Wat er met Deportivo aan de hand is, is echt niet te verklaren. Exact hetzelfde als Eibar vorig jaar. Hopelijk kunnen wij wél nog de laatste drie plaatsen vermijden.
Na Barcelona, Real Madrid en Atletico zijn we de ploeg die het minste doelpogingen weggeeft. Maar we krijgen wel goals binnen aan de lopende band. Bijna iedere keer dat een tegenstander naar voor komt, gaat de bal erin. Daar staat dan tegenover dat Lucas en Luis Alberto de ene kans na de andere de nek omwringen. Gisteren stonden ze beiden eens voor een quasi leeg doel, met de keeper al op zijn gat, en beiden schieten ze over. Dan schieten we ook nog voor de zoveelste keer dit seizoen op de deklat.
Ik snap het gewoonweg niet meer. Las Palmas was nergens, we komen verdiend op voorsprong, maar opnieuw laten we ze binnen de tien minuten de gelijkmaker scoren. Dan krijgen we nog een hele resem kansen, allemaal naast het kader. Dan gaat Navarro weer aan het prutsen, 1-2. Nog meer gigantische kansen op de gelijkmaker daarna, maar opnieuw een hele hoop missers. En dan nog 1-3 op de counter. Het grote probleem lijkt me vooral het feit dat we niet weten wat we moeten doen als we op voorsprong komen. Er zijn al 11 (!) matchen geweest dit seizoen waar we op voorsprong gekomen zijn, en uiteindelijk niet konden winnen. Onze verdediging lijkt goed te staan, maar dan zijn er weer individuele flaters die ons goals kosten. En Lucas en Luis Alberto doen voorin alles goed, maar krijgen de bal er maar niet in. Ja, Lucas scoorde gisteren wel, maar als je ziet wat hij weer liet liggen, is het een schande dat hij geen hattrick scoorde.
Met een driepunter gisteren waren we gered, nu blijft het uitkijken. En dat voor een ploeg die eigenlijk voor de Europa League posities had kunnen en moeten meedoen. Nu gaan we de volgende matchen sowieso twee keer onderuit (Sevilla uit en Barcelona), en daarna zal het moeten gebeuren tegen Eibar en/of Getafe. Want we sluiten het seizoen af tegen Villarreal en Real Madrid. Las Palmas heeft nu al 6 van hun laatste 7 matchen gewonnen, zonder goed te spelen, met telkens bakken geluk. Niet te geloven, deze terugronde. En los van het geflater achterin en de gemiste kansen voorin, werden we ook nog minstens 10 punten bestolen door arbiters, verloren we in vijf matchen 1 of 2 punten door een tegendoelpunt in de slotminuut, en schoten we in totaal al 27 keer op het doelhout. Stel je voor dat we nog degraderen. Zou waarschijnlijk de meest bizarre harakiri zijn in de Spaanse voetbalgeschiedenis.