nog lang niet aan uit. langs de ene kant wil ik nonkel porsche zijn met zwembad, jacuzzi, alles er op en er aan en een mooi luxeleven hebben dankzij kinderloos zijn. Anderzijds raak je het op een punt allemaal wel beu, verlies je vrienden, en dan sta je daar helemaal alleen. ik speel graag met kinderen, kinderen zijn graag bij ons, maar nadat de kindjes van mijn schoonbroer hier 2-3 dagen zijn blijven slapen heb ik het toch weer even gezien
Altijd achter hun gat opruimen, halve blikken frisdrank die overal blijven staan, of dan zitten ze met hun vuile voeten tegen ons wit behang...
Voorlopig is mijn reden om mogelijks kinderen te willen hebben vooral uit eigenbelang en om niet sociaal geïsoleerd te raken. en dat vind ik niet correct. ik zou er natuurlijk zeer goed voor zorgen, maar wat als ik er toch uiteindelijk spijt van heb?
Bon ja... uiteindelijk zitten wij nu ook met 2 border collies, 2 katten en een aquarium. dus ons leven moet sowieso al gepland worden om die beesten buiten te krijgen al we op reis zijn. dat valt allemaal wel mee. ons huis zit elke week ook wel eens volledig onder de modder ( regen + hondenflap + gaan werken + tuin vol modder en plassen = feest). dus moesten die op termijn vervangen worden door kind(eren), hoeveel erger kan het zijn? bij een kind moet je, voor zover ik weet je huis niet elke 3-4 dagen compleet vanonder de modder halen en de spetters van de muren, deuren, meubels wegwassen