@Deletos.
Ik begrijp perfect in wat voor een situatie je momenteel zit maar dan als vriendin van...
De ex van mijn verloofde deed in het begin precies wat jouw ex nu doet. Serieus, zowat elke truc uit de doos heeft ze geprobeerd om hem te breken, mij zwart te maken, ons uit elkaar te halen, kindje tegen ons op te zetten etc etc.
Was uiteindelijk puur uit jaloezie en is pas overgegaan tot ik er zelf een gesprek mee heb gehad. Elke poging van hem met haar liep uit op een dramatisch gedoe met veel tranen en snotjes want voor wij samen waren verliep de communicatie tussen hun omtrent omgangsregeling eigenlijk gewoon rustig en normaal zoals het hoort.
Een keer heb ik besloten om naar haar werk te gaan (die hard stalker

) en daar een gesprek op te eisen gezien het op andere manieren niet lukte. Aanvankelijk had ik zoiets van ofwel wordt dit een beschaafd gesprek of het wordt een smerige bitchfight en dan zouden we nu nog aan elkaars haren liggen trekken.
Gelukkig bleef het bij het eerste en veel is toen duidelijk geworden. Mevrouw was bang dat ik haar dochter zou afpakken of dat haar kindje mij liever zou zien dan haar eigen mama omdat ze zo graag naar ons toe komt. Heb haar duidelijk gemaakt dat ik haar kindje niet kan, wil of mag 'afpakken'. Heb haar beloofd dat voor de periode ze bij ons is ik voor haar zou zorgen alsof ze mijn kind is maar dat zij en enkel zij de enige mama is van haar.
Ze kon het ook niet hebben dat het zo serieus was tussen haar ex en mij maar toen ik haar vroeg of ze werkelijk dacht dat hij voor altijd alleen zou blijven na hun breuk werd ze stil. Best erg eigenlijk want toen werd het pijnlijk duidelijk dat ze er niet volledig over was (awkward momentje) maar goed hopelijk vindt ze nu de rust die ze verdient bij haar huidige vriend. Sinds dat gesprek nu bijna een jaar geleden gaat het eigenlijk redelijk goed.
Moraal van dit verhaal, wees geduldig, verlaag je niet tot een zielig laag niveau en moest je relatie stand houden laat je vriendin er een gesprek mee hebben. Tenminste als je ex voor rede vatbaar is. En moest je niets te verbergen hebben hoef je het gerecht niet te vrezen hoor want zonder harde bewijzen heeft ze geen poot om op te staan.
Hopelijk heb je hier iets aan anders heb ik juist een heel levensverhaal voor niets getypt.

Heel veel sterkte!!