweede helft ook de match leest. Ik kan hier nog lang doorgaan over wat er allemaal foutliep, maar ga het hierbij laten. Ik zal alleen zeggen, dat dit DE match is voor Radja. En hier zie je ook weer hoe nutteloos de goddelijke Lukaku is tegen zo een ploeg. En jammer genoeg krijg je altijd zulke ploegen in zo een fase van een wereldbeker. Niet dat dat Lukaku zijn schuld is, hij valt niks te verwijten. Het is de schuld van degene op de bank.
Nu is het volk weer dolenthousiast over de Duivels, en gaat Martínez nog twee jaar verder mogen blijven knoeien, tot we ook het EK in de vuilbak gooien. Wilmots all over again. Toen was het gepeupel ook dolblij met de kwartfinale, omdat het al zo lang geleden was dat we in een WK hadden meegespeeld. Maar ook daar laten we eigenlijk een enorme kans liggen. Twee enorme kansen zelfs.
De match tegen Brazilië was mooi, maar dat we de halve finale halen was uiteindelijk meer geluk dan wijsheid. We hebben geen plan B, nog altijd niet. Ik zie geen enkel verschil met nu en vier jaar geleden. Nu mogen we weer wachten tot over twee jaar. Benieuwd welke tactische nul ze dan weer gaan binnenhalen.
Mijn excuses voor de weinig samenhangende tekst. Heb dit heel snel in elkaar geflanst vanwege tijdsgebrek. In ieder geval, het feit dat ik niks van ontgoocheling voel, zegt genoeg. Je zag het gewoon van veel te ver aankomen. Met wat meer tegenslag tegen Japan, is het WK dan al voorbij voor de Belgen. Wat zouden ze dan gezegd hebben? In plaats van een gigantische mislukking, is RM plots een god, en waarom? Blind geluk tegen Japan, en 1 leuke match tegen Brazilië. We moeten verder denken dan onze neus lang is.
