Archief - Datingthread - Deel 4
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
HUSKE
Legacy Member
Ik wilde het eerst niet delen, maar heb dus nog een date gehad met mijn collega.
Het klikt echt geweldig..., behalve in de slaapkamer. Je kan je evengoed met een pop amuseren, dat werkt evengoed mee.
Er is dus vooralsnog niks aan, niet voor niks zat ik zaterdagmorgen te knutselen aan mijn livingtafel ipv naast haar in bed te liggen.
De vraag is of ik het nu (voorzichtig) op tafel gooi of wacht tot er echt iets van moest komen, het is allessinds niet de manier hoe ik seks wil beleven voor de rest van mijn leven. Daar zijn dan betere alternatieven voor.
Morgenavond gaan we naar de cinema en allicht blijf ik bij haar slapen, ik laat het initiatief in elk geval aan haar
.
Het klikt echt geweldig..., behalve in de slaapkamer. Je kan je evengoed met een pop amuseren, dat werkt evengoed mee.
Er is dus vooralsnog niks aan, niet voor niks zat ik zaterdagmorgen te knutselen aan mijn livingtafel ipv naast haar in bed te liggen.
De vraag is of ik het nu (voorzichtig) op tafel gooi of wacht tot er echt iets van moest komen, het is allessinds niet de manier hoe ik seks wil beleven voor de rest van mijn leven. Daar zijn dan betere alternatieven voor.
Morgenavond gaan we naar de cinema en allicht blijf ik bij haar slapen, ik laat het initiatief in elk geval aan haar
.ashuray
Legacy Member
HUSKE zei:Ik wilde het eerst niet delen, maar heb dus nog een date gehad met mijn collega.
Het klikt echt geweldig..., behalve in de slaapkamer. Je kan je evengoed met een pop amuseren, dat werkt evengoed mee.
Er is dus vooralsnog niks aan, niet voor niks zat ik zaterdagmorgen te knutselen aan mijn livingtafel ipv naast haar in bed te liggen.
De vraag is of ik het nu (voorzichtig) op tafel gooi of wacht tot er echt iets van moest komen, het is allessinds niet de manier hoe ik seks wil beleven voor de rest van mijn leven. Daar zijn dan betere alternatieven voor.
Morgenavond gaan we naar de cinema en allicht blijf ik bij haar slapen, ik laat het initiatief in elk geval aan haar
Hoe bedoel je? Ligt ze daar dan gewoon niets te doen? En bij voorspel?
Doet mij denken aan een aflevering van two and a half men
Micheal
Legacy Member
HUSKE zei:Ik wilde het eerst niet delen, maar heb dus nog een date gehad met mijn collega.
Het klikt echt geweldig..., behalve in de slaapkamer. Je kan je evengoed met een pop amuseren, dat werkt evengoed mee.
Er is dus vooralsnog niks aan, niet voor niks zat ik zaterdagmorgen te knutselen aan mijn livingtafel ipv naast haar in bed te liggen.
De vraag is of ik het nu (voorzichtig) op tafel gooi of wacht tot er echt iets van moest komen, het is allessinds niet de manier hoe ik seks wil beleven voor de rest van mijn leven. Daar zijn dan betere alternatieven voor.
Morgenavond gaan we naar de cinema en allicht blijf ik bij haar slapen, ik laat het initiatief in elk geval aan haar
Aan de bedprestaties kan gewerkt worden hé.. Sommige hebben eenmaal geen ervaring of slechte ervaringen...
er over praten is dan wel belangrijk.
Je kan natuurlijk tijdens de daad bv een ander standje voorstellen of een andere handeling voorstellen om te zien hoe ze daarop reageert
ashuray
Legacy Member
Micheal zei:
Das waar! Bij ons is het ook hard verbeterd nadat ik zo een paar keer zijn hand naar beneden geduwd had om aan te tonen dat ik eerst voorspel wil
nu doet hij dat zelf en pakken we onze tijd ipv al die vluggertjes..als het voor de rest klikt zou ik het daarom niet afblazen!HelpYouFall
Legacy Member
Mulan zei:
Ik zeg niet dat er geen 'problemen' aan verbonden zijn, maar ik heb ook al een relatie gehad met een meiske met een bipolaire stoornis en eigenlijk was dat een van de meest zinvolle en leerrijke levenservaringen die ik ooit heb meegekregen. Die mensen zijn niet zot of compleet onhandelbaar ofzo. Ge leert er ook een hoop grote dingen in kleine lessen door zoals minder oordelend en egocentrisch in het leven te staan.
Mensen beginnen vaak ook nogal snel over 'onstabiel' enz, maar zien dan wel niet hoe irrationeel en labiel ze zelf eigenlijk in elkaar zitten.
"L' enfer, c'est les autres" en al die dingen
Het is niet dat ik uw punt niet snap hoor, absoluut wel, maar ik ben het er niet helemaal mee eens.
Valyra
Legacy Member
Iemand leren kennen in de klimzaal, is nu m'n vaste klimpartner.
Het mag helaas niet zijn, zij is voortdurend op reis (voor werk) en vertrekt waarschijnlijk binnen enkele maanden alweer.
Nuja, de tijd die we hebben zal super zijn, maar het "afscheid" zal niet gemakkelijk zijn.
Het mag helaas niet zijn, zij is voortdurend op reis (voor werk) en vertrekt waarschijnlijk binnen enkele maanden alweer.
Nuja, de tijd die we hebben zal super zijn, maar het "afscheid" zal niet gemakkelijk zijn.
Mulan
Legacy Member
HelpYouFall zei:Ik zeg niet dat er geen 'problemen' aan verbonden zijn, maar ik heb ook al een relatie gehad met een meiske met een bipolaire stoornis en eigenlijk was dat een van de meest zinvolle en leerrijke levenservaringen die ik ooit heb meegekregen. Die mensen zijn niet zot of compleet onhandelbaar ofzo. Ge leert er ook een hoop grote dingen in kleine lessen door zoals minder oordelend en egocentrisch in het leven te staan.
Mensen beginnen vaak ook nogal snel over 'onstabiel' enz, maar zien dan wel niet hoe irrationeel en labiel ze zelf eigenlijk in elkaar zitten.
"L' enfer, c'est les autres" en al die dingen
Het is niet dat ik uw punt niet snap hoor, absoluut wel, maar ik ben het er niet helemaal mee eens.
Gij moogt da
Matcht gewoon niet met mijn persoonlijkheid en "reddersyndroom". Mocht ik zelf makkelijker afstand kunnen nemen en niet extreem empathisch (hoogsensitief?) zijn, zou dat ook anders zijn
glashelder
Legacy Member
Nog een beetje over een relatie hebben met iemand met psychische problemen.
Dat is natuurlijk heel breed genomen, er zijn zoveel stoornissen en 'mankementen'
waar iemand mee kan zitten. Ik heb een relatie gehad met een ADD'er, dat ging langs geen kanten. Ik jaagde mij daar enorm in op (alles ging zo traaaaaaag -zelfs praten- en hij was constant afgeleid, werkte dingen niet af, kon totaal niet opruimen of schoonmaken,...). Dat is heel snel heel slecht beginnen gaan, zeker toen we samenwoonden. Dat wil ik echt niet meer, ik nam uiteindelijk alles op in het huishouden omdat het anders simpelweg niet gedaan werd.
Mijn relatie daarna was met iemand bij wie we een heel zwaar vermoeden van autisme hebben.. Dat was ook moeilijk, maar op een heel andere manier. Heel veel kleine dingen die op een bepaalde manier moesten gebeuren, maar door mijn eigen OCD ging dat eigenlijk nog wel Alleen het compleet gebrek aan affectie, seks die moeilijk lag en moeilijk een wederkerig gesprek hebben, zijn dingen die wel heel zwaar zijn beginnen wegen op den duur. Ze kan eindeloos doorratelen over dingen die haar interesseren (en praktisch niemand anders), terwijl het niet eens in haar opkomt om te vragen hoe mijn dag was. Of dat deed ze dan wel (omdat ik zei tegen haar dat ik dat belangrijk vond), maar het antwoord interesseerde haar niet zo heel veel? Ze snapt ook niet goed wat sociaal gepast is, dan ging ze bijvoorbeeld in de wachtrij bij de Quick luidkeels verkondigen waarom ze liever naar de frituur gaat en wat er allemaal mis is met de Quick, terwijl ik dan dacht van sshhhh, zijt eens stil, je bent een beetje een scène aan het maken... Of bij alles dat ze koopt een heel verhaal beginnen afsteken tegen die achter de kassa over waarom ze dat koop en wat ze er mee gaat doen en dan is die mens ineens op de hoogte van haar halve levensverhaal. Dat was niet zo storend, gewoon beetje quirky, maar als je haast hebt, heb je ook zoiets van kom, rekent nu gewoon af en let's go.
Maar dat ging dus veel beter dan met die ADD'er. Alleen is die relatie wel stuk gelopen op het gebrek aan affectie, seks en een deftig gesprek. Jammer, want ik zie het meisje doodgraag.
Nu heb ik een relatie met iemand die een paniekstoornis heeft en al jaren af en aan depressief is. Dat is dan weer moeilijk op een heel andere manier... En ook weer niet, want ik heb zelf last van angsten en depressies, dus we begrijpen elkaar heel goed op dat vlak. Ik vind het alleen lastig dat hij in een depressieve periode zichzelf helemaal kan afsluiten, ook voor mij, en dan bijvoorbeeld minder affectie toont of veel minder praat. Zijn paniekstoornis gaat trouwens al een heel stuk beter, na tien jaar sukkelen boekt hij eindelijk (serieuze) vooruitgang, dus daar kan ik dan wel heel blij om zijn. Om die redenen zit hij trouwens ook al een aantal jaar thuis op ziekte-uitkering. Dat is vooral financieel lastig, natuurlijk, en soms heel eenzaam voor hem. Ook dingen afzeggen op het laatste moment hoort er een beetje bij. Enerzijds is dat gewoon wie hij is (niet zo'n grote planner), anderzijds is het vaak angst-gerelateerd.
Een tijdje geleden is er in ons leven ook iemand geweest met bipolaire stoornis, maar die zich gewoon gedroeg als één grote hysterische borderliner. En woah - nooit meer. Die heeft mij volledig leeggezogen, en heel veel gemanipuleerd en gestookt. Daar heb ik helemaal mee gebroken want ik kan dat meisje gewoon niet aan, ik kan daar niet mee om.
Zelf heb ik dus OCD, wat ook zijn effect kan hebben op een relatie. Meestal valt het wel mee, maar soms gaat het een beetje mis in mijn hoofd en dan is het lastig om mij eruit te krijgen. Maar dat lukt steeds beter, en het gaat in ieder geval een pak beter dan een paar jaar geleden. De mensen met wie ik op dat moment een relatie heb, weten dat natuurlijk allemaal en het is een beetje zoeken naar de juiste manier om ermee om te gaan. Eén iets dat ik niet wil, is dat ze helemaal meegaan in mijn OCD (want dan is het einde zoek), dus ik heb af en toe wel iemand nodig die dan op de rem duwt en mij even dwingt om stil te staan bij wat ik nu in hemelsnaam aan het doen ben. Aan de andere kant vraagt het ook wel wat begrip, want het lukt mij dus niet altijd om het onder controle te houden en dan heb ik wel iemand nodig die daar niet helemaal gaat over flippen of het juist nog erger maakt.
Tja, we hebben zo allemaal onze handleiding, I guess.
Dat is natuurlijk heel breed genomen, er zijn zoveel stoornissen en 'mankementen'
waar iemand mee kan zitten. Ik heb een relatie gehad met een ADD'er, dat ging langs geen kanten. Ik jaagde mij daar enorm in op (alles ging zo traaaaaaag -zelfs praten- en hij was constant afgeleid, werkte dingen niet af, kon totaal niet opruimen of schoonmaken,...). Dat is heel snel heel slecht beginnen gaan, zeker toen we samenwoonden. Dat wil ik echt niet meer, ik nam uiteindelijk alles op in het huishouden omdat het anders simpelweg niet gedaan werd. Mijn relatie daarna was met iemand bij wie we een heel zwaar vermoeden van autisme hebben.. Dat was ook moeilijk, maar op een heel andere manier. Heel veel kleine dingen die op een bepaalde manier moesten gebeuren, maar door mijn eigen OCD ging dat eigenlijk nog wel
Alleen het compleet gebrek aan affectie, seks die moeilijk lag en moeilijk een wederkerig gesprek hebben, zijn dingen die wel heel zwaar zijn beginnen wegen op den duur. Ze kan eindeloos doorratelen over dingen die haar interesseren (en praktisch niemand anders), terwijl het niet eens in haar opkomt om te vragen hoe mijn dag was. Of dat deed ze dan wel (omdat ik zei tegen haar dat ik dat belangrijk vond), maar het antwoord interesseerde haar niet zo heel veel? Ze snapt ook niet goed wat sociaal gepast is, dan ging ze bijvoorbeeld in de wachtrij bij de Quick luidkeels verkondigen waarom ze liever naar de frituur gaat en wat er allemaal mis is met de Quick, terwijl ik dan dacht van sshhhh, zijt eens stil, je bent een beetje een scène aan het maken... Of bij alles dat ze koopt een heel verhaal beginnen afsteken tegen die achter de kassa over waarom ze dat koop en wat ze er mee gaat doen en dan is die mens ineens op de hoogte van haar halve levensverhaal. Dat was niet zo storend, gewoon beetje quirky, maar als je haast hebt, heb je ook zoiets van kom, rekent nu gewoon af en let's go.Maar dat ging dus veel beter dan met die ADD'er. Alleen is die relatie wel stuk gelopen op het gebrek aan affectie, seks en een deftig gesprek. Jammer, want ik zie het meisje doodgraag.
Nu heb ik een relatie met iemand die een paniekstoornis heeft en al jaren af en aan depressief is. Dat is dan weer moeilijk op een heel andere manier... En ook weer niet, want ik heb zelf last van angsten en depressies, dus we begrijpen elkaar heel goed op dat vlak. Ik vind het alleen lastig dat hij in een depressieve periode zichzelf helemaal kan afsluiten, ook voor mij, en dan bijvoorbeeld minder affectie toont of veel minder praat. Zijn paniekstoornis gaat trouwens al een heel stuk beter, na tien jaar sukkelen boekt hij eindelijk (serieuze) vooruitgang, dus daar kan ik dan wel heel blij om zijn. Om die redenen zit hij trouwens ook al een aantal jaar thuis op ziekte-uitkering. Dat is vooral financieel lastig, natuurlijk, en soms heel eenzaam voor hem. Ook dingen afzeggen op het laatste moment hoort er een beetje bij. Enerzijds is dat gewoon wie hij is (niet zo'n grote planner), anderzijds is het vaak angst-gerelateerd.
Een tijdje geleden is er in ons leven ook iemand geweest met bipolaire stoornis, maar die zich gewoon gedroeg als één grote hysterische borderliner. En woah - nooit meer. Die heeft mij volledig leeggezogen, en heel veel gemanipuleerd en gestookt. Daar heb ik helemaal mee gebroken want ik kan dat meisje gewoon niet aan, ik kan daar niet mee om.
Zelf heb ik dus OCD, wat ook zijn effect kan hebben op een relatie. Meestal valt het wel mee, maar soms gaat het een beetje mis in mijn hoofd en dan is het lastig om mij eruit te krijgen. Maar dat lukt steeds beter, en het gaat in ieder geval een pak beter dan een paar jaar geleden. De mensen met wie ik op dat moment een relatie heb, weten dat natuurlijk allemaal en het is een beetje zoeken naar de juiste manier om ermee om te gaan. Eén iets dat ik niet wil, is dat ze helemaal meegaan in mijn OCD (want dan is het einde zoek), dus ik heb af en toe wel iemand nodig die dan op de rem duwt en mij even dwingt om stil te staan bij wat ik nu in hemelsnaam aan het doen ben. Aan de andere kant vraagt het ook wel wat begrip, want het lukt mij dus niet altijd om het onder controle te houden en dan heb ik wel iemand nodig die daar niet helemaal gaat over flippen of het juist nog erger maakt.
Tja, we hebben zo allemaal onze handleiding, I guess.
HUSKE
Legacy Member
ashuray zei:Das waar! Bij ons is het ook hard verbeterd nadat ik zo een paar keer zijn hand naar beneden geduwd had om aan te tonen dat ik eerst voorspel wil
Zo snel gaan we het inderdaad niet opgeven, op de korte termijn kan ik daar mee leven.
Voorspel was one way, ook daar kan ik opzich mee leven, maar verwacht wel een beetje initiatief en inzet van haar kant ook. Liggen op uw rug gelijk een krab vind ik nu eenmaal maar niks.
FlatSix
Legacy Member
glashelder zei:
Eerlijk? Neen, dat is niet waar. Het merendeel van de mensen heeft allicht een raar kantje maar niets waarvoor een "handleiding" nodig zou moeten zijn, noch een hele resem aan uitleg. In zowat 99% van de relaties leren twee gezonde mensen elkaar kennen, ontwikkelen ze een voorkeur voor elkaar en blijven ze samen, krijgen gewoon kinderen, kopen een auto en een huis, scheiden na verloop van tijd of worden samen oud.
En er zjin er hier nog die denken dat het leven een aaneenschakeling is van lover momenten en avontuur. Nieuwsflash, het leven voor 99% van ons is maar gewoon dat hierboven, al dan niet met kinderen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.