Om een paar concrete voorbeelden te geven.
Vorige week moest ik in Oostende zijn voor een interview. Daarna had ik afgesproken met mijn ouders (die in Brugge wonen), maar ik wist niet precies hoe laat ik klaar zou zijn in Oostende. Ik had afgesproken met mijn ouders dat ik iets ging laten weten als ik klaar was en dat zij dan zouden vertrekken naar Oostende. De avond voordien heb ik heel serieus gevraagd aan mijn vriend of dat erg zou zijn als ik dan in tussentijd iets zou drinken in een caféetje en een beetje in mijn meegebrachte boek zou lezen. Zouden die mensen van dat café dat niet erg vinden dat ik daar zit? Zouden ze dat niet lastig vinden dat ik iets bestel en daar dan nog een half uur blijf zitten? Zouden ze niet denken dat ik raar ben? Zouden ze niet boos op me zijn omdat ik een tafeltje bezet hou en er bvb niet eet? (Haha, op een doordeweekse dag overdag...) Uiteindelijk bleek dat totaal niet relevant te zijn omdat mijn ouders al in Oostende waren toen ik klaar was, maar goed, 'k heb dan weer mijn bezighouding gehad de avond voordien I guess
Ik heb een abonnement op de zoo. Dat is hier om de hoek. Ik ben in totaal al drie keer geweest, sinds september. Waarschijnlijk alledrie de keren in september
Voor de rest geraak ik er niet. Het is te ver, ik moet dan de deur uit, ik moet mij omkleden, ik moet iets doén. En dat is mij precies allemaal te zwaar en te veel. En het is niet dat ik niet wil hé. Soms voel ik mij een beetje slecht en dan denk ik, wat heb ik nu nodig op dit moment? En soms is het antwoord even helemaal eruit zijn, bijvoorbeeld eens gaan zien of de zoo, dat is altijd wel ontspannend en tof. En dan denk ik ja nee, laat maar want dan moet ik dingen doen en rechtstaan en ugh.
Op mijn werk loopt het vlot in de zin van dat ik doe wat ik moet doen. Maar ik heb last van uitstelgedrag voor dingen die ik niet wil of niet durf doen, ik heb nogal een achterstand en ook hier weer problemen om gemotiveerd te geraken voor dingen die niet noodzakelijk zijn. Ik ben altijd aanwezig als ik er moet zijn (bvb die interviews, vergaderingen of weet ik veel), voor de rest werk ik bijna constant thuis omdat ik er simpelweg niet geraak. Dan neem ik mij voor om te gaan want dat is goed voor mij, dan ben ik er even uit, sociaal contact, misschien werk ik beter met die sociale druk van een werkomgeving (alhoewel ik het heel moeilijk vind om mij te concentreren op mijn werk, ik raak snel afgeleid door alles rond mij, ik raak afgeleid door de aanwezigheid van anderen, voel mij bekeken etc), maar dan lukt het mij toch niet. Ik doe wel alles wat ik moet doen hoor, maar ik stel alles hopeloos uit, heb achterstand, voel mij slecht omdat ik er niet ben, heb het gevoel dat ik niet genoeg doe, dat ik niet genoeg mijn best doe, etc etc.
Zo in het dagelijkse leven 'verberg' ik veel van die gekke kantjes want flippen in het openbaar vinden mensen niet zo tof. Dat is ook niet zo erg, ik heb dat geleerd, ik flip dan wel thuis of zo
Maar het gevolg is dat ik thuis helemaal op mijn gemak ben en dan ook effectief overdreven reageer op dingen die er mislopen. En dat zijn echt... de meest onnozele dingen. Ik had onlangs aan mijn vriend gezegd dat hij de rattenkooi eens mocht inrichten na het schoonmaken want normaal doe ik dat altijd maar uiteindelijk is het altijd dezelfde inrichting omdat ik blijkbaar geen inspiratie heb. Dus ik heb mijn vriend de volledige vrijheid gegeven, wat al heel moeilijk was want ik wou steeds zeggen dat hij het misschien beter anders kon doen en ik zat tips te geven etc, dus ik ben uiteindelijk maar iets anders gaan doen. Toen hij klaar was, zag het er wel oké uit, alleen stond een huisje helemaal bovenaan op een verdieping. En daar staat normaal nooit iets, want daar liggen ze vaak. En ik had het zó belachelijk moeilijk met het feit dat dat huisje daar stond, dat klopte niet en dat hoorde daar niet en er was een soort van kortsluiting in mijn hoofd. Ik kan het op dat moment ook niet uitleggen dus 'k zei gewoon dat ik het heel moeilijk had met dat huisje daar, dat dat daar normaal niet stond en 'k heb mij maar omgedraaid want ik kon het niet aanzien, haha. Na een week of zo is dat huisje ook effectief op de grond gezet want ze gooiden het eraf en ze wilden daar liggen
Maar goed.
Nog zoiets was ook ergens vorige week, toen mijn vriend macaroni aan het maken was. Om één of andere compleet gestoorde reden eet hij macaroni met ham en kaas en worteltjes en erwtjes
Whatever, zolang ik dat er niet bij moet doen leeft hij zich maar uit. Dus hij had een potje met ham en kaassaus voor mij en een potje met die worteltjes en erwtjes voor hem. Hij was wel dezelfde garde aan het gebruik om in beide potjes te roeren en op een bepaald moment zat er een erwtje vast in die garde en toen lag het dus in mijn kaassaus. Dat heeft hij eruit moeten vissen
(Om dezelfde reden als dat huisje in de rattenkooi.) Dat soort dingen heeft ook al voor ruzies gezorgd want ik reageer dan nogal heftig en verhef bijvoorbeeld mijn stem waardoor het lijkt alsof ik heel erg boos ben waardoor het nogal gemakkelijk overloopt in verwijten en ruzies en onzin.
De rest zijn meer kennissen die ik af en toe is spreek...
