metaphore
Legacy Member
MorGo7h zei:Lichamelijk is LSD niet verslavend. De mentale verslaving is toch verlangen naar het effect van de drug? En als der geen effect meer is, kunde toch aast geen mentale verslaving hebben?
Das lijk nen TV verslaafden die naar een TV kijkt waar geen stroom opzit.
Mja khad het ni over LSD, maar je zei dat als je na een tijd geen effect meer hebt (zoals bij lsd) je ook niet verslaafd wordt.
Dus over cocaïne en amfetamines...
Als ge daar geen effect meer van hebt, gaat ge er toch nog een immense drang naar hebben... Maar dat is idd het lichamelijke deel van de verslaving.
Eigelijk alle drugs die werken op het dopamine systeem geven da effect... (heroïne, cocaïne en amfetamines)
Kga het eens proberen uittypen hoe die lichamelijke verslaving werkt voor de geïnteresseerden. Wel simpeler voorgesteld dan het is (pseudo-wetenschappelijk dus
). Men weet ook nog niet perfect hoe het juist werkt. Het draait dus rond die dopamine.Hoe lichamelijke verslaving werkt:
Om een lichaam te laten functioneren(om te overleven) zijn bepaalde gedragingen noodzakelijk. Er is dus een systeem dat een motivatie vormt voor die bepaalde gedragingen.
Voorbeeld:
Om te overleven hebben we voedsel nodig, we moeten dus een motivatie hebben om eten te zoeken. Die motivatie berust op dopamine die wordt vrijgezet als we eten. Aanvankelijk dacht men dat dit gedrag gemotiveerd werd omdat dopamine een plezier-Neurotransmitter was. (dwz eten => dopamine => goed gevoel.
Als men nu in proefdieren het dopaminerge systeem (systeem dat dopamine vrijzet, dit zijn een aantal gebieden in de hersenen) beschadigde. Dan zag men dat dezen geen eten meer gingen zoeken en dat zelfs tot dood leidde.
Echter, als men eten in de mond stak van het proefdier, dan aten ze dit wel op en dan zag men of het dier hier plezier aan had of niet (adhv de dierlijke gedragingen). Dus dat dopamine systeem staat eigenlijk vooral in voor het gedrag van eten zoeken, niet zozeer berust op het plezier van dopamine, maar eerder een innerlijke verloning die je niet echt gewaar wordt.
De hersenen motiveren dus gedrag dat dopamine vrijzet via een aantal andere systemen (die zijn nog niet exact gekend dus kga daar niet verder op in gaan, ook omdat da nogal moeilijk te snappen is zonder de werking van de hersenen te kennen en men post dan te lang wordt
)Drugs zet dus dopamine vrij en dat zorgt sowieso ook voor de effecten van de drugs (dus energie, stemming, zelfbeeld, ...). Maar het zorgt dus ook voor een versterkt gedrag (motivatie) om die drugs in te nemen zonder oog op de effecten. (dus zoals bij eten).
Na lang frequent drugsgebruik wordt het lichaam ongevoelig aan de "plezier-effecten" van de drugs. (Interne aanpassingen aan de verhoogde dopamine vrijzettingen... da heeft eerder met de werking te maken, da wil ik ook wel uitleggen als iemand daarin geïnteresseerd is, dus dan vraag je het maar)
Maar het motiverend gedrag blijft echter wel, ondanks er geen plezier effect meer is.
Dat maakt dus de lichaamlijke verslaving van die drugs, (=verslaving losgekoppeld van het effect)
Als je stopt met drugs gaat dat gedrag nog steeds gemotiveerd blijven. Maar na een tijd zal die motivatie stoppen. (Ook weer via een ingewikkeld systeem)
Je hersenen vergeten als het ware dat drugs dopamine vrijzetten en gaan het gedrag van drugs-nemen niet meer motiveren)
Khoop dat het een beetje duidelijk is en interessant was



Wat vond je ervan? Zelf vond ik ze niet al te slecht, aleen dat het te lang duurt voor ze opkomen, en moet wel zeggen dat deze pillen zeer hard op men maag lagen de dagen erna ...