Archief - Een leven zonder kinderen
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
brandon_
Legacy Member
Michster zei:Ik merk zo een dingen dagdagelijks op bij zogenoemde "meters/peters" die graag spelen met hun nieuwe petekind, maar van zodra een pamper moet vervangen of huilen gestopt worden, vluchten ze de kamer uit. Al de vreugde van het kleine wonder, zonder voor de gevolgen of kosten te willen opdraaien, maar maandelijks 25 euro op een spaarrekening storten voor de kleine is dan weer geen moeite.
Jep, als de kinderen van mijn zus hier zijn, vind ik het super om er een paar uur mee te ravotten. Maar ik ben telkens ook weer suuuuper blij wanneer ze weer naar huis gaan en de rust is weergekeerd.
De vreugde en de liefde die je van zo'n kind krijgt vind ik ook heerlijk, maar dat weegt voor mij persoonlijk niet op tegen de kosten en beperking van mijn vrijheid en rust. Voor mij dus ook nooit kinderen.
Of ik later een soort van "gemis" ga ervaren? Misschien... Het is dan wel vooral gebaseerd op het feit dat de meerderheid van mijn generatie wél kinderen zal hebben vermoed ik.
Stel dat kinderen hebben op één of andere manier niet mogelijk was en dus per definitie niémand kinderen zou hebben, dan zou ik het ook totaal niet missen. Vergelijk het met de veronderstelling dat 99,9999% van de mensen vleugels zouden hebben en kunnen vliegen. Ikzelf ben toevallig geboren zonder vleugels. Zou ik het dan als een gemis ervaren dat ik niet kon vliegen? Hoogstwaarschijnlijk wel wanneer ik iedereen rondom mij de heerlijkheid van het vliegen door de lucht zie ervaren. Vind ik het nu erg? Uiteraard niet aangezien niemand kan vliegen.
Beeld je dus een wereld in waarin bijna niemand kinderen heeft. Wil je nu nog steeds kinderen? Go for it
straight_six
Legacy Member
Fransz zei:
grote reizen zouden wss wel lukken, maar doe ik idd ook wel niet met hele kleine kinderen idd. Deze zomer heeft de kleinste een halve week bij mijn vrouw haar moeder en een halve week bij mijn moeder geweest toen wij weg waren.
En commentaar over dat doe je niet of ik zou dat niet kunnen moet ik niet horen want als ik een volledig jaar gaan werken heb en goed zorg voor mijn kinderen dan vind ik tien dagen rust op een heel jaar geen drama.
kwistenbiebel
Legacy Member
straight_six zei:
Inderdaad, daar is niets mis mee. Voor de kinderen zelf is het ook een soort van vakantie. De kinderen van mijn zus zijn zo al eens blijven logeren als zijn een weekend weg willen en die kinderen zijn dan laaiend enthousiast omdat ze ook een verandering van omgeving is. Dit is absoluut niet egoïstisch omdat je als ouder zeker ook eens tijd voor jezelf mag (moet?) nemen.
sandervdw
Legacy Member
disturbed_mind zei:
Gaat ook niemand kwalijk nemen. Echter de gezinnen waarbij de kinderen elke dag bij grootouders gaan eten, kan je imo amper gezinnen noemen. Ken iemand die als kind 4/5 weekdagen bij grootmoeder logeerden omdat de ouders het te druk hadden met werk. Begin er dan gewoon niet aan he...
zolang je niet overdrijft.Guazala
Legacy Member
Michster zei:Klinkt vooral dat ge een beetje egocentrisch zijt ingesteld. Vat dat niet verkeerd op, maar zo lees ik het alleszins. Je spreekt voornamelijk over hoe je zelf 'geen' tijd meer zult hebben en dat kinderen moeilijk kunnen zijn. Als je dan aanhaalt dat je meer dan tevreden bent met je hond omdat die ook zeer lief voor u(en uw vriendin/vrouw) is, maar 'lager onderhoudskosten heeft'...
dan ga ik eerder denken dat je gewoon geen verantwoordelijkheid zou willen nemen. Je wilt misschien wel een kind waar je trots op kan zijn en kan liefhebben, maar je kan (nog) niet accepteren dat zoiets ook moeite en offers zal vereisen van je.
Soit, dat is uw goed recht en wie weet verander je over (enkele) jaren misschien nog van gedachten.
Opnieuw: ik wil niemand bekritiseren die geen kinderen wilt, maar het klinkt eigenlijk gewoon alsof je dat 'niveau' van verantwoordelijkheid nog niet hebt bereikt waarin je de 'kostprijs' voor jezelf kan verantwoorden.
Ik merk zo een dingen dagdagelijks op bij zogenoemde "meters/peters" die graag spelen met hun nieuwe petekind, maar van zodra een pamper moet vervangen of huilen gestopt worden, vluchten ze de kamer uit. Al de vreugde van het kleine wonder, zonder voor de gevolgen of kosten te willen opdraaien, maar maandelijks 25 euro op een spaarrekening storten voor de kleine is dan weer geen moeite.
Kinderen zijn dan ook een keuze, dus waarom zou iemand moeten opdraaien voor de negatieve gevolgen van de keuze van een ander? Eerder egocentrisch van jou dat je verwacht dat anderen de kakpamper van uw kleine gaan vervangen en ermee gaan rondlopen als hij aan het wenen is. Jij koos voor dat kind, niet die andere persoon.
Ik wil ook geen kinderen, omdat ik de zorg ervoor als een belemmering zou zien voor alle dingen die ik nog wil doen. Als ik dat zou doen na ze te maken zou het egocentrisch zijn, nu is dat gewoon een keuze die volgens mij niet meer- of minderwaardig is aan een andere.
Iedereen heeft het recht om z'n leven in te richten zoals hij of zij wil. Dat heeft niets te maken met klaar zijn voor een bepaalde verantwoordelijkheid, wel over het maken van de keuze of de voordelen van die keuze de nadelen (dus de verantwoordelijkheid die je krijgt en de opofferingen die je moet maken) waard zijn, voor jou in jouw persoonlijke situatie.
Je wil niemand bekritiseren, maar je zegt wel dat de keuze om geen kinderen te willen een uiting is van gebrek aan verantwoordelijkheidszin en egocentrisme, dus eigenlijk heb je voor jezelf wel uitgemaakt dat er een bepaalde keuze meer waard is dan een andere en vel je wel een oordeel over diegenen die er anders tegenaan kijken.
Fransz
Legacy Member
Moeder waarom leven wij? Volgens mij zijn er maar 2 antwoorden:
- om ons voor te planten
- zelfvoldoening uit ons leven halen
Dat laatste is nu juist waar kinderen mij zouden tegenhouden om te verwezenlijken wat ik allemaal wil verwezenlijken in mijn leven. Om het meeste uit mijn leven te halen, zijn kinderen een last. Ik heb ook de indruk dat sommigen hun eigen leven verwaarlozen eens ze kinderen hebben. Hun niet-behaalde doelen schuiven ze dan leuk door naar hun eigen kinderen.
Ik ga dus voor het tweede antwoord en niet voor het eerste. Soit, dat denk ik nu. Niets houdt me tegen om op mijn 40e nog aan kinderen te beginnen. Wie weet heb ik er dan een totaal andere mening over. Momenteel is de wereld nu ook niet zò mooi om deze te schenken aan een nieuw levend wezen. Integendeel, je bespaart er heel wat miserie mee.
- om ons voor te planten
- zelfvoldoening uit ons leven halen
Dat laatste is nu juist waar kinderen mij zouden tegenhouden om te verwezenlijken wat ik allemaal wil verwezenlijken in mijn leven. Om het meeste uit mijn leven te halen, zijn kinderen een last. Ik heb ook de indruk dat sommigen hun eigen leven verwaarlozen eens ze kinderen hebben. Hun niet-behaalde doelen schuiven ze dan leuk door naar hun eigen kinderen.
Ik ga dus voor het tweede antwoord en niet voor het eerste. Soit, dat denk ik nu. Niets houdt me tegen om op mijn 40e nog aan kinderen te beginnen. Wie weet heb ik er dan een totaal andere mening over. Momenteel is de wereld nu ook niet zò mooi om deze te schenken aan een nieuw levend wezen. Integendeel, je bespaart er heel wat miserie mee.
sandervdw
Legacy Member
sharpshot zei:
Dat geldt niet enkel in dit geval. Volgens studenten begint het leven pas als student, volgens werkende mensen begint het leven pas als ge werkt, volgens mensen die een huis hebben gekocht begint het leven pas als ge een huis koopt, ...
Ik hoor al heel mijn leven "Goh, wacht maar tot ... dan zult ge wel zien!"
glashelder
Legacy Member
apzoeir
Legacy Member
Jammer dat het krijgen van kinderen nog steeds als "de norm" aanzien wordt. Een collega van mij is 42 en zij en haar man wilden bewust geen kinderen. Nu krijgt ze nog steeds regelmatig de vraag of er een of ander medisch probleem was.
Ik vind er helemaal niets egoïstisch aan om bewust geen kinderen te willen, iedereen moet zijn leven leiden zoals hij het wil en daar hebben anderen helemaal niet over te oordelen.
Misschien ga je ooit spijt hebben van deze keuze, maar misschien ook helemaal niet. Dat kan je nu gewoonweg niet weten. Ik kan me trouwens ook wel voorstellen dat ouders van een zwaar drugsverslaafde twintiger die geen poot uitsteekt ook wel eens zullen denken "had ik maar nooit aan kinderen begonnen". Opvoeding is 1 ding, maar je hebt niet alle factoren in de hand.
Ben zelf bijna 30 en wil wel heel graag kindjes. Maar ja, voor't zelfde geld kom ik niemand meer tegen en moet ik wel kinderloos blijven. Dat lijkt me erger, want dan moet je een leven leiden dat je liever niet wou.
Ik vind er helemaal niets egoïstisch aan om bewust geen kinderen te willen, iedereen moet zijn leven leiden zoals hij het wil en daar hebben anderen helemaal niet over te oordelen.
Misschien ga je ooit spijt hebben van deze keuze, maar misschien ook helemaal niet. Dat kan je nu gewoonweg niet weten. Ik kan me trouwens ook wel voorstellen dat ouders van een zwaar drugsverslaafde twintiger die geen poot uitsteekt ook wel eens zullen denken "had ik maar nooit aan kinderen begonnen". Opvoeding is 1 ding, maar je hebt niet alle factoren in de hand.
Ben zelf bijna 30 en wil wel heel graag kindjes. Maar ja, voor't zelfde geld kom ik niemand meer tegen en moet ik wel kinderloos blijven. Dat lijkt me erger, want dan moet je een leven leiden dat je liever niet wou.
jeff_tw
Legacy Member
We hebben een zoontje van 11 maanden, en de eerste maanden was het een huilbaby (kon hij ook niets aan doen natuurlijk), dus redelijk zwaar ('s nachts ineens beginnen huilen en ontroostbaar, overdag niet willen slapen en wenen). Ondertussen is het met periodes beter, maar sommige sprongen, tandjes, ziek zijn zorgen toch nog voor veel vermoeidheid en georganiseer. Vooral overdag, want 's nachts slaapt hij goed door. Op die leeftijd zijn ze natuurlijk ook nog niet zo zelfstandig. Wou zelf kinderen voor mijn 32, maar het heeft vooralsnog een veel grotere impact op mijn leven dan dat ik had kunnen inbeelden. Hopelijk betert dit nog als hij wat zelfstandiger wordt.
@sandervdw: had jij geen 4 slaapkamers voorzien in je huis?
@sandervdw: had jij geen 4 slaapkamers voorzien in je huis?
mazonemayu
Legacy Member
Wat is dat nu weer vr onzin, Marginal0; alsof kinderen hebben uw leven op die manier "beperkt". Ne goeie maat van mij en zn madam zijn vuurspuwer en vuurdanseres bij n reizend circus, hebben 1 zoontje en n tweede kindje op komst. Die hebben al half de wereld gezien, ik denk dat die hun leven interessanter is dat van den doorsnee kinderloze belg hoor.
K heb zelf ook n klein van 10 jaar en mijn leven is er ook ni echt door veranderd hoor, ok er zijn tijden dat ge "papa" moet spelen, maar tis niet dat kinderen krijgen per c uw leven en persoonlijkheid over n andere boeg gooit...
K ben 40, ga nog altijd naar festivals en met mn maten zuipen, en vr de rest van mijn vrije tijd sta ik op mn plank in een of ander skatepark, om maar even aan te tonen dat het ook anders kan...
En ik ken veel mensen die zo zijn/leven en die hun kinderen komen toch ook niks te kort...
K heb zelf ook n klein van 10 jaar en mijn leven is er ook ni echt door veranderd hoor, ok er zijn tijden dat ge "papa" moet spelen, maar tis niet dat kinderen krijgen per c uw leven en persoonlijkheid over n andere boeg gooit...
K ben 40, ga nog altijd naar festivals en met mn maten zuipen, en vr de rest van mijn vrije tijd sta ik op mn plank in een of ander skatepark, om maar even aan te tonen dat het ook anders kan...
En ik ken veel mensen die zo zijn/leven en die hun kinderen komen toch ook niks te kort...
Vampire
Legacy Member
Ik ben 31, sinds enkele weken weer vrijgezel en ik heb geen kinderen. Ik heb nu 2 relaties van ongeveer 6 jaar achter de rug en ik ben nu voor mezelf tot de conclusie moeten komen dat ik helemaal geen huisje, tuintje, kindjes mens ben. Het heeft me nog nooit aangesproken en ik vrees dat dit ook niet zal veranderen. Ik ben enorm gesteld op mijn vrijheid en ik zou zelf iets als een kat of hond niet willen omdat dat mijn vrijheid zou beperken.
De meeste mensen in mijn vriendenkring hebben kinderen en ik vind die wel leuk enzo, maar dan wel voor even. Ik kan me niet voorstellen daar hele dagen voor te moeten kijken. Als ik kinderen drama zie maken in de supermarkt ofzo prijs ik mezelf gelukkig dat ik daar allemaal niet mee moet omgaan...
Ik vermoed dat het gewoon niet voor iedereen weggelegd is om kinderen te hebben...
De meeste mensen in mijn vriendenkring hebben kinderen en ik vind die wel leuk enzo, maar dan wel voor even. Ik kan me niet voorstellen daar hele dagen voor te moeten kijken. Als ik kinderen drama zie maken in de supermarkt ofzo prijs ik mezelf gelukkig dat ik daar allemaal niet mee moet omgaan...
Ik vermoed dat het gewoon niet voor iedereen weggelegd is om kinderen te hebben...
brutus12
Legacy Member
Kinderen, never, geen behoefte aan en zal het nooit missen,maar ieder zijn mening.
Vrijheid word behoorlijk beperkt ook al zegt een ander van niet.
Onkosten toch niet onderschatten,
Een kind van de wieg naar de unief brengen, kost minstens 170.863,61 euro. In dat bedrag zit de basiskost om te leven en de uitgaven aan onderwijs en kinderopvang. De cijfers zijn gebaseerd op een theoretisch model dat uitgaat van een netto-inkomen van 2.128 euro voor een koppel met kinderen. Een kind kost hen gemiddeld 462,17 euro per maand. "De realiteit leert dat een koppel met zo'n laag inkomen, dat net onder de armoederisicogrens zit, slechts 82 procent van die kost echt kan uitgeven", zegt Yves Coemans van de studiedienst van de Gezinsbond.
Voor een gezin met een inkomen van 3.434,1 euro per maand, het Vlaamse gemiddelde, kost een kind groot brengen van nul tot 25 jaar in totaal 219.532 euro. Zij geven meer uit aan basiskosten zoals een woning, voeding, kleding en een wagen en betalen door het hogere inkomen meer voor kinderopvang.
---------------------
Daarbij als je toch kinderen wilt waarom geen "kansloos" kind adopteren(in bepaald opzicht rechtvaardiger en minder egoistisch) in deze reeds overbevolkte wereld.
Toekomst/vooruitzichten(economisch, financieel) in Europa zijn ook nogeens niet positief.
De gouden tijden zijn voorbij. Komende generatie zal het veel moeilijker hebben/krijgen.
Vrijheid word behoorlijk beperkt ook al zegt een ander van niet.
Onkosten toch niet onderschatten,
Een kind van de wieg naar de unief brengen, kost minstens 170.863,61 euro. In dat bedrag zit de basiskost om te leven en de uitgaven aan onderwijs en kinderopvang. De cijfers zijn gebaseerd op een theoretisch model dat uitgaat van een netto-inkomen van 2.128 euro voor een koppel met kinderen. Een kind kost hen gemiddeld 462,17 euro per maand. "De realiteit leert dat een koppel met zo'n laag inkomen, dat net onder de armoederisicogrens zit, slechts 82 procent van die kost echt kan uitgeven", zegt Yves Coemans van de studiedienst van de Gezinsbond.
Voor een gezin met een inkomen van 3.434,1 euro per maand, het Vlaamse gemiddelde, kost een kind groot brengen van nul tot 25 jaar in totaal 219.532 euro. Zij geven meer uit aan basiskosten zoals een woning, voeding, kleding en een wagen en betalen door het hogere inkomen meer voor kinderopvang.
---------------------
Daarbij als je toch kinderen wilt waarom geen "kansloos" kind adopteren(in bepaald opzicht rechtvaardiger en minder egoistisch) in deze reeds overbevolkte wereld.
Toekomst/vooruitzichten(economisch, financieel) in Europa zijn ook nogeens niet positief.
De gouden tijden zijn voorbij. Komende generatie zal het veel moeilijker hebben/krijgen.
MaximumOfBass
Legacy Member
Bompaization zei:
Als er één ding is waar ik mijn ouders oneindig dankbaar voor ben, dan is het dat. Volgens mijn ouders was het ook gemakkelijker voor hun omdat wij toch heel de tijd samen (mijn kleine zus en ik) aan het spelen waren en zij zo hun ding konden doen.
We gaan tot de dag van vandaag (18 & 19) nog altijd heel vaak samen op stap, ik ben echt ongelofelijk blij dat wij kort bij elkaar gekomen zijn. Tip voor mensen die kinderen willen dus
straight_six zei:
Ik snap dus totaal niet wat daar mis mee is, of wat mensen daar mis mee vinden. Mijn mama zegt nu al dat als ik ooit kinderen zou willen en ik wil op vakantie dat ik ze direct mag afzetten (sorry voor de vage zin, maar jullie snappen het wel). Ik heb zelf trouwens als kind ook altijd een fantastische tijd bij mijn grootouders gehad (wafelbak bij oma, fietsen bij bompa
)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.