Mijn eerste Tinderdate (überhaupt eerste afspraak via online dating) is ook al een feit. Heb wel een zestal weken geleden een random hookup gehad maar dat kan je dus nauwelijks een date noemen.

Sindsdien nimeer op Tinder geweest, begin deze week dus terug wel. Mijn eerste twee likes waren al meteen een match, de eerste zei niks terug, de tweede dus wel.
Situatieschets:
Bon, dus een dagje gechat, niet overdreven veel, tof kind, een Nederlandse, zit op kot in Antwerpen. (ik studeer zelf ook in Antwerpen)
En als ik merk dat het klikt vraag ik meestal redelijk snel om af te spreken (deze aanpak heeft geen hoge succesrate, maarjah, what the hell

), heb ik dan ook gedaan wanneer ik daar kans toe kreeg. Ze zei meteen ja, en in dat geval probeer ik zo snel mogelijk het initiatief te nemen en een tijdstip en plaats vast te leggen.
Mijn eerste voorstel paste niet voor haar. Toen stelde ze zelf voor om donderdag af te spreken. Leuk dat ze zelf met een voorstel afkwam.

Ik kreeg de kans nog niet om een antwoord te typen en ze stuurt "Of vanavond nog?", en het was toen al 23.30u, op een maandag...

Vond ik eerst wel een beetje raar... Toen dacht ik aan twee mogelijkheden:
--> Ofwel heb ik hier te maken met een spontane, losse Hollandse, die er geen gras over laat groeien, maar ook niet weet dat de meeste cafés in Antwerpen
(studentencafés op de Stadswaag en Ossenmarkt niet meegerekend --> niet echt de ideale plek, zeker met dit weer
) op een maandag relatief vroeg sluiten.
--> Ofwel wil ze gewoon van de grond gaan in haar kot, we hadden ook daar afgesproken.
Heb me dus maar wat opgefrist en naar ginder gegaan, geprobeerd om geen al te hoge verwachtingen te hebben.
Al héél snel bleek dat ze dus ni zo easy was dat ik daar even bij haar binnen mocht en klaar is kees. Kzeg ook niet dat dat iets slechts is, ik had gewoon een raar gevoel met dat ze die nacht nog wou afspreken (oprecht blijkbaar), ben ik nu niet meteen geween van een doorsnee Antwerpse meid.
Maar goed, de eerste indruk langs mijn kant was in orde, toffe meid, en zag er begot nog ni zo slecht uit, meestal denkt ge dat mensen er in't echt slechter uitzien dan op hun verbloemde fb-foto's. Bij haar dus het omgekeerde, zag er beter uit in't echt, een meevaller dus.
Dan verder de stad in getrokken, zoals ik al dacht, geen fatsoenlijk café meer open. Maar echt erg vonden we dat niet, we hebben er een leuke wandeling van gemaakt om uiteindelijk te eindigen bij Scheldekaaien. Daar wat drank gekocht in een random nachtwinkeltje, en gezellig op een bankje gaan zitten aan het water.
Hoe lang we daar hebben gezeten weet ik ni goe meer (nee, ni van den drank

), was de tijd gewoon helemaal uit het oog verloren tot we dus doorhadden dat het hafvier bleek te zijn! We moeten daar dus een goei twee uur hebben gezeten, maar zo voelde het dus helemaal niet, over vanalles kunnen praten en lachen, het klikte gewoon goed, vanuit mijn standpunt dan.
Eigenlijk een ideaal moment en plek om eens een kus te wagen. Maar heb dit dan toch maar niet gedaan. Soms heb ik daar nu spijt van, maarjah, 't is nu eenmaal zo. Hopelijk komt er nog een tweede date, wie weet probeer ik het dan wel. ^^
Ten slotte nog met haar meegewandeld tot aan haar kot, afscheid genomen, en dan zelf naar huis.
Ja, dit had ik nooit echt verwacht van Tinder. En of er nu nog iets van komt of niet, ik heb me alleszins geamuseerd met mijn eerste Tinderdate.
