Archief - Bewust kinderloos

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Suphafly

Legacy Member
neutrofiel zei:
Omdat 'waarde' een concept is dat door de mens is uitgevonden (sommige dieren kennen dat concept misschien ook). Als er niemand is om ergens waarde aan te hechten, maakt het toch niet uit of iets kapotgaat/bestaat of niet.

denk dat de Dieren er positief gebaad bij zouden zijn. dus dan heeft de aarde mss wel meer waarde voor hen?
soit is offtopic

nestorius

Legacy Member
Tin_Cricket zei:
Alle respect voor mensen die geen kinderen willen, ik heb zelf ook al meermaals meegemaakt dat mensen zeggen dat ze geen kinderen wensen en vervolgens zich moeten beginnen verantwoorden om dan toch te moeten horen dat ze toch nog wel van gedacht zullen veranderen. Het is inderdaad een aanslag op uw leven, en iedereen moet vooral voor zichzelf uitmaken of die twist net een verrijking of een verarming is.

Ik heb wel een kind, en nu moeten we ons continu verantwoorden dat het er 'maar' eentje is. :wtf: Ik weet niet of er nog 9livers zijn die hier last van hebben?
Ik heb vooral last dat iedereen zich voor alles moet verantwoorden.

Verstuurd vanaf mijn SM-G390F met Tapatalk

Mulan

Legacy Member
Tin_Cricket zei:
Ik heb wel een kind, en nu moeten we ons continu verantwoorden dat het er 'maar' eentje is. :wtf: Ik weet niet of er nog 9livers zijn die hier last van hebben?

Jup!
Onze dochter heb ik ondertussen al getraind in antwoord geven: "Eva, krijg jij nog een broertje of een zusje?" en dan komt er met een schavuitensnoetje een heel luide en besliste: "nee!"

Als er dan nog wat commentaar of gezaag komt, zeg ik gewoon: "maak jij dan maar een nummer 2 voor ons. Wij zullen het dan wel grootbrengen, afgesproken?" (heel slechte zwangerschap gehad en ècht geen zin om dat nog eens te herhalen!)

En dan zijn er die betweterig zeggen dat ik nog wel van gedacht zal veranderen." dat zie ik dan wel weer" is daarop mijn antwoord.

gumball4000

Legacy Member
Leuk dat dit onderwerp bestaat. Ikzelf zit al 10 jaar in een relatie. In het midden van deze relatie is bij mijn vriendin een zeldzame aandoening ontdekt (zonder medicijnen 2-3 jaar levensverwachting). Ze zal levenslang medicatie moeten nemen. Het gevolg is ook dat ze geen kinderen mag krijgen icm die medicatie. Stoppen met deze medicatie gedurende de zwangerschap kan...is totaal niet aangewezen gezien de korte levensverwachting...en kans dat medicatie hierna niet meer aanslaat is reël. Daarnaast hebben de dokters haar zoveel schrik aangejaagd dat ze niet zwanger mocht worden.
Op ons dagelijks leven (buiten kinderen) is de impact vrij beperkt. Ze moet dagelijks wel 5-6 pillen pakken en op vakantie mogen we niet op de grote hoogtes vertoeven.

Het onderwerp "kinderen" is in mijn ogen taboe, al zegt ze van niet. Ze begint er nooit zelf over, ik moet dit altijd doen. Onze enige oplossingen is adopteren of draagmoederschap.
Adopteren ziet ze niet zitten, want "Ge kunt geen band hebben met een kind dat niet de uwe is", ze oogt soms zelfs kwaad als ik hierover begin. Anderzijds zegt ze soms "ooh kijk wat een schattig kindje dat dit is"...:unsure:
Door deze onzekerheid weet ik zelf ook niet meer wat ik wel/niet wil.
Ofwel een kinderloos leven waarbij we chill/decadenter zouden leven..maar op latere leeftijd (lees "bejaard") in mijn ogen eenzaam zullen leven. Ofwel een leven met kinderen (en als "logisch" gevolg wss ook kleinkinderen) en een minder eenzame oude dag.
Soms stel ik mij zelfs de vraag of een oude dag met haar wel is wat ik wil..of ik mijn eigen leven niet verkloot door haar aandoening. En dan kom ik tot de conclusie dat ik misschien egiostisch ben door daar zo over te denken.
Vrienden met kinderen beginnen hun eigen leven te leiden en hoor ik soms niet meer. Dit geeft mij dan schrik dat ik later een éénzame toekomst tegemoed ga.

Door het feit dat ze niet zwanger mag worden, staat ons seksleven op een zeer laag pitje (als we al 2-3x/jr "seks" hebben, mag ik blij zijn. En "seks" tussen aanhalingstekens..want de keren dat we dan iets hebben, stelt het zelfs niet veel voor). Met condoom + de pil heeft ze nog steeds schrik zwanger te raken :wtf:
Elke keer ik vroeger iets wou ondernemen, werd het afgeblokt waardoor ik de laatste maanden zelf ook 0.0 initiatief neem op dat vlak. Ik wil die teleurstelling van altijd afgeblokt te worden niet meer meemaken.
Het enige dat mij tegenhoudt is dat ik volgens mij nooit beter ga vinden op andere vlakken binnen onze relatie. En de hamvraag is of seks wel zo belangrijk is in een relatie, zoals onze samenleving het doet uitschijnen. Ok in het begin van de relatie wel, maar wat eens een koppel 40-50-60 jaar is, dan domineert het karakter/andere belangrijke onderwerpen, denk ik dan.

Pfoeh...was zware kost, maar deed effe goed om het hier neer te typen!

zarathustra

Legacy Member
eniac zei:
Kinderen gaan meestal mee uit eten met ons, al van jonge leeftijd. Maar inderdaad, kosten gaan sowieso omhoog - ofwel zit je met kinderoppas, ofwel met hogere restaurantkosten. En hogere reis- en algemene leefkosten. Dat klopt zeker.

Tuurlijk en hangt er ook vanaf wat je graag doet natuurlijk. Wij gingen voor de kinderen mss 1 keer per jaar op restaurant, dus dat is nu geen probleem om dat niet te doen. We gingen wel eens vaker naar de cinema en *dat* is dan weer niet iets waar je de kinderen gewoon naar mee kan nemen. Maar goed, netflix en een plexserver lossen dat ook op

Mulan

Legacy Member
Wauw, gumball, dat leest heel zwaar en heftig! Kan me inbeelden dat dat idd voor heel veel twijfels en verdriet zorgt. Sterkte in elk geval!

brandon_

Legacy Member
Suphafly zei:
denk dat de Dieren er positief gebaad bij zouden zijn. dus dan heeft de aarde mss wel meer waarde voor hen?
soit is offtopic

Is toch totaal irrelevant of de dieren er positief bij gebaad zouden zijn? Zij kennen geen waarde toe aan het leven, dus blijft het per definitie zinloos.
Een planeet met alleen maar flora zal ook positief zijn voor al die planten dan wanneer er wezens op rondlopen die deze planten beschadigen. Maar het blijft wel een zinloze planeet zolang er geen enkel wezen bewust van is.

brandon_

Legacy Member
Mulan zei:
En dan zijn er die betweterig zeggen dat ik nog wel van gedacht zal veranderen." dat zie ik dan wel weer" is daarop mijn antwoord.

Gemiste kans op een "ok boomer" reactie vind ik :p

Mulan

Legacy Member
brandon_ zei:
Gemiste kans op een "ok boomer" reactie vind ik :p

Deze heb ik net zélf moeten Googlen.... Zoooooooooo 2019!

(nee, serieus, ik ben al ZO oud dat ik het ècht moest Googlen :()

En Oh Ironie, het zijn meestal mensen jonger dan mij die dat zeggen, nadeel van een "oudere" ouder te zijn met een jong kind.

Avondland

Legacy Member
Het leven kan je bekijken als een pad met talloze vertakkingen. Ik ben iemand die wel eens terugblikt en nadenkt hoe mijn leven gelopen zou zijn als ik een andere beslissing had genomen. Andere mensen denken daar liever niet over na en kijken enkel vooruit, maar ik heb nu eenmaal een contemplatieve aard. Zonder mijn vrouw was ik wellicht in Antwerpen blijven wonen en had ik nog altijd couchsurfers over de vloer gehad en mijn 7 tot 8 weken verlof opgebruikt aan verre reizen. Ik ben nu getrouwd en heb verbouwd, wat dat reizen dus wat moeilijker maakt. Er is ook een kleintje onderweg dat ik heel graag wil ontmoeten in augustus, alweer een belangrijke vertakking op weg. Mocht ik gehoord hebben dat we geen kinderen konden krijgen door een of andere aandoening, zou dat even hebben gepikt, maar kinderen was en is voor mij geen absolute "must have" in mijn leven. Nu het er wel zit aan te komen heb ik het gevoel dat het zo klopt. Het is goed zo.

Ik denk dat ik perfect gelukkig was geweest als ik destijds andere beslissingen had genomen, maar dat terugblikken naar die momenten doet me beseffen dat hetgeen ik heb ook fantastisch is. Ouder worden doet je meer relativeren. Natuurlijk speelt er af en toe een "FOMO"-moment op wanneer ik andere mensen hoor praten over dingen die ik had kunnen doen toen ik jonger was, maar waarover ik destijds een andere beslissing nam. Zo heb ik wel wat spijt over het feit dat ik geen Erasmus heb gedaan. Ik had ook véél eerder verre reizen kunnen doen met een beperkt budget, al heb ik héél wat kunnen zien op korte tijd. Maar ik zie weinig zin om te blijven tobben over gedane zaken die geen keer kunnen nemen. Daar trek ik liever lessen uit.

Robin75

Legacy Member
jammer die twijfels rond adoptie
Wij waren met drie thuis en mijn ouders hebben een vierde kindje geadopteerd en ik kan u verzekeren dat dat vr mij geen enkel verschil maakt.

Zelf wil ik gewoon geen kids, nog nooit een sec over getwijfeld en mijn vriendin evenmin. Dus dat zit goed.

Wat ik op het werk wel vaak hoor, zijn ouders die klagen over hoe zwaar alles is tijdens die beginjaren met kids, terwijl ik de ouderlozen nooit hoor klagen over dat ze geen kids hebben.
En die verwachting dat collega's flexibeler moeten zijn als er wat dan ook is met de kids van hen. Alle begrip voor serieuze problemen maar er wordt veel te vaak misbruik gemaakt van de systemen.
Alvast bij ons, kan niet zeggen hoe het elders eraan toegaat.

Avondland

Legacy Member
Robin75 zei:
jammer die twijfels rond adoptie
Wij waren met drie thuis en mijn ouders hebben een vierde kindje geadopteerd en ik kan u verzekeren dat dat vr mij geen enkel verschil maakt.

Zelf wil ik gewoon geen kids, nog nooit een sec over getwijfeld en mijn vriendin evenmin. Dus dat zit goed.

Wat ik op het werk wel vaak hoor, zijn ouders die klagen over hoe zwaar alles is tijdens die beginjaren met kids, terwijl ik de ouderlozen nooit hoor klagen over dat ze geen kids hebben.
En die verwachting dat collega's flexibeler moeten zijn als er wat dan ook is met de kids van hen. Alle begrip voor serieuze problemen maar er wordt veel te vaak misbruik gemaakt van de systemen.
Alvast bij ons, kan niet zeggen hoe het elders eraan toegaat.

Even terzijde: "kids" is een afgrijselijk woord. :p

Wat misbruik betreft: je hebt mensen die flexibel zijn, je hebt mensen die egoïstisch zijn. Met of zonder kinderen. Bijvoorbeeld dat je je kinderen niet als excuus moet gebruiken om iedere brugdag in te palmen, een kinderloze (of kindvrije?) collega heeft daar ook recht op. Omgekeerd is het logisch dat ouders met kinderen eerder geneigd zijn in de schoolvakantiedagen verlof te nemen. De systemen zijn wat ze zijn: als een mannelijke collega vier maanden ouderschapsverlof opneemt om tijd door te brengen met zijn kind moet die daar niet scheef voor bekeken worden.

Suphafly

Legacy Member
Avondland zei:
Even terzijde: "kids" is een afgrijselijk woord. :p

+1

Avondland zei:
De systemen zijn wat ze zijn: als een mannelijke collega vier maanden ouderschapsverlof opneemt om tijd door te brengen met zijn kind moet die daar niet scheef voor bekeken worden.

'k wil ook ouderschapsverlof, cuz I'm a dogg dad

EvilTwin

Legacy Member
zarathustra zei:
'bewust kinderloze' mensen zijn een beetje als vegans, het kan niemand iets schelen maar constant klagen over hoe iedereen op hun kap zit.

Idd. Ik heb zelf twee kinderen en In mijn vriendenkring zitten verschillende mensen die geen kinderen hebben. Dat is echt al 0,0 keer het gespreksonderwerp geweest. Who cares? En al die clichés die ik hier lees, my god.

Bij mij moet niemand zich voor zijn keuze verantwoorden. Who cares dat je geen kinderen wil? Zageventen.

Avondland zei:
Even terzijde: "kids" is een afgrijselijk woord. :p

Serieus, als je dat écht een probleem vindt, prijs uzelf gelukkig :)

Vogroth

Legacy Member
Ik zei jaren geleden al (met andere woorden +10j) dat ik geen kinderen wou, ze zeiden 'wacht tot later, durf wedden dat je gedacht erover zou veranderen'
Welgeteld niets is veranderd, ik wil nu nog minder kinderen dan dat ik het vroeger wou...
Jammer genoeg is iedereen rondom ons mama en papa aan het worden en wordt ge als kinderloos gezin helaas niet meer zo vaak uitgenodigd omdat je idd niet weet 'hoe het is om kinderen te hebben'
Die mensen zoeken ook andere mensen met kinderen op. Helaas... Ik vermoed dat wij heel wat vriendschappen gaan kwijt zijn... :')

Ik zie heel graag kinderen, maar vraag me niet om ze op te pakken, want ik weet niet wat ik er mee moet doen.... Laat staan hoe ik er mee moet omgaan...

Castil

Legacy Member
Vogroth zei:
Jammer genoeg is iedereen rondom ons mama en papa aan het worden en wordt ge als kinderloos gezin helaas niet meer zo vaak uitgenodigd omdat je idd niet weet 'hoe het is om kinderen te hebben'
Die mensen zoeken ook andere mensen met kinderen op. Helaas... Ik vermoed dat wij heel wat vriendschappen gaan kwijt zijn... :')

Ik zie heel graag kinderen, maar vraag me niet om ze op te pakken, want ik weet niet wat ik er mee moet doen.... Laat staan hoe ik er mee moet omgaan...

Ergens ook logisch, de kinderen kunnen mee ol bezoek en met elkaar spelen/ruzie maken.

Wij hebben ook bewust kinderloze koppels als vrienden, maar daar zie je toch dat als onze kinderen mee zijn ze dit niet als aangenaam ervaren.
Ze weten niet hoe ze met sommige situaties moeten omgaan, doen soms rare uitspraken,...
Enerzijds logisch, maar anderzijds niet leuk voor ons.

Verstuurd vanaf mijn SM-G960F met Tapatalk

Bauhaus

Legacy Member
Mijn gedacht: ofwel blijf je kinderloos ofwel maak je er 2 (en niet méér vanwege overbevolking), want enig kind zijn is zielig.
Ik zou mijn eerst 10 levensjaren nooit meer opnieuw willen beleven.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan