Archief - Datingthread - Deel 4

iamhollywood zei:

Ik gok dat alles dan ook veel sneller gaat. Het feit dat je beiden een eigendom hebt is net een luxepositie. Geeft meer ruimte om gezamenlijk aan een groter budget iets aan te kopen.

Wij wonen een 40km van elkaar. Beiden eigen woning. We kijken soms al eens naar vastgoed/nieuwbouwprojecten. Net doordat we beiden een eigendom hebben met beperkte lening zouden we gemakkelijk iets van 700-800k kunnen aankopen. Het zal dat of 1 van de woningen + buitenverblijf aan de kust worden.



Ik snap niet dat mensen altijd zo'n punt maken van kinderen.. Je weet dat je op die leeftijd een bagage kan verwachten, alles is niet meer zo los en onbezonnen als tijdens het studentenleven.
Ik ben ook opnieuw alleen gevallen op mijn 29ste. Ik wou ook eerst liever iemand zonder kinderen. Maar al gaandeweg ben ik gaan beseffen dat mensen op latere leeftijd een bagage hebben. Mensen gaan uit elkaar, dat daar kinderen bij betrokken zijn wil allesbehalve zeggen dat iemand marginaal is. Integendeel, die mensen staan vaker stabieler en meer matuur in het leven.
Ik stoorde mij net aan mannen die op hun 30-35ste het leven nog steeds als een speeltuin zien. Die niet weten wat ze in het leven willen. Dat was net voor mij de voornaamste reden om Tinder snel op te geven.

Klik om te vergroten...

Ik begrijp wel wat je wil zeggen, maar indien ik nu alleen zou vallen ( word er 34 dit jaar en geen kinderen) , zou ik toch proberen te gaan voor iemand van een enkele jaren jonger zonder kinderen , al besef ik ook wel dat dat in theorie mooi linkt, maar dat je in de praktijk verliefd wordt op een persoon en dat je dat dan erbij pakt... Al denk ik toch dat het voor mij een serieus issue zou vormen. Ik heb overigens ook nergens gezegd dat vrouwen die op die leeftijd kinderen hebben marginaal is

Je zegt dat er mensen zijn die op hun 30-35e het leven nog steeds als een speeltuin zien, maar had je op je 29e dan iemand van pakweg 34 met kinderen die (vaak noodgedwongen) matuur in het leven staat verkozen, boven iemand van 29-30 die weliswaar nog wat aan maturiteit moet winnen, maar tenminstenog geen bagage ( in de zin van kinderen en een ex waarmee constant moet afgestemd worden) heeft ?
Respect dan , want lijkt mij de moeilijkste weg.

Ik vermoed dat je huidige partner dan kinderen heeft?

Sylverscythe zei:

Persoonlijk vind ik 70 km geen grote afstand, dat is een klein uur rijden. Het is natuurlijk wat minder aangenaam om na het werk even binnen te springen, maar je geeft zelf al aan dat het dichter bij jouw werk is. Natuurlijk zal je op termijn dan moeten kiezen waar jullie wonen, en als je beiden eigendommen hebt is het nogal gek om meteen iets anders te zoeken dus ik neem aan dat je dan bij haar gaat inwonen. Ik ben daarin misschien niet helemaal standaard (geen ouders meer en geen sterke band met mijn broer) maar het argument dat je jouw zus en ouders gaat missen vind ik een beetje een non-argument. Toch zeker voor 70 km én in tijden waar er tientallen mogelijkheden zijn om te (video)chatten. Uiteindelijk, als de relatie serieuzer wordt, kies je voor elkaar hé, niet voor de familie van één van beiden.



Ik was begin 30 nog op tinder te vinden en vond dat dit wel meeviel. Er zaten dan sowieso ook een hoop vrouwen van eind 20 bij. Ik denk dat voor beide geslachten met de leeftijd het aantal vreemde vogels stijgt, en uiteraard ook het aantal mensen met kinderen uit een vorige relatie. Piercings of tattoos zijn niet noodzakelijk negatief denk ik.

Hier in België stak Brussel in mijn zoekradius, dat hielp door het aantal expats. Mensen die uit hun eigen land verhuizen voor een job zijn meestal wat later met kinderen gok ik, toch wel een paar interessante dates gehad met vrouwen eind 20 die volledig "normaal" waren. Als je natuurlijk al zo'n profiel ziet vol selfies met vreemde filters, en dan een bio met enkele schrijffouten en wat mannenfrustraties en "if you can't take me at my worst you don't deserve me at my best", abort mission.

Klik om te vergroten...

Haha, ja vooral die herinner ik mij nog en was instant naar links swipen
Vrouwen die aangeven zeer hard into paarden te zijn, was ook een no go

Herman De Croo zei:

Hij heeft niet gezegd dat mensen met kinderen marginaal zijn
Wat betreft de vrijgezellen in die leeftijdscategorie zitten er toch meer normale mannen dan normale vrouwen tussen, moet ik bevestigen als ik even rond kijk in mijn omgeving.
Meer nog: alle vrijgezelle vrouwen die nog nooit een serieuze relatie hebben gehad snap ik volledig waarom, bij die mannen is het eerder uit speelsheid of weinig initiatief nemen.

Klik om te vergroten...

En niet die speelsheid schrikte mij af. Mede vanuit mijn slechte ervaring met puberale mannen :’).

LaCucaracha zei:

Ik begrijp wel wat je wil zeggen, maar indien ik nu alleen zou vallen ( word er 34 dit jaar en geen kinderen) , zou ik toch proberen te gaan voor iemand van een enkele jaren jonger zonder kinderen , al besef ik ook wel dat dat in theorie mooi linkt, maar dat je in de praktijk verliefd wordt op een persoon en dat je dat dan erbij pakt... Al denk ik toch dat het voor mij een serieus issue zou vormen. Ik heb overigens ook nergens gezegd dat vrouwen die op die leeftijd kinderen hebben marginaal is

Je zegt dat er mensen zijn die op hun 30-35e het leven nog steeds als een speeltuin zien, maar had je op je 29e dan iemand van pakweg 34 met kinderen die (vaak noodgedwongen) matuur in het leven staat verkozen, boven iemand van 29-30 die weliswaar nog wat aan maturiteit moet winnen, maar tenminstenog geen bagage ( in de zin van kinderen en een ex waarmee constant moet afgestemd worden) heeft ?
Respect dan , want lijkt mij de moeilijkste weg.

Ik vermoed dat je huidige partner dan kinderen heeft?

Klik om te vergroten...

Als ze geen kinderen hebben sleuren ze wel een andere bagage mee hoor. Weinigen zijn bewust alleen op hun 30-35e. Als je stevig in jouw schoenen staat heb je geen probleem met een ex waarmee contact moet onderhouden worden. Is het ideaal? Neen, maar ook niet afschrikwekkend.
Voor mij is de persoonlijkheid en maturiteit het belangrijkste.

Mijn vriend en zijn ex hebben door complicaties een gevorderde zwangerschap moeten afbreken. Daarop is hun relatie gestrand. En zo heeft ieder zijn kruisje.

iamhollywood zei:

En niet die speelsheid schrikte mij af. Mede vanuit mijn slechte ervaring met puberale mannen :’).



Als ze geen kinderen hebben sleuren ze wel een andere bagage mee hoor. Weinigen zijn bewust alleen op hun 30-35e. Als je stevig in jouw schoenen staat heb je geen probleem met een ex waarmee contact moet onderhouden worden. Is het ideaal? Neen, maar ook niet afschrikwekkend.
Voor mij is de persoonlijkheid en maturiteit het belangrijkste.

Mijn vriend en zijn ex hebben door complicaties een gevorderde zwangerschap moeten afbreken. Daarop is hun relatie gestrand. En zo heeft ieder zijn kruisje.

Klik om te vergroten...

Jammer verhaal, maar ik begrijp daaruit dat jouw vriend dus nog geen kinderen heeft?

KnightOfCydonia zei:

Hoe zijn jullie ervaringen met grote afstanden tussen de partners? (i.c. 70 km)

Klik om te vergroten...

Bij ons was de afstand 65km. Jammer genoeg met de Kennedytunnel en Antwerpse ring er tussen, dus regelmatig 2u ipv de normale 45 minuten rijden.

Dat was in het begin gewoon puzzelen en plannen, zeker gezien wij beiden in ploegen werken en hij in het begin van onze relatie midden in verbouwingen zat.
Maar als je beide er moeite wil voor doen lukt dat wel. Doorgaans waren wij het weekend samen, wat vaak wilde zeggen dat ik gewoon kwam helpen verbouwen om toch samen te zijn.

Na ongeveer een jaar samen heb ik op mijn werk de kans gekregen om te muteren naar een standplaats vlakbij zijn woning en hebben we daardoor beslist te gaan samenwonen.
Ik schat de kans reëel dat als we op 10km van elkaar woonden, we nu nog steeds half bij hem, half bij mij zouden wonen. Maar op lange termijn was dat door de afstand gewoon heel tijdrovend.

Ik woon nu op 100km van mijn familie en dat is soms lastig. Maar ook dat lost zich wel op. Ik ga nu ipv 2 uurkes op een weekavond om de 2 of 3 weken ongeveer een namiddag + avond naar daar. Dus ik zie hen niet persé zoveel minder in tijd, gewoon minder vaak, maar dan wat langer.

Ik heb mij zodra ik hier kwam wonen heel snel aangesloten bij een vereniging om mijn hobby van ervoor te kunnen blijven beoefenen. Ik denk dat dat meer nog voor mijn partner dan voor mij belangrijk was van hier toch wat een eigen ding te hebben en hier wat vrienden te hebben die niet de zijne zijn.

iamhollywood zei:

Ik stoorde mij net aan mannen die op hun 30-35ste het leven nog steeds als een speeltuin zien. Die niet weten wat ze in het leven willen. Dat was net voor mij de voornaamste reden om Tinder snel op te geven.

Klik om te vergroten...

Hoe heb jij dan je vriend leren kennen?

KnightOfCydonia zei:

Hoe zijn jullie ervaringen met grote afstanden tussen de partners? (i.c. 70 km)

Klik om te vergroten...

Heb ooit nog gedate met een uniefstudente toen ik begin de 20 was. Een uur rijden enkel, dus elkaar zien was op voorhand te plannen en we zagen elkaar meestal 1x per week. Ik kon in de week bij haar blijven slapen (en vroeg naar het werk vertrekken), zij in het weekend op mijn appartement.

Zij deed nog jeugdbeweging + haar (en na enkele jaren mijn) studies slorpten veel tijd op. Als ge dan nog moet eten eerst en vaak nog een sociale gelegenheid op de planning hebt blijft er niet veel ruimte over voor spontaneïteit of gewoon in de zetel hangen met elkaar. Om den duur begon die structuur wel te wegen + de enige moment voor seks was 's avonds na de activiteit (dan was ik al uitgeput, met minder goede seks tot gevolg) of 's ochtends (deed zij absoluut niet graag).

En ook al ziet ge elkaar minder: de kalverliefde gaat ongeveer even snel over, en er kruipt ook sleur in.

Net als ze een halfjaar afgestudeerd was, gingen we uiteen. Mijn tweede studies waren ook nog bezig en voor de rest begonnen we beide het gevoel te hebben dat we niet bij elkaar pasten. Ik denk dat het vooral lag aan onze situatie die ons de kans afgepakt heeft om iets sterkers op te bouwen, maar ook wel door botsende persoonlijkheden.

LaCucaracha zei:

Vraagje ( puur uit nieuwsgierigheid, want ben zelf gelukkig samen) aan de mannelijke 30+'ers die single zijn: zijn er eigenlijk nog veel aantrekkelijke vrouwen "op de markt" in de leeftijdscategorie 28-35 die niet gestoord zijn, geen kinderen hebben, en zonder piercings/tattoos?

Ik heb nog enkele single vrienden (nochtans verre van onaantrekkelijke mannen) en als ik op hun Tinder kijk, is dat om depressief van te worden...

Klik om te vergroten...

Lol. Er zijn er. Veel van die vrouwen zijn heel career-minded — het type dat verwacht dat ze wel ne man vind die in haar overvolle kalender past en op haar 35 niet snapt waarom ze nog/weer single is.

Er zijn wel nog veel leuke vrouwen op die leeftijd zonder kinderen die geen 'damaged goods' zijn, maar het probleem is dat ge tegen die leeftijd al wat meer 'vastgeroest' zijt in uw patronen en manier van denken. Het is moeilijker om echt te 'klikken' met iemand, en meestal gaat ge wel ergens vrede mee moeten nemen. De aantrekkelijke vrouwen met fantastische persoonlijkheden die een relatie (en evt kinderen) willen, blijven meestal niet single tot hun 30...

De situatie is niet rampzalig als 30-jarige man, maar het is zeker een kwestie van getallen (en dus de nodige tijd investeren) als ge ne goeie match wilt.

LaCucaracha zei:

Jammer verhaal, maar ik begrijp daaruit dat jouw vriend dus nog geen kinderen heeft?

Klik om te vergroten...

Hij heeft geen andere kinderen. Maar je vraagt u wel vaak af hoe het zou zijn moest dat kind er wel geweest zijn.

da_flux zei:

Hoe heb jij dan je vriend leren kennen?

Klik om te vergroten...

Collega van een vriendin .

Diatonico zei:

Lol. Er zijn er. Veel van die vrouwen zijn heel career-minded — het type dat verwacht dat ze wel ne man vind die in haar overvolle kalender past en op haar 35 niet snapt waarom ze nog/weer single is.

Er zijn wel nog veel leuke vrouwen op die leeftijd zonder kinderen die geen 'damaged goods' zijn, maar het probleem is dat ge tegen die leeftijd al wat meer 'vastgeroest' zijt in uw patronen en manier van denken. Het is moeilijker om echt te 'klikken' met iemand, en meestal gaat ge wel ergens vrede mee moeten nemen. De aantrekkelijke vrouwen met fantastische persoonlijkheden die een relatie (en evt kinderen) willen, blijven meestal niet single tot hun 30...

De situatie is niet rampzalig als 30-jarige man, maar het is zeker een kwestie van getallen (en dus de nodige tijd investeren) als ge ne goeie match wilt.

Klik om te vergroten...

Hoe een bekrompen wereldbeeld zeg. Mensen vallen omwille van 1001 omstandigheden ook opnieuw alleen eh. Dat zegt niets over iemand zijn/haar persoonlijkheid.
Hoe vaak leer je niet iemand kennen tijdens/na uw studententijd en stel je 5 jaar later vast dat je uit elkaar gegroeid bent? Hoeveel groeien uit elkaar door de dagdagelijkse sleur? Door minder aandacht voor elkaar na de komst van kinderen? etc

Zelf 50-70igers vinden na een scheiding/overleden partner vaak opnieuw hun geluk met een nieuwe partner.

Je moet inderdaad wat meer water bij de wijn doen en accepteren dat iemand een bagage heeft, alles is niet meer zo onbezonnen als tijdens uw tienerjaren/studententijd.

Zelf heb ik 2 jaar tijd genomen om alles te plaatsen/verwerken en tot mezelf te komen. Ik ben in een half leeggeroofd huis thuis gekomen. Geen verklaring, geen afscheid. Een halve verklaring 2 weken later per sms ontvangen, om 6 maand later te beseffen dat het om een laffe daad ging waarbij ex niet in mijn gezicht durfde zeggen dat hij eigenlijk al maanden vreemd ging.
Nieuwbouw overgenomen, genoten van vrije tijd met vrienden/familie om uiteindelijk toch weer oprechte verliefdheid te kunnen ervaren .

Jonas89 zei:

durven de mensen hier wel iets posten vraag ik me nog af?
negen kansen op de tien wordt je uitgelachen of als schlemiel bestempeld...

Klik om te vergroten...

Ik kom precies wat te kort want ik las tiet i.p.v. tien.
Daten tijdens de lockdown was ook nogal lastig.

iamhollywood zei:

Ik ben in een half leeggeroofd huis thuis gekomen. Geen verklaring, geen afscheid. Een halve verklaring 2 weken later per sms ontvangen, om 6 maand later te beseffen dat het om een laffe daad ging waarbij ex niet in mijn gezicht durfde zeggen dat hij eigenlijk al maanden vreemd ging.
Nieuwbouw overgenomen, genoten van vrije tijd met vrienden/familie om uiteindelijk toch weer oprechte verliefdheid te kunnen ervaren .

Klik om te vergroten...

Amaai wtf voor situatie is dat . We horen uiteraard maar 1 kant. Maar zoals jij het vertelt: Wat een onvolwassen mongool... waar hebt ge die op gedaan?

Sent from my SM-G970F using Tapatalk

LaCucaracha zei:

Haha, ja vooral die herinner ik mij nog en was instant naar links swipen
Vrouwen die aangeven zeer hard into paarden te zijn, was ook een no go

Klik om te vergroten...

onlangs nog op tinder tegengekomen (ze was eind de 20): "live. love. Laugh. Horses are my passion" dat was snel links

Nog een greep uit wat je vaak tegenkomt bij het "segment" 26-28: "vegan, mom (of x plants + insert emoticons)" ; "you don't want a steak that is nothing but bone, why do you want a woman that is"; "haha koop pizza voor mij"; "independent woman/.../... + spierbalemoticon, en dan daar onder iets genre: ik stuur niet eerst/mannen moeten eerst sturen"; "wijnen"

sinds de BLM movement: opvallend meer dat mensen er foto's bij zetten van vrijwilligerswerk met zwarte kindjes, of foto's met zwarte vrienden. kan toeval zijn, maar valt toch op. Als ik zo een foto zie (ook voor de blm movement), waar ze dan heel waarschijnlijk nog eens centraal op de foto staan is het sws een swipe naar links. Ik vind tinder zeker geen plaats om zo een foto te gebruiken om hunzelf te verkopen.

iamhollywood zei:

Hij heeft geen andere kinderen. Maar je vraagt u wel vaak af hoe het zou zijn moest dat kind er wel geweest zijn.



Collega van een vriendin .



Hoe een bekrompen wereldbeeld zeg. Mensen vallen omwille van 1001 omstandigheden ook opnieuw alleen eh. Dat zegt niets over iemand zijn/haar persoonlijkheid.
Hoe vaak leer je niet iemand kennen tijdens/na uw studententijd en stel je 5 jaar later vast dat je uit elkaar gegroeid bent? Hoeveel groeien uit elkaar door de dagdagelijkse sleur? Door minder aandacht voor elkaar na de komst van kinderen? etc

Zelf 50-70igers vinden na een scheiding/overleden partner vaak opnieuw hun geluk met een nieuwe partner.

Je moet inderdaad wat meer water bij de wijn doen en accepteren dat iemand een bagage heeft, alles is niet meer zo onbezonnen als tijdens uw tienerjaren/studententijd.

Zelf heb ik 2 jaar tijd genomen om alles te plaatsen/verwerken en tot mezelf te komen. Ik ben in een half leeggeroofd huis thuis gekomen. Geen verklaring, geen afscheid. Een halve verklaring 2 weken later per sms ontvangen, om 6 maand later te beseffen dat het om een laffe daad ging waarbij ex niet in mijn gezicht durfde zeggen dat hij eigenlijk al maanden vreemd ging.
Nieuwbouw overgenomen, genoten van vrije tijd met vrienden/familie om uiteindelijk toch weer oprechte verliefdheid te kunnen ervaren .

Klik om te vergroten...

En willen jullie samen nog kinderen? Ik denk dat het toch een pak moeilijker geweest zou zijn, moest dat kind er toch geweest zou zijn....
In ieder geval, blij voor jou dat het nog goedgekomen en dat je na die horrorervaring bent rechtgekrabbeld en een mooie, goede relatie hebt kunnen opbouwen!

De redenen die je daar aanhaalt om uit elkaar te gaan houden wel steek. Om één of andere reden heb ik de indruk ( als ik single vrienden hoor van mijn leeftijd en kijk naar mijn eigen tinder ervaringen tot mijn 29e) dat het "kritieke" punt dat jonge mensen uit elkaar gaan voordat er kinderen zijn meestal rond de 28/29 ligt, zelden na de 30.
Dus stel dat ik nu alleen zou vallen, dan denk ik niet dat het als bijna 34 jarige gemakkelijk zou zijn om nog een deftige vrouw te vinden van begin de 30 (zonder kinderen)... Ik zou ofwel moeten hopen op iemand veel jonger (27-28) ofwel (veel) water bij de wijn moeten doen.
En ik denk dat dat ook meteen de reden is dat veel mensen van begin de 30 niet meer uit elkaar "durven" gaan , ook al zijn ze niet gelukkig uit hun relatie, tenzij ze de zekerheid hebben dat er direct vervanging klaar staat ( wat dus meestal overspel impliceert) ... Gewoon uit schrik dat ze niemand meer vinden naar hun goesting en dat ze dus nog veel slechter af zullen zijn... Wat dan ook meteen verklaart, waarom er weinig singles van begin de 30 zijn.

iamhollywood zei:

Ik snap niet dat mensen altijd zo'n punt maken van kinderen.. Je weet dat je op die leeftijd een bagage kan verwachten, alles is niet meer zo los en onbezonnen als tijdens het studentenleven.
Ik ben ook opnieuw alleen gevallen op mijn 29ste. Ik wou ook eerst liever iemand zonder kinderen. Maar al gaandeweg ben ik gaan beseffen dat mensen op latere leeftijd een bagage hebben. Mensen gaan uit elkaar, dat daar kinderen bij betrokken zijn wil allesbehalve zeggen dat iemand marginaal is. Integendeel, die mensen staan vaker stabieler en meer matuur in het leven.
Ik stoorde mij net aan mannen die op hun 30-35ste het leven nog steeds als een speeltuin zien. Die niet weten wat ze in het leven willen. Dat was net voor mij de voornaamste reden om Tinder snel op te geven.

Klik om te vergroten...

Snap je het ondertussen?

Lint zei:

Amaai wtf voor situatie is dat . We horen uiteraard maar 1 kant. Maar zoals jij het vertelt: Wat een onvolwassen mongool... waar hebt ge die op gedaan?

Sent from my SM-G970F using Tapatalk

Klik om te vergroten...

Volgens mij op deze website

Je kunt natuurlijk altijd je bagage achterlaten in de luchthaven en een nieuw leven starten ergens ver weg.


Sent from my iPhone using Tapatalk

LaCucaracha zei:

En ik denk dat dat ook meteen de reden is dat veel mensen van begin de 30 niet meer uit elkaar "durven" gaan , ook al zijn ze niet gelukkig uit hun relatie, tenzij ze de zekerheid hebben dat er direct vervanging klaar staat ( wat dus meestal overspel impliceert) ... Gewoon uit schrik dat ze niemand meer vinden naar hun goesting en dat ze dus nog veel slechter af zullen zijn... Wat dan ook meteen verklaart, waarom er weinig singles van begin de 30 zijn.

Klik om te vergroten...

Ik ken nochtans veel mensen die begin 30 uit elkaar gegaan zijn. Echt zot veel

da_flux zei:

Ik ken nochtans veel mensen die begin 30 uit elkaar gegaan zijn. Echt zot veel

Klik om te vergroten...

Vaak na al even samen te zijn inderdaad. Ik denk dan altijd dat er (na huis, kinderen, ...) zo een gevoel optreedt van "is dit nu echt mijn leven"? Een soort quarterlifecrisis ofzo (alhoewel we geen 120 jaar worden). Ik denk, om eens te herhalen wat ik al vaker heb gezegd op dit forum, dat toch wat te maken heeft met de huidge "druk" om alles uit je leven te halen, je volledig te ontplooien, enz. Dan zit je op een dag na wat ambras in je "middelmatig" leventje (dat praktisch iedereen heeft) en zie je op sociale media naar keuze iemand op een mooie foto (met filters en compleet opgezet) dolgelukkig zijn op Bali en begint de twijfel

Ik overdrijf wat uiteraard, maar dat is toch iets dat onze voorouders minder hadden denk ik. Natuurlijk bleven die dan misschien vaker diepongelukkig samen.

Ah nee het waren allemaal personen zonder kinderen/huis

da_flux zei:

Ah nee het waren allemaal personen zonder kinderen/huis

Klik om te vergroten...

Als ik dat hier zag was dat dan zo de "2de golf" waarop mensen begonnen te scheiden die al een hele tijd samen waren.

da_flux zei:

Ah nee het waren allemaal personen zonder kinderen/huis

Klik om te vergroten...

Straf, lijkt mij toch eerder uitzonderlijk dan...
Vermoedelijk altijd een 3e in het spel?